حبِ امیرالمومنین علیه السلام اگر شدت بگیرد، موجب تصرف در کائنات میشود. ولله العظیم من به چشم خودم دیدم افرادی را که چنان مجذوب حضرت امیرالمومنین علیه السلام بودند و چنان محبتی به حضرت مولا داشتند که خدا شاهد و گواهست در زمستان به اندازه یک متر برف و یخ درست شده بود، همین فرد پا روی اون برف و یخ گذاشت از شدت گرمایی که داشت اون یخ و برف آب شد. اینها چیزی نیست در مقابل احادیثی که می فرمایند: "حُبُّ عَلِيٍّ حَسَنَةٌ لَا يَضُرُّ مَعَهَا سَيِّئَة" و یا "علیاً حبه جنة" و از همه مهمتر
"حُبٌ علیٍ ایمانٌ و بغضُه کفرٌ"
| سید احمد نجفی |
چیزی که داشتم بهش فکر میکردم این بود از اونجایی که تازگی تراپی رفتن بیشتر از اینکه جنبه درمانی داشته باشه برای پز و اداست. خیلیها بعد مدتی از خرج کردن و هزینه روانشناس دادن ( که وسیله پز دادنه)، یک اعتماد بهنفس کاذبی پیدا میکنند که فکر میکنن دیگه میتونن توی همه روابط دخالت کنن و بدیها و خوبیهای آدمهای دور و برشون رو کشف کنن. حالا این مسئله برای کسایی که مدام دنبال تایید و توجه بقیه هستند، خیلی بیشتر نمود داره. مثلا اگه از رابطهای حذف شده باشن یا کنار گذاشته شده باشن، فکر میکنن این قابلیت رو پیدا کردهن که واقعیتهای شخصیتی بقیه رو بفهمن و به همه اعلام کنن تا بگن خودشون قربانی ماجرا بودن و گناهی نداشتند. یا بعد دو جلسه فکر میکنن دیگه خودشون روانشناس شدن و میتونن برای بقیه نسخه بپیچن. :))
خلاصه بهتون بگم. فکر نکنید هر آدمی که میره پیش تراپیست زندگیش رو تبدیل به چیز بهتری کرده. بعضی از خصلتها هیچوقت تغییر نمیکنن. حتی ممکنه با روانشناسی این چیزها بدتر هم بشن تا یه مدت طولانیای.
مشاوری که شما رو تبدیل به آدم بهتری نکنه و عوضش آدم خودمحور، حسود، پر از عقده توجه و پر از اعتماد بهنفس کاذب بکنه به درد نمیخوره.
#روانی_شناسی