نتیجه انتخابات فاجعه ست. مشارکت فاجعه ست. این وضعیت مشارکت نشون میده حدود ۶۰ درصد مردم نسبت به حرف ولایت فقیه، به حرف امام جامعه بی‌توجهن! حالا همیشه یه درصدی ایشونو قبول نداشتن، خب طبیعیه. ولی این درصد غیرعادیه، نشون دهنده غفلت‌زدگی مردمه. اگه یه کاری نکنیم، هرچی سرمون بیاد حقمونه. دیگه کاری به اون ۱۰میلیون نفر که با وجود دیدن دولت روحانی به پزشکیان رای دادن که بماند... زودتر پاشید یه کاری بکنید. #انتخابات

روایت امام علی علیه‌السلامه که: هرکس به هنگام یاری رهبرش خواب باشد، با لگد دشمنان بیدار خواهد شد. اگه مردم الان بیدار نشن، توی چند قدمی قله به پرتگاه سقوط می‌کنیم.

💢 وقت عملیات است 💢 📞 به پویش تلفنی #بیستکال بپیوندید: هر تماس یک قطره ‼️با روزانه ۲۰ تماس، نقش خود را در #جهش_ایران ایفا کنیم. #یک_ایران_دعوت🇮🇷 #دکتر_جلیلی ✳️ به کمپین گفتگوی تلفنی بیستکال! بپیوندید: ربات پویش جهت دریافت شماره: https://ble.ir/bistcall_jalily_bot ✅ با ما همراه باشید: @jalily_bistcall

امروز ۲۰تا تماس داشتم ۱۵ تاش یا شماره اشتباه بود یا خاموش😅 یه نفر رای میداد و مردد بود تشویقش کردم به جلیلی(نمیدونم چقدر موفق بودم🙄) دو نفر گفتن اصلا نمی‌خوایم حرف بزنیم😑 یه نفر گفت تو اصلا چرا تشویق به رای دادن می‌کنی و جمع کن بساطتو😂 این آخری هم خدا رو شکر رای میداد و طرفدار جلیلی بود😓

شاید باورتون نشه ولی منم مثل چیییی خجالت می‌کشم(البته فقط تماس اول سخته، بعد راحت‌تر میشه) ولی می‌دونم اگه الان یه کاری نکنم ممکنه درحالی که نزدیک قله‌ایم، از پرتگاه سقوط کنیم. خیلی برام سخت بود ولی مطمئنم از کاری که رزمنده‌ها زمان جنگ انجام دادن سخت‌تر نیست. ما اگه وقت و آبرومون رو خرج امام زمان نکنیم می‌خوایم خرج چی کنیم پس؟ به چه درد می‌خوره؟ قبل تماس بسم‌الله می‌گم و بعدش می‌گم: یا مولاتی فاطمه اغیثینی...

سلام. به عنوان یه کسی که چهار سال جامعه‌شناسی خونده، نمی‌تونم هیچ پدیده‌ای رو تک‌عاملی ببینم. مشارکت پایین هم تک‌عاملی نیست. همه‌ی ۶۰ درصدی که رای ندادن انگیزه‌شون یکسان نبوده. یه بخشی از این ۶۰ درصد(که معلوم نیست چقدرن) کلا نظام جمهوری اسلامی و رهبر انقلاب رو قبول ندارن. که خب طبیعیه و هر حکومتی مخالف داره. یه بخش دیگه، افرادی‌اند که به کلی نسبت به مسائل سیاسی بی‌توجهن. اصلا براشون مهم نیست کی رییس‌جمهوره، کی رهبره، حکومت چیه... کلا توی باغ نیستن(البته فکر نکنم توی ایران زیاد باشن). این افراد شاید بیشتر نسل دهه هشتادی باشن که با عرض معذرت، عادت به ولگردی مجازی کردن، اهل کتاب خوندن هم نیستن و نهایت نارضایتیشون از حکومت بخاطر ممنوعیت یه سری تفریحات ناسالمه(!) و زود تحت تاثیر حرفای دیگران قرار می‌گیرن که «ای بابا اینم مملکته داریم...»؛ اینا هنوز درگیر مسائل اقتصادی نشدن. یه بخش عمده که فکر کنم اکثریت این ۶۰ درصد باشن، کسانی‌اند که نسبت به وضعیت اقتصادی ناراضی‌اند. مشکلی با اصل انقلاب و رهبری و نظام ندارن. ولی احساس می‌کنن رای دادنشون تاثیر خاصی نداره، یا می‌خوان اعتراضشون رو اینطوری نشون بدن. نارضایتیشون از وضعیت اقتصادی کاملا به‌جا و طبیعیه، ولی شیوه برخوردشون با این مشکل تحت تأثیر رسانه ست و اشتباهه؛ یعنی تحت تاثیر شرایط نامساعد و حمله‌ی رسانه‌ای دشمن، انگاره‌های غلطی توی ذهنشون شکل گرفته که به قهر کردن با صندوق رای منجر می‌شه؛ انگاره‌هایی مثل: رای دادن فایده نداره و نتیجه انتخابات از قبل تعیین شده، همه نامزدها مثل هم‌اند، با رای دادن مسئولین می‌فهمن اعتراض داریم و...

راستی، مسئولین واقعا چطور باید بفهمن این شصت درصد حرفشون چیه؟ از کجا بفهمن چند نفر با اصل نظام مشکل دارن و چند نفر به حجاب، اقتصاد یا فساد معترضن؟ همه این شصت درصد قاطی هم شدن، با اینکه دغدغه و اعتراض یکسان ندارن! نیومدن حرفشون رو پای صندوق رای بزنن. مسئولی که بخواد درد مردم رو بفهمه، می‌فهمه. اون مسئولی که خودشو به نشنیدن زده هم با رای ندادن ما متنبه نمی‌شه، بلکه ما باید با درست رای دادن از میدون سیاست بیرونش کنیم و بجاش مسئولی بذاریم که می‌خواد برای مردم کار کنه. یه ضعف دیگه نظام هم توی رسانه ست. دولت شهید رییسی خیلی کار کرد، ولی متاسفانه انقدر نقاط قوتش گفته نشد که یه عده فکر کردن پزشکیان بهتره و خیلی زود بحران‌های وحشتناک دوره روحانی یادشون رفت!! به هرحال این ۶۰درصد عدم مشارکت، نشون‌دهنده یه بحرانه. بحرانی که با جهاد تبیین باید ازش عبور کرد.

سلام، روزتون(یا شبتون) بخیر، می‌تونم چند دقیقه وقتتون رو بگیرم؟ (اینجا معمولا میگن بله بفرمایید) ما یه گروه مردمی هستیم که درباره انتخابات با مردم گفت‌وگو می‌کنیم... (اگه خیلی برای رای ندادن جدی باشند یا اعصابشو در اون لحظه نداشته باشن معمولا میگن نمی‌خوام صحبت کنم، و محترمانه خداحافظی می‌کنیم) می‌خواستم بدونم تمایل به شرکت در انتخابات دارید؟ اگه گفتن نه که خب تشویق به مشارکت، بسته به ظرفیت و اعصاب طرف مقابل و استدلال‌هایی که میاره... البته خیلی ملایم، یعنی حالت تحمیلی و تند نداشته باشه، و با ابراز همدلی(مثلا گفتن اینکه منم دانشجو هستم، منم کارمندم، منم گلایه دارم...) ولی اگه خیلی جدی مخالف بودن هم خیلی بحث نکنید و محترمانه خداحافظی کنید. اگرم گفتن بله حتما تشویق شون کنید، مثلا بگید درود بر شما، خدا خیرتون بده و... بعد درباره این بپرسید که به نتیجه‌ای رسیدن؟ کدوم نامزد مد نظرشونه؟ اگر مردد هستن یه هل کوچیک سمت آقای جلیلی بدید. اگه خیلی جدی نظرشون روی آقای پزشکیانه هم خیلی بحث نکنید. ولی اگه یکم مردد بودن، فجایع دولت روحانی رو مرور کنید و اینکه دولت ایشون ادامه دولت روحانیه و...

آره بستگی به شخصیت افراد داره، البته بار اولش سخته ولی کم‌کم راحت می‌شه.

وارد لینک بشید راهنمایی‌های لازم رو نوشته باید از ربات بله استفاده کنید.