سلام دایره داستان کوتاه خودمه

🥀 ببخش اگر که با خیال بودن تو زنده‌ام؛ اگر تو را نبردم از یاد... 🎤 علیرضا قربانی پ.ن: این آهنگ چقدر عباسه! خود خودشه...💔 راستش تاحالا خودم انقدر درباره احساس عباس عمیق نشده بودم. با اینکه نوشته بودمش، با این که سعی کرده بودم از زبون عباس بنویسم و توصیف کنم چه حسی داره، ولی نمی‌دونستم چه دلتنگی و درد کمرشکنی بهش تحمیل کردم. حتی سعی کردم ببرمش به سمتی که فراموش کنه؛ ولی نتونست. شخصیت خانم رحیمی توی داستان جا نشد. عباس پسش زد انگار. این آهنگ خیلی درد عباس رو برام ملموس کرد. فکر کنم باید ازش معذرت بخوام... شاید به نظرتون عجیب بیاد که خودمم شخصیت داستان رو انقدر زنده می‌بینم و انقدر براش استقلال و شعور قائلم؛ ولی واقعیت همینه... باید بذاری ببینی شخصیت داستانت چکار می‌کنه... #خط_قرمز #عباس #مطهره http://eitaa.com/istadegi

کسی که مقابلم افتاده بود تمام کرده بود. تمام لباسش غرق خون بود. تکان نمی‌خورد. برای همین بود که دیگر کسی کاریش نداشت؛ چون مرده بود. #دایره #به_زودی

سلام دوست عزیز لینک مطالعه این مطلب رو براتون میذارم، از دکتر ژاویر یونس که به زبان اصلی هست. اگر هم مقاله بیشتری میخواید مطالعه کنید، خودتون میتونید سرچ کنید، منتها به زبان انگلیسی، چون منابع فارسی شاید آنچنان قابل اعتماد نباشن. https://www.bbvaopenmind.com/en/science/research/how-genetically-similar-are-we-to-banana/ #طناز

خواهش میکنم، قصد من هم از فصل اول این مجموعه، همینه... تفکر درباره اینکه چی بودیم و چی شدیم و کجای کاریم. #طناز

سلام به روی ماهتون😌 ببینین بچه ها ما در واقع هیچ تفاوتی با مخلوقات و موجودات دیگه از جمله موز یا هر میوه دیگه‌ای نداریم به جز مغزمون. پس در واقع همه ما موجودات این کره زمین، یکی هستیم با اختلافات چند درصدی. پس ما هم موزیم، هم شامپانزه هم چیزای دیگه😂 (ولی جدی خیلی عجیبه شامپانزه غذاش چیزیه که باهاش ژن مشترک داره😂) #طناز

🙂 فکر می‌کنید چی باعث شده عباس انقدر به یاد موندنی بشه؟ #فرات

#نمیخوام_بدونم #قسمت_سوم [کاش زمین رو نمی‌شناختم ‼️] از سن کم، اونقدر همیشه در سفر بودم که بعضی از جاهای معروف رو چندین بار رفته بودم و دیگه حوالی اون منطقه گم نمی‌شدم و آشنا بودم. شیراز و مشهد و قشم و کیش، پرتکرارترین جاهایی بودن که دیگه مرکز شهر رو مثل کف دست بلد بودم و طوری خودم می‌رفتم و می‌اومدم که انگار دارم خیابونای شهر خودمو می‌بینم. اما چرا؟ چی در من بود که می‌خواستم نقاط متفاوتی از کشور و نواحی مختلفی برای زندگی رو ببینم؟ سال کنکور بود که دلیلشو فهمیدم. می‌خواستم بدونم اصلا زندگی از کجا تشکیل شده؟ چجوری تشکیل شده؟ این کره زمین دقیقا چند نقطه قابل سکونت برای من داره؟ زندگی روی کره زمین چند شکل می‌تونه داشته باشه؟ و این شد که تصمیم گرفتم ببینم اصلا منشأ پیدایش زندگی در کره زمین چجوری خلق شده؟ یا اصلا خلق شده یا خودش به وجود اومده؟ و حالا بعد از چهارسال شناختن زمین، بیش از پیش باور به شگفتی خلق این فرصت نایاب شدم. فرصت نایابی به نام زندگی! که وقتی مطالعه می‌کنین زمین از کجا و به چه صورت به وجود اومده، گیج و مبهوت می‌شید که اصلا چطوری ممکنه؟ وقتی زمین رو می‌شناسید، وقتی می‌فهمید مجموعه‌ای از مرگ و زندگی، زاد و ولد، پیری و جوانی، بهار و زمستان و سختی و نرمی هست، دیگه هرگز این سوال رو نمی‌پرسید که چرا در حال تجربه فلان رنج و غصه هستید یا فلان شادی. راستی! اصلا تاحالا شده بپرسید من چرا دارم فلان شادی رو تجربه می‌کنم؟ یا همش از غصه و رنج و درد هاتون سوال می‌پرسین؟! با زمین یکی بشید. ما و زمین از یک جنسیم. زندگی روی زمین از یک فروپاشی شروع شد و فراموش نکنید که همین تضادها زندگی ما رو می‌سازه. از دل رنج‌هاتون، امید رو زنده کنید و زمین‌تر باشین :) #طناز