✨بسم الله الرحمن الرحیم✨ 🌱در این برهه حساس کنونی چه وقت جشن گرفتن است...؟! (بخش دوم) ✍🏻ش. شیردشت‌زاده آدم یک بار قرار است عروس شود دیگر... یک بارِ زندگی من هم رقم خورد؛ بعد از ظهر پنجشنبه، بیست و ششم مهر. یک جشن معمولی بود، تا حدودی ساده‌تر از معمولی؛ و من با همه‌ی ناشی بودنم و ناآشنا بودنم به دنیای دخترانگی، سعی کردم آنطوری رفتار کنم که یک عروس باید رفتار کند که البته دشوار بود؛ لباس سنگین و پف‌دار و سخت بود، آرایش احساس خفگی به من می‌داد، تاج سنگین بود و با ناخن مصنوعی عملا هیچ کاری نمی‌توانستم بکنم؛ انگار دستانم قطع شده بود؛ ولی با وجود همه‌ی این‌ها، دختر درونم خوشحال بود و روح طوفانی‌ام تصمیم گرفته بود موقتاً اجازه بدهد دختر درون ذوقش را بکند؛ هرچند آخرش تکه‌ای از وجودم در جنوب لبنان و غزه بود، لبخند می‌زد و اشک می‌ریخت. یادبودهایی که توی عقد دادیم هم پیشنهاد روح طوفانی‌ام بود؛ با هم‌فکری و همت و کمک صدرزاده. یادبودها را در اصل برای خودم دادم؛ برای این که انسانیتم نمیرد و توی مرداب متعفن هوا و هوس گیر نکنم. اصلا کمک به غزه و لبنان اول از همه کمک به خود آدم است. آدم اگر دست مظلوم را بگیرد اول از همه خودش را از لجنزار بی‌تفاوتی و حیوان‌صفتی بیرون کشیده. آدمی که جبهه حق و باطل برایش فرق نکند مُرده است، یک جنازه پوسیده است و من می‌خواستم خودم را از مرگ نجات بدهم؛ چون در میان آن زرق و برق‌ها و خوشی‌ها، احساس می‌کردم روحم در دو قدمی مرگ است. یک نفر وقتی فهمید می‌خواهیم توی یادبودهای عقدمان از غزه بنویسیم، گفت: نمی‌خواد خوشی خودت رو خراب کنی. من آن موقع با لبخند جمع و جورش کردم؛ ولی توی دلم گفتم خوشیِ ما خراب هست. وقتی اسرائیلی در جهان وجود دارد که چهل‌هزار نفر آدم را سلاخی کرده و هزاران نفر را زخمی و آواره، وقتی آمریکایی هست که تمام‌قد از اسرائیل حمایت می‌کند، وقتی کشورهایی هستند که سکوت کرده‌اند و وقتی دولت‌های عربی و مردم مسلمان صدایشان در نمی‌آید، خوشی ما خراب است. اصلا تا وقتی امام زمان ظهور نکنند، طعم شیرین تمام خوشی‌ها با تلخی آمیخته است. البته دختر درونم با آن شخص موافق بود، می‌گفت اگر چنین چیزی را به عنوان یادبود بدهی پشت سرت بد حرف می‌زنند؛ عقدت را کوفتت می‌کنند؛ ولی با خودم گفتم خب دخترهای توی غزه دختر نیستند؟ حسرت و آرزو ندارند؟ این‌همه دختر همسن من توی غزه و لبنان هست، کی قرار است جواب حسرت‌هایی که به دلشان مانده را بدهد؟ حسرت عقد و لباس عروس و این‌ها هم نه... حسرت یک سرپناه امن، آب و غذا، حسرت بودن کنار خانواده‌شان، حسرت یک بدن سالم... اصلا خدا می‌داند این جنگ لعنتی لباس سپید چندتا نوعروس را سیاه کرده و آرزوهایشان را از ریشه سوزانده... آن وقت زشت است که من بخواهم سر چیزهای کوچک حرص بخورم و ذهنم را درگیرش کنم. عقد من هم گذشت؛ در یک آتش‌بس شکننده میان دختر درون و روح طوفانی. حالا مهلت آتش‌بس تمام شده. دختر درون هم به اندازه کافی به دل‌بخواهی‌هایش رسیده. حالا نوبت روح طوفانی ست که عنان به دست بگیرد و به دل میدان بزند و کابوس اسرائیل بشود؛ مثل یحیی سنوار... #غزه #یادداشت http://eitaa.com/istadegi

می‌خواستیم انسانیت‌مان نمیرد. می‌خواستیم غرق سرمستی جشن و شادی نشویم و در میان آن زرق و برق و شور و شادی، فطرت‌مان از کفمان نرود. توی جشن عقد، نقل یادبود می‌دهند؛ چیزهای فانتزی قشنگ. چیزهایی که فقط قشنگ‌اند و آخرش سر از بازیافت درمی‌آورند، می‌پوسند و از یاد می‌روند. بگذار آنچه از ما به یادگار می‌ماند، دفاع از مظلوم باشد... #غزه http://eitaa.com/istadegi

رهبر حکیم انقلاب: «بر همه مسلمانان فرض است که با امکانات خود در کنار مردم لبنان و حزب الله سرافراز بایستند.» امکان هر کس متفاوت است، یکی با مالش، یکی جانش، یکی فکرش و... ما آمدیم در مراسممان خود را کنار مردم لبنان و غزه دانستیم. به میهمانان یادآور این شدیم که هم قدر داشته هایشان را بدانند و هم دعای ظهور را فراموش نکنند. این تنها امکانمان در آن شرایط بود. #غزه http://eitaa.com/istadegi

سلام سلامت باشید بهتون حق میدم ناراحت باشید، این دو هفته اخیر من هم تب کردم و چند روز کلا افتادم، هم بخاطر کارهای عقد کلا از مسیر عادی زندگی خارج شدم. ان‌شاءالله جبران می‌کنم. ببخشید و حلال کنید. حق دارید ناراحت باشید.

ولی ما بیش از این از خودمون انتظار داشتیم... این خیلی کمه. ممنونم، ان‌شاءالله

سلام دوستانم رو برای جشن عقد دعوت کردم و توی جشن عقدم بودن(اصلا این یادبودهای عقد رو خانم صدرزاده درست کرد)، ولی چند روز زودترش عقد محضریم بود که اون رو دیرتر به دوستانم گفتم، بخاطر شرایط خاصی که داشت. کلا ازدواج و فرآیند قبلش چیزیه که خیلی قابل پیش‌بینی نیست برای همین بهتره تا همه چیز قطعی نشده همه رو در جریان نذارید. شاید یه روز ماجراش رو نوشتم.

🥀شهیده ایرانی طریق القدس دیروز در میان اخبار این روزهای مقاومت، خبر شهادت بانویی ایرانی در لبنان منتشر شد... شهیده معصومه کرباسی به همراه همسرش رضا عباس عواضه در اثر حمله پهباد رژیم وحشی صهیونیستی به شهادت رسیدند و به خیل عظیم لشگر فرشتگان پیوست. 🌷شهادت اتفاقی نیست... جستجوها، از مجاهدت چند ساله این زوج در مسیرهای مختلف علمی و رسانه ای، پرده برمی‌دارد که در نهایت مزدشان را با شهادت گرفتند. بانوی شهید کرباسی از فعالین دغدغه‌مند رسانه‌ای و مدیر بخش عربی رسانه منتظر بوده که به انعکاس اخبار طوفان الاقصی و جبهه مقاومت می‌پردازد. از این مادر شهید، ۵ فرزند به یادگار باقی مانده است. #لشگر_فرشتگان #زینب_زمانه‌ات_باش ┈┈••✾••┈┈ 💠راه سوم ⏩@rahesevvom

سلام به نظر من اینجا دوراهی‌ای وجود نداره! باید به هردو کمک کرد و کمک به هردو مهمه. نباید هیچکدوم رو بخاطر دیگری رها کرد. میشه صدقه‌ای که همیشه می‌دادیم رو نصف کنیم، نصفش مردم ایران و نصفش برای غزه و لبنان. درضمن کمک فقط مالی نیست! میشه از راه‌های دیگه هم به دیگران کمک کرد. مثلا می‌تونید به دانش‌آموزان محروم آموزش خصوصی رایگان بدید و از اون طرف به مردم غزه هم کمک مالی کنید و... راه برای کمک زیاده(مخصوصا دادن صدقه به کسی که دور و برمونه شاید خیلی قشنگ نباشه و عزت نفسش آسیب ببینه). البته اینو در نظر داشته باشید که الان شرایط مردم غزه و جنوب لبنان، خیلی خیلی بدتر از فقرای کشور خودمونه. فقرای هموطن ما حداقل امنیت دارند، سرپناه(هرچند نامناسب) دارند، حداقلی از امکانات حیاتی رو دارن، ولی مردم غزه حتی حداقلی از امکانات زندگی رو ندارند، دائما در خطرن، با تروماهای روانی و مجروحیت‌های شدید درگیرند... و درضمن الان در غزه و لبنان، جبهه حق و باطل صف‌آرایی کرده، پیروزی در این جبهه برای ما حیاتیه. برای همین در حال حاضر، باید وزن کمک به غزه و لبنان بیشتر باشه. ولی نه اینطور که دیگه اصلا به هموطن‌هامون کمک نکنیم.