من دیدم از نزدیک، سراسر نور خالصه، نور... تنها کلمه‌ای که توصیفش می‌کنه همینه🥲💚

این صحنه را صدبار بیشتر دیدم، کاش میتونستم جای حاج محمود باشم که کمتر از بیست ثانیه از شوق دیدار و گرفتن دست آقا، عینک و نوشته‌های توی دستم را به گوشه‌ای پرتاب کنم و چند قدم مونده به آقا زانو بزنم تا زودتر صدای دلنوازش را بشنوم و دستش را بگیرم. آره حاج محمود، منم همینطور...

📢 رهبر انقلاب، امشب: آقای کریمی! «ای ایران» بخوان... 📝 رهبر انقلاب امشب، خطاب به آقای محمود کریمی فرمودند: اگر خسته نمی‌شوی «ای ایران» بخوان! 👈 لحظاتی از نوای «ای ایران خدایی» حاج محمود کریمی در مراسم عزادارای شب عاشورا با حضور رهبر انقلاب در حسینیه امام خمینی(ره) 💻 Farsi.Khamenei.ir

سیدعلی خامنه‌ای ایرانی‌ترین مرد تاریخ ایرانه.🇮🇷💚

🎼 «غریب» خواننده و آهنگساز: Vetr حال غریب من... و تو چه می‌دانی غریب چیست... #فرات #محرم #امام_حسین @VetrMusic

🥀﷽🥀 "انگار که انبار بندر بیروت..." مصراع اولش مثل ضربه آرام چکش بر یک کوه یخ بود. تیک... -هنوز صدای آشنات غریبه یا حسین... یا حسین را که گفت، کوه یخ ترک خورد. ترک پیش رفت، رفت و رفت تا رسید به قلبی که در مرکز کوه یخ، منجمد شده بود. تق... -هنوز نگات تو حسرت حبیبه یا حسین... یخ قلب شکست. قلب شکست. قلب شروع کرد به تپیدن. به جوشیدن. از قلب خون می‌جوشید. نت‌های موسیقی، بیت‌هاش، حرف‌به‌حرفش داشت قلب را شعله‌ور می‌کرد، قلب شعله می‌کشید و یخ‌ها آب می‌شدند. -هنوز تویی که یک‌تنه به دوش می‌کشی، تموم بار عشق رو؛ عجیبه یا حسین! بغض شکست. آواها داشتند نفوذ می‌کردند به نهان‌ترین قسمت وجودم. جایی که بود، هنوز بود و از یاد برده بودمش. غبار گرفته بود، یخ زده بود. قلبم را از یاد برده بودم. یادم رفته بود قلب دارم. قلبی که می‌تواند شعله بکشد و خاکسترم کند. -ای نور ما، ای سور ما، ای دولت منصور ما/ جوشی بِنِه در شور ما، تا مِی شود انگور ما... یادم رفته بود چقدر دوستش دارم. یادم رفته بود که می‌توانم برایش بمیرم. می‌توانم برایش زندگی کنم. یادم رفته بود تنها کسی ست که دست‌های عقلم مقابلش بالا می‌رود، تنها کسی ست که بخاطرش مجنون می‌شوم، یادم رفته بود تنها کسی ست که ارزش دارد دلیل زندگی‌ام باشد. و همه این‌ها یادم آمد. چطور یادم رفته بود؟ بغض بود که ترکیده بود. یخ بود که ترک خورده بود. قلب بود که شعله کشیده بود. ولی هنوز این‌ها کافی نبود. تا خواننده گفت: غریب... انگار که جرقه به انبار باروت افتاده باشد... انگار همان‌جا کنار قلب، یک انبار باروتِ متروک باشد و شعله قلب، باروت‌ها را منفجر کرد. باروت هم که چه عرض کنم، تی‌ان‌تی بود، نیتروگلیسیرین بود، دینامیت بود، آمونیوم نیترات بود... انگار که انبار بندر بیروت... در چند میلی‌ثانیه، دمای قلب تا پنج‌هزار درجه سانتی‌گراد بالا رفت، بوم... با سرعت هفت‌هزار متر بر ثانیه، کوه یخ منفجر شد. صدای انفجار قلب شنیده‌اید؟ ضجه، هق‌هق... سوخت. خاکستر شد. غریب. می‌فهمید؟ غریب. قلبم هنوز دارد با کلمه غریب می‌سوزد. هنوز دارد از خاکسترش دود بلند می‌شود. غریب. غریب. غریب. حسین... ✍️فاطمه شکیبا (فرات) #محرم #امام_حسین https://eitaa.com/istadegi

▪️ ماجرا از #ظهر_عاشورا شروع شد 📝حضرت آیت‌الله خامنه‌ای: اخلاص، موقع‌شناسی، پاشیدن بذر یک حرکت فزاینده‌ی تاریخی، از خصوصیات مهم عاشوراست. ماجرا فقط در ظهر عاشورا تمام نشد؛ در واقع از ظهر عاشورا یک جریانی در تاریخ شروع شد، که همچنان رو به افزایش و گسترش است. بعد از این هم همین خواهد بود... 🖥 Farsi.Khamenei.ir

سالار هر مبارز بی‌ادعا حسین ای کشته‌ی وحوش مقدس‌نما حسین...🥀

امروز ظهر رفته بودیم مراسم مقتل‌خوانی ظهر عاشورا. روضه‌خوان داشت از روی مقتل می‌خوند، هم متن عربی هم فارسی، و وقایع روز عاشورا رو از بعد وداع امام با اهل‌بیت تا زمان شهادتشون با جزئیات می‌گفت، و مردم هم گریه می‌کردند. مقتل‌خوانی یکی از اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین شیوه‌های عزاداریه. و هزار و اندی ساله که ما به شیوه‌های مختلف عزاداری می‌کنیم. توی بعضی شهرها آیین خاصی برای عزاداری هست. ولی گاهی واقعا حس می‌کنم انقدر درگیر آیین‌ها و شکل و فرم و جزئیات عزاداری شدیم که از اصل هدفش بازموندیم. چرا ما عزاداری می‌کنیم؟ بخاطر کسی که به طور فجیعی توسط یک عده آدم بی‌رحم کشته شده؟ خب نمونه‌های فجیع‌تر از امام حسین علیه السلام هم توی تاریخ هست، مثلا توی خود تاریخ اسلام، کسی هست به نام حسین بن علی که معروفه به شهید فخ، این فرد از سادات حسنی بود که در دوران عباسیان علیه خلیفه قیام کرد و توی منطقه فخّ به شهادت رسید و نحوه شهادتش بی‌شباهت به امام حسین علیه‌السلام نبود. ولی کسی اون رو نمی‌شناسه و هرسال براش عزاداری نمی‌کنه. توی این جنگ اخیر و توی جنگ ۸ ساله هم خیلی‌ها شهادت دردناک و مظلومانه‌ای داشتند. خیلی ها تکه‌تکه شدند و... ولی ما توی عزاداری برای اونها هم بازم روضه عاشورا رو می‌خونیم. حتی برای هیچکدوم از امامان شیعه هم انقدر مفصل عزاداری نمی‌کنیم. اگر روضه بخونیم هم یه گریز به کربلا می‌زنیم. واقعا چرا؟ آیا حجم جنایت جبهه باطل خیلی زیاد بوده؟ نه! مشابه این واقعه بازهم تکرار شده. پس ما برای زخم‌هایی که به بدن شهدای کربلا خورد و اون جنایت‌هایی که گفتند و شنیدیم گریه نمی‌کنیم. مسئله خیلی عمیق‌تره. و ما نباید اینجا، توی ظاهر عاشورا توقف کنیم: توی عطش و سربریده شدن و تکه‌تکه شدن و به اسارت رفتن و... به نظر من، باطن قضیه اینه که یه جامعه به حدی از تباهی رسیده که «امام» رو اینطور تکه‌تکه می‌کنه و حتی برای کشتن «امام» رقابت می‌کنه. و سوال اینه که چرا اینطور شد؟ چی شد که جامعه به این حد از تباهی و پستی و بی‌رحمی رسید که با علم به جایگاه امام حسین علیه‌السلام، اینطوری امام رو شهید کردن؟ شاید بیان جزئیات مقتل برای همین باشه، برای همین که بگیم ببینید، صرفاً کشتن امام نبود، بی‌رحمی خالص بود. خروج کامل از وادی انسانیت بود. و جنایت یک شخص نبود، یک جنایت اجتماعی بود، عزم کل جامعه، اون هم جامعه‌ی شیعه‌ی کوفی بر کشتن امام بود. و اینه که گریه داره. این که مقام «امام» اینطوری بی‌حرمت بشه، این که خون امام مباح شمرده بشه... «امام» مقام واسطه فیض داره. یعنی چی؟ یعنی فیض خداوند به واسطه امام به مخلوقات می‌رسه. یعنی تمام کائنات در اصل وجود هم به امام وابسته هستند، اگر امام نباشه، هیچ فیضی از جانب خدا به مخلوقات نمی‌رسه، حتی اصل وجود. به عبارتی، امام ضامن وجود دنیاست. الان عمق فاجعه مشخص‌تر می‌شه! جامعه سال ۶۱ هجری عزم کرده که حلقه ارتباطش رو با خدا پاره کنه! عزم کرده که خودش و دنیا رو نابود کنه! (و واقعا هم اگر حضرت زینب علیهاالسلام و امام سجاد علیه‌السلام نبودند، روز عاشورا شیرازه جهان از هم می‌پاشید!) این جامعه چشه؟ چرا اینطوری می‌کنه؟ چرا از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کنه، حتی بعد از شهادت امام هم کوتاه نمیاد و به پیکر مطهر جسارت می‌کنه؟ چی می‌شه که جامعه به این حد از تباهی می‌رسه؟ چرا با موجودیت خودش می‌جنگه؟ چرا ما گریه می‌کنیم؟ شاید برای این که یادآوری کنیم این سطح از تباهی همون یک بار بس بود برای بشریت. گریه می‌کنیم، لعن می‌کنیم تا یادمون بمونه که دیگه نباید چنین حجمی از بی‌رحمی و شقاوت تکرار بشه. و اگر هنوز توی غزه دارند اونطوری قتل‌عام می‌کنند و مسلمانان هنوز ساکتند یعنی.........