سلام چندتا نکته: روحانیت لازمه که پویا و به روز باشه، فقه شیعی باید پاسخگوی مسائل روز(اقتصادی، اجتماعی، پزشکی و...) باشه. این درسته. ولی این به این معنی نیست که یک روحانی طبابت کنه!! به این معنیه که پاسخگوی سوالات فقهی در حوزه پزشکی باشه. مثلا حکم شرعی پیوند عضو چیه؟ حلاله؟ یا اهانت به میت حساب میشه؟ بله روحانیت نباید توی حوزه بمونه. توی حوزه‌های علوم انسانی هم صلاحیت اظهار نظر داره چون دروس حوزوی هم شاخه‌ای از علوم انسانی حساب میشن. ولی در علوم طبیعی، خب تخصص ندارند. ابن سینا و علمای قدیم رو هم نمی‌شه اینجا زد. نظام آموزشی اون دوره، طوری بوده که تمام علوم روز در چارچوب حوزوی آموزش داده می‌شده و ابن‌سینا آموزش تخصصی پزشکی هم دیده. ولی روحانیت فعلی در حوزه فقط درس دین خونده نه دروس تخصصی پزشکی. ضمن علمی که در گذشته بوده خیلی کمتر از الانه، یعنی همین ابن‌سینا علمش از دانشمندان الان کمتر هست و خب هرچی مطالب علمی گسترده‌تر و جزئی‌تر بشه، نیاز به تخصص بیشتره. درباره طب اسلامی هم، اولا اگر واقعا چنین چیزی باشه، کسی در این زمینه صلاحیت داره که هم پزشک باشه هم اسلام‌شناس، نه کسی که فقط روحانیه. دوما روایات پزشکی که از ائمه نقل شده اولا محدوده، دوما درباره سند این روایات شک زیادی وجود داره، سوما اگر باشه هم صرف وجود روایت باعث شکل‌گیری یک رشته علمی نمیشه. همون‌طور که برای استخراج حکم فقهی از روایات، نیاز به یه چارچوب و الگوریتم خاص داریم به نام اصول فقه، اگر بخوایم از روایات پزشکی استفاده کنیم هم یه چارچوب میخوایم. چون بعضی از این روایات جزئی و موردی‌اند.

ضمن اینکه ذات علم تجربی بر اساس آزمون و خطا بنا شده. و این که می‌فرمایید پزشکی مدرن هم آزمون و خطا داره، نقطه ضعفش نیست. ما یه اصلی داریم به نام ابطال‌پذیری، که میگه یه گزاره علمی به شرطی علمی هست که ابطال‌پذیر باشه! ذات علم تجربی همینه! و پزشکی مدرن هم از اذعان به آزمون و خطا ابایی نداره. بله وقتی علم پیشرفت می‌کنه، ممکنه بفهمیم که خیلی از گزاره‌های علمی قبلی اشتباه بودن. این ایرادی نداره! همون دانشمندان قدیم هم توی مسائل تجربی آزمون و خطا می‌کردند! همون دانشمندان قدیم هم الان ثابت شده که خیلی از یافته‌هاشون اشتباه بوده، یا دقیق نبوده. همین طب سنتی هم مبناش تجربه و آزمون و خطاست! ولی ما این رو مقدس می‌دونیم و میگیم پزشکی مدرن مال کفاره و فلان... بله الان موسسات علمی دنیا دارن روی روش‌های طب سنتی مثل حجامت، زالو درمانی، طب سوزنی و... تحقیق می‌کنند. نتایج تحقیقات هم متفاوته، بعضی تحقیقات میگه این روش‌ها موثره و بعضی به این نتیجه رسیده که تاثیر خاصی نداره. که این بستگی به شرایط آزمایشگاهی داره. اینم نگید که دشمن مردم رو به حجامت بدبین کرده! کار دشمن نبود، کار دوستان نادان بود. کار کسانی بود که بدون علم، بدون مسئولیت‌پذیری اومدن این کارها رو کردن و مردم رو بدبین کردن. این بدبینی بعضی از مردم نتیجه شیادهایی هست که به اسم دین و طب سنتی دارن طبابت غیرمجاز می‌کنند و جون مردم رو به خطر میندازن برای پول، همینا به طب مدرن فحش میدن برای منافع اقتصادی خودشون. وگرنه ایران انجمن طب سنتی داره، زیر نظر وزارت بهداشت هم هست، و افراد دلسوز و متخصص دارن در زمینه طب سنتی مطالعه می‌کنند و خیلی هم کار خوبی می‌کنند. از زمان صفویه تا قاجار، که علم و فلسفه به حاشیه رفت و جامعه خرافات‌زده شد، بهداشت جامعه افت کرد و امر پزشکی و درمان به سلمونی‌ها، دلاک‌ها، رمال‌ها و جادوگرها واگذار شد. یه پزشکی کاملا تجربی، بدون مبنای علمی و آمیخته با خرافات و جادو و جنبل! این پزشکی اصیل ایرانی نیست که ما بخوایم اونو تداوم بدیم یا حفظ کنیم. مشکل اساسی جامعه ما، عوام‌زدگی و عدم تخصص‌گرایی در زمینه‌های علمیه. بجای اینکه درباره طب سنتی و آثارش در مجامع علمی بحث بشه، مردم عادی درباره‌ش نظر میدن و قضاوت می‌کنند و مردم عادی طبابت می‌کنند و... (همون حالت خودپزشک‌پنداری که مردم دارن) بجای اینکه علمای بزرگ و باسواد دینی مرجع دینی و اعتقادی مردم باشند، بلاگرهای بی‌سواد مرجع دینی مردم می‌شن و آرایشگرها از خودشون فتوا میدن که مثلا کاشت ناخن اشکال نداره و... اگه یاد می‌گرفتیم که هرکس به اندازه علمش حرف بزنه، و اثبات یا رد گزاره‌های علمی به نظر دانشمندان اون علم بستگی داره نه تجربه‌ها و شنیده‌های ما، حتما جامعه جای بهتری می‌شد. اینو از یه دانشجوی ارشد جامعه‌شناسی بپذیرید☺️

سلام بله درسته غیر از سند احادیث، بعضی از روایات در یک مورد خاص گفته شده، و نمیشه به این راحتی اون رو عمومیت داد. در کل یک علم منسجم ازش در نمیاد؛ ولی درصورتی که سند صحیح باشه و بشه اون رو تعمیم داد، عمل به توصیه‌های بهداشتی ائمه و طب سنتی خیلی هم خوبه(ریز نظر یک فرد متخصص)

#معرفی_کتاب 🔹صدسال تنهایی🔹📚 #نشر_امیرکبیر ✍🏻به قلم گابریل گارسیا مارکز 📍معرفی از #نیل صدسال تنهایی، روایتگر یک خانواده است، خانواده‌ای که با وقوع انقلاب صنعتی و تشکیل جبهه چپ و راست( همون اصلاح طلب و اصول گرای خودمون یه جورایی!)، تحولات شخصیتی زیادی در فرهنگ خانواده رخ میده و بنیان های خانواده سست و متزلزل میشه اما مادر خانواده تا لحظه های آخر عمرش، درست شبیه یک ستون تمام‌عیار،تمام فرزندان رو کنار هم و با سنت های خانواده، جمع میکنه که من محوریت نقش زن در این داستان و معرفی این الگو رو خیلی دوست داشتم. کتاب نسبتا طولانیه و ۴۸۰ صفحه هست و برای شروع کتابخوانی، پیشنهاد نمیشه، اما اگر عاشق دونستن جزئیات ریز روایت ها هستید و یه مقداری هم به تاریخ و جامعه‌شناسی علاقه‌مندید، بهتون پیشنهاد میکنم. https://eitaa.com/istadegi

ابوصالح، دندان‌پزشک اهل غزه: موضوع اصلا اغراق کردن یا ترند شدن نیست. اگر ظرف ۴۸ ساعت، غذا، نوشیدنی، شیر خشک و آرد وارد غزه نشود، اخبار بزرگ‌ترین قتل عام تاریخ را روی صفحه نمایش خود خواهید دید. پ.ن: ما زندگیمونو می‌کنیم، غذا می‌خوریم، میگیم، می‌خندیم... ولی یادتون باشه آه مردم غزه دامن همه ما رو می‌گیره، مطمئن باشید.‌..