مقدمه اول: ببینید، طبق روایت قرآن آفرینش انسان، زن و مرد هردو از نفس واحده خلق شدند، باهم به بهشت رفتن، باهم مرتکب لغزش شدند، باهم از بهشت رانده شدند، و باهم توبه کردند. یعنی یه جایگاه برابر دارند. طبق روایت قرآنی و اسلامی، زن و مرد از نظر انسانی جایگاه یکسان دارن و هیچکدوم از دیگری برتر نیست. طبق روایت توراتی و انجیلی، زن از دنده چپ مرد خلق شده، زن مرد رو فریب داده تا به درخت ممنوعه نزدیک بشه، و خدا زن رو بیشتر از مرد مجازات کرده. برای همین در نگاه یهودیت و مسیحیت تحریف شده، زن از مرد پست‌تره، زن عامل گناه و انحرافه و کلا موجود پلیدیه. (گسترش همین نگاه باعث خیلی از رفتارهای زن‌ستیزانه شده، و حتی یهود بعضی روایات توراتی رو وارد جامعه مسلمانان هم کرده). اما غیر از ادیان ابراهیمی، دسته‌ای از ادیان هم هستند که بهشون میگن ادیان پگانی. ساده بگم، ادیان پگانی ادیانی هستند که مثل اسلام یا یهود، شکل و شریعت مشخص ندارن؛ بلکه باورهای خرافی مردم هر منطقه هستند. این ادیان از هزاران سال پیش وجود داشتن و محورشون بیشتر پرستش مظاهر طبیعت بوده(پرستش خورشید، آتش، ستاره‌ها و...). این ادیان مشرکانه هستند و معمولا به این باور دارند که هرکدوم از مظاهر طبیعت، یه ایزد یا الهه نگهبان داره. مثلا توی ایران باستان، آناهیتا ایزدبانوی آب بوده، میترا(مهر) ایزد خورشید بوده... به طور ساده، ادیان چند خدایی. و جالبه بدونید ادیان پگانی، تا حد زیادی زن‌محورند. یعنی زنان به عنوان «ایزدبانو» یا «الهه»، جایگاه مهمی داشتن، حتی برتر از مرد. برای همینه که در بعضی از این ادیان، کاهنان یا روحانیون دینی زن هستند. چون معتقدند فقط زنان به بعضی کمالات روحی میرسند. چی می‌خوام بگم؟ زن‌محوری ادیان پگانی و مردمحوری تورات و انجیل، هردو قطعه یه پازل هستند؛ پازلی که شیطان برای انحراف بشر چیده، تا بشر رو از مسیر انسانیت و بندگی دور کنه. پررنگ کردن تضادهای جنسیتی و تقدم جنسیت بر انسانیت، همون چیزیه که شیطان میخواد، چه به نفع زن باشه چه مرد.

مقدمه دوم: ادیان مشرکانه و پگانی، کم و بیش در همه کشورها بودند، مخصوصاً قبل از پیدایش ادیان ابراهیمی. در بعضی از کشورها مثل ایران، هند یا چین که تمدن‌های بزرگی بودن، این ادیان اشکال ساختاریافته‌تر داشتن، نهاد مشخص داشتن و... ولی در بعضی از کشورها، این ادیان شکل مشخصی نداشتند و فقط مجموعه‌ای از باورهای خرافی بودند. یک نمونه‌ش هم، کره بود. کره از نظر تمدنی اصلا با همسایه‌هاش یعنی چین و ژاپن قابل مقایسه نیست و بسیار ضعیف‌تره. معمولا مستعمره این دوتا تمدن بوده، گاهی مستعمره سیاسی، گاهی اقتصادی و در بیشتر موارد فرهنگی. برای همین در کره، ادیان پگانی خیلی رواج داشتن و دارن؛ از اعتقاد به خدایان متعدد گرفته تااا خرافات عجیب و غریب و شمن‌باوری. همین الان هم درصد قابل توجهی از مردم کره، دین مشخصی ندارن، بعضی به هیچی اعتقاد ندارن و بعضی هم فقط یه سری خرافات دارن. که این کاملا در فیلم‌ها و سریال‌هاشون مشهوده. و معمولا این خرافات مشرکانه و پگانی، چون شکل مشخصی ندارن، دستمایه خوبی برای فیلمسازهای کره‌ای هستند؛ چون می‌تونن هرچیزی که دوست دارن رو قاطی هم کنن، کم و زیادش کنن و اونو به خورد ملت بدن و کسی هم نمیگه غلطه، چون درست و غلطی وجود نداره!😐 و مهم‌تر از اینا، فرهنگ غربی هم از این خرافات مشرکانه استفاده می‌کنه، تا باور مد نظر خودشو به خورد مردم بده. (چندین ساله که صنعت فیلمسازی کره جنوبی دست کمپانی‌های غربی افتاده، شاید چون هالیوود جذابیت قبلیشو از دست داده و حالا فیلم‌های کره‌ای بیشتر برای مردم جذابیت دارند) مثال ساده‌ش: غرب باید نابرابری‌های اجتماعی‌ای که حاصل نظام سرمایه‌داری هست رو توجیه کنه تا مردم اعتراض نکنن؛ پس دست به دامن باور تناسخ میشه و میگه: اگه الان توی این زندگی بدبخت هستی، بخاطر ساختار نابرابر جامعه نیست؛ تقصیر خودته که توی زندگی قبلیت آدم بدی بودی. و اگه یه نفر خیلی پولدارتر از توئه، بازم بخاطر این نیست که اون حق تو رو خورده، بلکه اون توی زندگی قبلیش آدم خوبی بوده! (چیزی که به کرات در سریال‌های کره‌ای دیده میشه، اشاره به باور تناسخه. انقدر روی این باور کار کردن که کاملا توی ذهن مخاطب جا بیفته و پذیرفته بشه)

ماجرای انیمیشن چیه؟ خلاصه‌ش اینه که شیاطینی در دنیا هستند که از روح انسان‌ها تغذیه می‌کنند و در جهان زیرین سکونت دارند. تنها راه محافظت از انسان‌ها در برابر این شیاطین هم، آواز چندتا دختره و توی هر عصر باید دخترانی باشن که با آوازشون، سپر محافظتی درست کنند که جلوی شیاطین رو بگیره. الان، گروهی که این کار رو به عهده داره، یه گروه سه نفره دخترونه ست که آیدول‌های کیپاپ هستند و خیلی هم طرفدار دارن(هانتریکس)، یه گروه مشابه گروه‌های دخترونه کیپاپ در واقعیت(بلک‌پینک و اینا...). و خب در ادامه، شیاطین هم برای مقابله با این گروه دخترونه، یه گروه کیپاپ پسرونه درست می‌کنن، گروهی که برای مردم خیلی جذابه و سریع طرفدار پیدا می‌کنه، و هرکس که این گروه رو دنبال می‌کنه و آهنگاشونو می‌خونه، توسط شیاطین شکار می‌شه. در واقع کیپاپ می‌شه راه نفوذ شیاطین در بین مردم، و در عین حال راه محافظت از مردم در برابر شیاطین! دقیقا مثل استعاره همیشگیِ چاقو که هم میشه باهاش آدم کشت و هم می‌شه باهاش جراحی کرد و جون یه نفر رو نجات داد. اما...

بریم ادامه تحلیل...

خب چیزی که هست اینه که توی دنیای امروز، آیدول‌های کیپاپ افراد تأثیرگذاری هستند، از تمام دنیا طرفدار دارن، می‌تونن تا دفتر رییس‌جمهور امریکا و سازمان ملل برن و حرف بزنن، می‌تونن توی عربستان سعودی کنسرتی برگزار کنن که توش مسلمان‌ها با حجاب بیان و برقصن، می‌تونن باعث بشن هزاران نفر دلشون بخواد کره‌ای یاد بگیرن و کره زندگی کنن. آیدول‌ها ظاهر بی‌نقصی دارن و همیشه حرفای خوب میزنن و خلاصه همون‌طور که از اسمشون برمیاد، بت هستن!(idol به معنای بت و معبوده، به معنای چیزی که خیلی ستایش و تحسین میشه) آیدول‌ها بت‌های مدرنی هستن که واقعا توسط انسان‌ها پرستش و ستایش می‌شن. اونا سال‌ها تربیت شدند تا خوب برقصن و آواز بخونن و رفتارهاشون و تعامل‌شون با مخاطب جذاب باشه، رژیم‌های سخت گرفتن و بعضی‌ها عمل‌های زیبایی متعدد انجام دادن تا ظاهرشون بی‌نقص باشه. و همه‌شون برای این که به اینجا برسن، با کمپانی‌های بزرگ قرارداد بستن و توسط همین کمپانی‌ها آموزش دیدن؛ پس باید کاری رو بکنن که بهشون گفته میشه. کمپانی درباره همه رفتارهای آیدول تصمیم می‌گیره: این که آیدول‌ها چه حرفایی رو توی مصاحبه‌ها بزنن، اینکه با همدیگه زندگی کنن یا تنها، اینکه چی بپوشن، اینکه چی بخورن، و حتی این که با چه کسی رابطه عاشقانه داشته باشن و اصلا رابطه عاشقانه داشته باشن یا نه؟ آیدول‌ها کارشون اینه که سبک زندگی مد نظر کمپانی‌ها رو بین مردم رواج بدن، قراره الگوهایی باشن که به زندگی هوادارانشون جهت میدن. ساده‌ترین حالتش هم اینه که پول بگیرن و بعضی از برندها رو تبلیغ کنن. مثل همین عروسک لبوبو که از وقتی ترند شد که یکی از اعضای بلک‌پینک تبلیغش کرد. البته این از تبلیغ برند خیلی فراتره، و عملا یه سبک زندگی رو داره می‌سازه.

چیزی که جالبه، اینه که توی انیمیشن اصلا این حقایق رو نشون نمیده، طوری نشون میده که انگار کمپانی کاملا به آیدول‌ها آزادی میده، باهاشون مهربونه و ازشون حمایت می‌کنه، و سبک زندگی آیدول‌ها خیلی عالی و لاکچریه(مثلا می‌تونن هرچی دلشون خواست پرخوری کنن، درحالی که در واقعیت آیدول‌ها برای تناسب اندام باید رژیم‌های سخت رو رعایت کنن). و خودشونم از وضعیت و زندگیشون راضی‌اند. درحالی که در واقعیت اینطور نیست، و در واقعیت بعضی از آیدول‌ها از فشاری که شغلشون داره، دست به خودکشی میزنن‌. حالا از این قضیه بگذریم...

تا الان، کارکرد آیدول‌ها برای کمپانی‌ها فقط ترویج یه سبک زندگی خاص بود، ولی توی این انیمیشن، عملا پا رو فراتر گذاشتن و آیدول‌ها رو قهرمانان و ناجیان اصلی جامعه نشون دادن! توی این انیمیشن، آیدول‌های کیپاپ مهم‌ترین و تأثیرگذارترین افراد جامعه هستن و طوری نشون داده میشه که انگار همه جامعه، از پیرمرد و پیرزن‌ها گرفته تا بچه‌های خردسال و زن‌ها و مردهای میانسال و نوجوان‌ها، عاشق و شیفته اینا هستن! و همه مردم متاثر از رفتارها و آهنگ‌های اون‌هان! از طرفی همون‌طور که گفتم، توی انیمیشن آیدول‌ها کسانی هستند که از مردم در برابر شیاطین محافظت می‌کنند. آیدول‌ها قدرت فرابشری دارن و آواز و رقص اونا، نه فقط سرگرمی، بلکه یه کار روحانی و ارزشمند در مبارزه با شیطانه!!! آیدول‌های دختر، نماد جبهه حق(!) هستند، کسانی که دارن دنیا رو نجات میدن! (با چی؟ با رقص و آواز😐) یعنی این انیمیشن یه گام دیگه برداشته در خداگونه کردن آیدول‌ها، در این که اونا از قبل بیشتر پرستش بشن. عملا داره به اون‌ها مقام فوق بشری و نیمه‌خدایی میده!!

چیزی که خیلی توی انیمیشن به چشم میاد، بزرگ‌نمایی شدید و شرم‌آور جاذبه‌های جنسیه. من تا حالا انیمیشنی ندیده بودم که انقدر صریح و زشت به این چیزا بپردازه. (انیمیشن قراره برای کودک باشه مثلا😐) شخصیت‌پردازی‌ها بسیار سطحی هستن و بیش از پرداختن به عمق شخصیت‌ها، به زیبایی بدنی اونا توجه شده. لباس‌هایی که پوشیدن و سبک آرایششون و رفتارهایی که روی صحنه نشون میدن، همه در این جهت هستن که: «آهای، لطفاً به بدن من توجه کنید!!» و خب این چیزیه که نه فقط در انیمیشن، که در واقعیت هم وجود داره. انقدر بدن و جذابیت جنسی در فضای کیپاپ سوژه ست که آدم از دختر بودن که چه عرض کنم، از انسان بودنش خجالت می‌کشه!😶 ابژه بودن بدن، نه فقط درباره بدن زنانه، که درباره بدن مردانه هم هست! یعنی آیدول کیپاپ، چه دختر چه پسر، اول از همه بخاطر جذابیت جسمی و جنسی مورد توجه قرار می‌گیره، که اینم نوعی برده‌داری مدرنه. این کالاوارگی انسانه... (عذرخواهم از طرح این حرفا. و متاسفانه نمی‌شه بیشتر و بازتر از این توی کانال بهش پرداخت)

حالا یکم عمیق‌تر بشیم و برگردیم به مقدمه‌هایی که گفتم... همون‌طور که گفتم، آیدول‌های دختر توی انیمیشن، فقط خواننده نیستن، اونا قهرمانان جبهه حق هستن، ناجی مردمن! و برعکس، آیدول‌های پسر، نمایندگان شیاطین هستن که می‌خوان روح مردم رو تسخیر کنن. این به نظر من برخاسته همون ادیان پگانی و مشرکانه ست، همون نگاه زن‌محور و همون عقاید خرافی. توی داستان حرفی از خدا نیست. حرفی از اینکه چه کسی زنان رو به این کار گماشته نیست. ولی آیدول‌های دختر، نیروی فرابشری برای دفاع از مردم دارن، مثل ایزدبانوهای ادیان مشرکانه. تقابل پوچ دو جنسیت به عنوان نمایندگان حق و باطل!!! بماند که رقص و برخی اشکال موسیقی، در بعضی آیین‌های پگانی به عنوان روشی برای پرستش خدایان یا ارتباط با ارواح و اجنه به کار گرفته می‌شده، و در واقع رقص یه رفتار عبادی در بعضی ادیان پگانی و مشرکانه بوده.

یه چیزی هم درباره مردم و رفتار اون‌ها توی انیمیشن جالبه؛ اونم اینکه مردم صرفا پیروان و طرفدارانی هستن که تحت کنترل غرایز ابتدایی خودشون هستن. یعنی مردم در این انیمیشن کنشگری خاصی ندارن. اونا فقط جذب ظاهر و اجراهای آیدول‌ها میشن و شیفته‌وار دنبال اونا میرن. اونا فقط هلاک آهنگ و سر و شکل آیدول‌هان، فکر مستقل ندارن و فقط منتظرن تا ببینن کی بیشتر اونها رو جذب می‌کنه تا براش هورا بکشن. اونا دیوانه‌وار عاشق آیدول‌ها هستن و هیچ کاری جز این انجام نمیدن. هیچ آگاهی‌ای هم نسبت به پیرامون خودشون ندارن!! چیزی که ما در فیلم‌های ابرقهرمانی هالیوود هم می‌بینیم؛ مردم منفعل هستن و نهایت کارشون اینه که برای منجی دست بزنن. ولی هیچ کمکی بهش نمی‌کنن و درگیری بین خیر و شر، فقط محدود به چند نفر قهرمان اصلیه نه همه مردم. این درحالیه که در واقعیت، کنش و انتخاب‌های تک‌تک افراد مهم و اثرگذاره. مردم توی انیمیشن، فقط سیاه‌لشکرهای سست‌اراده‌ای هستن که نمی‌تونن درست و غلط رو تشکیل بدن و نهایت کارشون سیاه‌لشکر بودنه. اونا به راحتی به هر طرفی کشیده میشن، و دقیقا همون چیزی هستن که سرمایه‌داری می‌خواد: مردم بی‌اراده و کم‌عقلی که جذب ظاهر می‌شن.

خب من برم و بیام، دوتا نکته موند که شب میگم...😁😅

خب بریم سر نکات باقی مونده...