من خیلی حرف نمیزنم اینجا، ولی این پیام‌ها، حرفای دلیِ یک معلم دلسوخته‌ بود که دغدغه ایران و جوانانش رو داره... ببخشید اگه طولانی شد و ممنون از شکیبا، که فرصت گفتنش رو به من داد...

این مسئله مشکل در گزینش فقط محدود به گزینش معلمان نمیشه. متاسفانه در خیلی از نهادهای دولتی و رسمی این مشکل وجود داره و تظاهر به مذهبی بودن باعث استخدام می‌شه، نه تعهد و تخصص واقعی. شاید البته کسانی که اولین بار معیارهای گزینش رو تدوین کردن، هدفشون استخدام افراد متعهد بوده، ولی به مرور دچار نوعی ظاهرگرایی و قشری‌شدن در دین شدیم، برای دینداری استانداردهای من درآوردی درست کردیم و نتیجه این شد که افراد متخصص و متعهد رو از جایگاه درست دور کردیم، نخبگان رو دلسرد کردیم، و افرادی جایگاه‌های مهم رو گرفتن که بهتر نقش بازی می‌کردن؛ نه افرادی که شایسته‌تر بودن. یه مقاله‌ای می‌خوندم با عنوان امر روزمره در جامعه پساانقلاب، می‌گفت هدف آموزش و پرورش در ابتدا تربیت انسان مومن و متعهد بود، ولی عملکردش باعث تربیت افرادی شد که میشه بهشون گفت «بچه زرنگ»! یعنی چی؟ یعنی قلبا اعتقادی به اسلام و انقلاب و نظام نداره، ولی بلده چطور رفتار کنه که به نظر بیاد خیلی مومن و انقلابیه و بتونه توی سیستم دووم بیاره! و متاسفانه در حال حاضر هرچی می‌کشیم، از همین بچه زرنگ‌هاست! نه فقط توی آموزش و پرورش، توی سایر نهادها هم همینه. مثلا فکر می‌کنید چرا اسناد بالادستی کشور غالباً دارن خاک می‌خورن؟ علتش همینه؛ کمتر کسی در نهاد مربوطه، به سند بالادستی اعتقاد قلبی داره!

‌دعای روز ششم ماه مبارک رمضان 🌙 التماس دعا #ماه_رمضان

سال کنکور، خیلی تحت تأثیر حرف‌های یه بنده خدای فعال فرهنگی‌ای بودم. ( البته حقیقتا شخص دلسوز و متعهد و توانمندی هست) این بنده خدا می‌گفت علم فقط تو دانشگاه نیست، آدم می‌تونه نره دانشگاه ولی خیلی دانشمندتر بشه و... اصلا دانشگاه محیطش خوب نیست مخصوصاً رشته فنی برای دختر مناسب نیست و... و خودش هم بخاطر شرایط خاص زندگیش دانشگاه نرفته بود ولی خودش خیلی جدی در زمینه دینی مطالعه کرده بود. منم - شاید برای رهایی از استرس کنکور - می‌گفتم راست می‌گه، کی گفته باید برم دانشگاه؟ نمیرم دانشگاه ولی ده برابرش مطالعه می‌کنم. الان خیلی خیلی خوشحالم که این ایده رو عملی نکردم! چون چیزهایی که توی دانشگاه یاد گرفتم رو جای دیگه یاد نمی‌گرفتم. دانشگاه رفتن - البته اگه واقعا برای دانش جستن باشه - بینشی به شما میده که با مطالعه معمولی بهش نمی‌رسید. بنابراین اگه واقعا روحیه‌تون طوری هست که به علم و دانش و تخصص در یه رشته علاقه دارید و علم براتون اولویت اوله، گول اینایی که نظام آموزشی رو زیر سوال می‌برن و میگن آدم با درس و دانشگاه به جایی نمی‌رسه رو نخورید. اگه دنبال بازار کار و درآمد فوری هستید البته بعیده دانشگاه شما رو به نتیجه برسونه. یا اگه بیشتر به کارها و مهارت‌های عملی علاقه دارید، می‌تونید بیرون دانشگاه هم یاد بگیرید. ولی اگه برای آینده‌تون شغل خاصی در نظر ندارید و به عنوان یه دختر، تصمیم دارید مادری و خانه‌داری رو به طور جدی دنبال کنید، قطعاً دانشگاه رفتن می‌تونه خیلی بهتر از نرفتن باشه. چون یه مادر علم‌دوست و باسواد مادر بهتری خواهد شد.

راستی روز مهندس رو به مهندسان عزیزی که توی کار علوم انسانی دخالت نمی‌کنن و با نگاه صفر و یکی و خشک مهندسانه‌شون(!) دنبال پاسخ برای مسائل پیچیده علوم انسانی نمی‌گردن تبریک می‌گم. 😐🙄 این متن رو هم بخونید: https://eitaa.com/istadegi/11067

و همچنین تبریک ویژه میگم به مهندسان عزیزی که به این نتیجه رسیدن برای اظهار نظر در زمینه علوم انسانی، باید علوم انسانی بخونن و برای همین از علوم فنی و مهندسی، به علوم انسانی تغییر رشته دادن. اینجور افراد واقعا نخبه‌ن! 😌

قرآن امروز هدیه به خانواده‌ای که با هم شهید شدند: شهیده ربابه عزیزی شهید حمید مقیمی شهید سید مصطفی ساداتی ارمکی شهیده فهیمه مقیمی شهیده ریحانه سادات ساداتی ارمکی شهیده فاطمه سادات ساداتی ارمکی شهید سیدعلی ساداتی ارمکی ✨🌱 #ماه_رمضان

چند وقت پیش مسئول یکی از موسسات فرهنگی داشت صحبت می‌کرد، برای تبلیغ یکی از کتاب‌هاش، می‌گفت فلان کتاب رو دادیم چندتا دانشجوهای نخبه دانشگاه شریف و صنعتی اصفهان خوندن گفتن خیلی خوبه! و همین استقبال دانشجوهای نخبه رشته‌های فنی مهندسی از کتابش رو، سندی برای خوب بودن کتاب می‌دونست! موضوع کتاب چی بود؟ بحران معنا در نوجوانی😶 سوال اینه: سنجش کیفیت محتوای یه کتاب با این موضوع، باید به یه دانش‌آموخته فلسفه سپرده بشه یا دانشجوی مکانیک؟ این که یه دانشجوی فنی این کتاب رو دوست داشته و به نظرش پاسخ خوبی به سوالاتش داده، لزوماً به معنای خوب بودن محتوای کتابه؟ جالبه که منم این کتاب رو خونده بودم. کتاب خوبیه و شاید برای بعضی معرفی‌ش هم بکنم، ولی می‌تونم بعضی استدلال‌هاش رو رد کنم؛ چون بعضی استدلال‌هاش ضعیفن. این موسسه فرهنگی، کلا توجه ویژه‌ای به تایید از سمت نخبگان فنی و مهندسی و علوم پایه داره. و برای اظهار نظر این اشخاص خیلی ارزش قائله. همین موضوع، باعث تقلیل‌گرایی در کیفیت بعضی محتواها و ضعف در استدلال شده. مشکل کجاست؟ موضوعاتی که یه موسسه فرهنگی روشون کار می‌کنه، بیشتر در حوزه علوم انسانی هستن تا فنی. و نیازه که برای سنجش کیفیت محتوا، به نخبگان علوم انسانی مراجعه کنه: نخبگان علوم دینی، تاریخ، روانشناسی، جامعه‌شناسی، فلسفه... (نظر خواستن از نخبگان علوم دیگه خوبه ولی کافی نیست) ولی متاسفانه، این موسسه هم مثل اکثر افراد جامعه، معتقده کسی که علوم انسانی خونده اصلا نخبه نیست!😅 نخبه علوم انسانی کیلو چنده؟🙄 نخبه توی تعریف ما، صرفا کسیه که هوش ریاضی بالایی داشته باشه!! متاسفانه همین نگاه تحقیرآمیز جامعه به علوم انسانی، باعث خیلی از مشکلاتی شده که داریم. چون علوم انسانی، مبنا و پایه طرح‌ها و برنامه‌های عمرانی، اقتصادی، توسعه‌ای، آموزشی و... هستن. و تا وقتی این مبنا به درستی ساخته و پرداخته نشه و جا نیفته و درونی نشه، ما راه به جایی نمی‌بریم. تکنولوژی و علم فنی فقط ابزاره. سخت‌افزاره. نرم‌افزار علوم انسانیه که اصلا به رسمیت شناخته نمی‌شه. همین خلأ نرم‌افزاری باعث میشه ما هنوزم که هنوزه یه برنامه اقتصادی خوب و کارآمد نداشته باشیم، نظام آموزشی مون ناکارآمد و ناتوان باشه، برنامه‌های توسعه نتیجه مطلوب نداشته باشن، و هزار مشکل دیگه!!! تا وقتی ما علوم انسانی خودمون رو نداشته باشیم و تا وقتی نخبگان علوم انسانی نادیده گرفته بشن، ما در همه زمینه‌هایی که گفتم مقلد خواهیم بود. هر روز از یکی تقلید می‌کنیم و باز هم به نتیجه نمی‌رسیم! ما بعد انقلاب و جنگ دچار عمل‌گرایی شدیم؛ فکر کردیم اگه مظاهر توسعه صنعتی رو داشته باشیم یعنی پیشرفت؛ پس جمعیت زیادی رو به سمت علوم فنی و تجربی هل دادیم و مهندس‌هایی تربیت کردیم تا سد و پل و جاده و نیروگاه و شهرهای مدرن بسازن و ساختن؛ توی نظام پزشکی به طور عجیبی پیشرفت کردیم، از نظر صنعتی در خیلی زمینه‌ها خودکفا شدیم، توی فناوری فضایی و فناوری‌های نوین مثل نانو و هسته‌ای جزو ده‌تا کشور برتر دنیا شدیم، ولی برای هیچکدوم اینا زیرساخت معنایی نساختیم! هرجا نخبگان علوم انسانی، مخصوصا جامعه‌شناسی خواستن حرف بزنن، بهشون برچسب سیاه‌نمایی و غرب‌زدگی چسبوندیم و به هشدارها و توصیه‌هاشون گوش ندادیم. غافل از اینکه علوم فنی و مهندسی فقط ابزارن؛ مثل دست. و مغز باید علوم انسانی باشه! ما دست و مغزمون رو هماهنگ نکردیم! ما کار مغز رو هم به دست سپردیم! همین میشه که الان دانشجوی بهترین دانشگاه صنعتی کشور، درحالی که آگاهی تاریخیش رو از پیج‌های اینستاگرام و کانال‌های تلگرام گرفته، میاد شعار جاوید شاه میده، و فکر می‌کنه چون هوش ریاضی بالایی داشته و خوب تست زده، حق داره درباره هرچیزی نظر بده، و حق داره به مخالفانش با سنگ و چاقو حمله کنه، و با وقاحت و بی‌شرمی تمام پرچم کشورش رو آتش بزنه! چرا؟ بخاطر همین مبنا نداشتن، بخاطر آدم حساب نکردن نخبگان علوم انسانی که صداشون به جایی نمی‌رسه!!!