سلام شاید باورتون نشه ولی من خودم هنوز نفهمیدم دقیقاً چی کلیشه ست و چی واقعیت. بیشتر می‌دونم زن چی نیست!(یا بهتره بگیم کی نیست). ببینید از ابتدای خلقت بشر، توی جوامع ابتدایی، مردها که قدرت بدنی بیشتری داشتند می‌رفتن شکار و زن‌ها که قدرت باروری داشتند، بچه‌ها رو نگه میداشتن و به مرور کشاورزی رو هم شروع کردن. بنابراین توانایی‌های مردان در جهت جنگیدن، تهاجم، تمرکز روی شکار و حفظ بقا رشد کرد و توانایی‌های زنان در جهت پرورش فرزند، انجام چند کار همزمان، مهارت‌های ارتباطی و عاطفی. حتی نظریاتی هست که میگه قوی‌تر بودن مردها هم یه فرایند تکاملی بود، یعنی مردها چون رفتن شکار به مرور قوی شدن و در ابتدا قدرت بدنی زن و مرد هم برابر بوده!! به هرحال این که تا همین الان، برای مثال علم روانشناسی میگه زن‌ها ارتباط‌محورن و مردها هدف‌محور، بخاطر ویژگی‌های ذاتی نیست و یه امر تکاملی و تاریخیه و به تقسیم کار اولیه برمی‌گرده. «امر زنانه» و «امر مردانه» در طول تاریخ توسط جوامع مختلف، با استفاده از نمادها و گفتمان‌ها برساخت شده، دچار تغییر و تحول شده و حتی(مثل مثال رنگ آبی و صورتی) کاملا برعکس شده! و متاسفانه در طول تاریخ، توزیع قدرت نابرابر بوده و چون قدرت بیشتر در دست مردان بوده(در ابتدا قدرت بدنی و بعدا قدرت سیاسی و...)، گفتمان‌سازی‌ها به سمتی رفته که زنانگی رو با مضامینی چون ضعف، سکوت، نقص، پنهان بودن، زیبایی و.‌.‌. همراه کرده. درواقع تقسیم امور به دو دسته زنانه و مردانه، تا حد زیادی ناظر به عرف و عادت‌های ماست.

در واقع این که به نظر ما بعضی کارها دون شأن زن یا مرد هست، شاید به این علت باشه که اون کار رایج نیست، نه به این علت که اون کار واقعا برای زن مناسب نیست! به عبارتی ناآشناست برامون. مثلا شاید ۵۰، ۶۰ سال پیش اینکه یه زن رانندگی کنه، یا خلبان باشه، یا آتش‌نشان باشه و...، به نظر مردم اون زمان خیلی غیرعادی بوده، دون شأن زن بوده، مردانه شدن زن بوده! شاید اون زمان مردم با دیدن چنین چیزی همین حس بعضی از ما رو موقع دیدن زنهای مسلح داشتند. شاید می‌گفتند این کارها مغایر لطافت زنه. ولی در واقعا این کارها فقط رایج نبوده، فقط خلاف عرف بوده، نه خلاف ذات زن! البته این گزاره من همیشه صادق نیست ولی در موارد زیادی می‌تونه صادق باشه. گاهی یه کاری مخالف عرف و سنت هست ولی ذاتا بد نیست. چون گاهی عرف و سنت درست نیست! #جامعه_شناسی

توجه به روز دختر خیلی خوبه، و خیلی هم لازمه، و فرصت خیلی خوبیه برای هویت‌بخشی به دختران، برای ایجاد حس اعتماد به نفس، برای تقویت روحیه کنشگری و استقلال در دختران. ولی متاسفانه گاهی از این فرصت به خوبی استفاده نمیشه و ایده‌ها به اندازه کافی کارآمد نیستن؛ مثلا چقدر تا حالا روی الگوسازی از شخصیت حضرت معصومه سلام الله علیها در این روز مانور داده شده؟ یا دختران شهیده؟

پیرامون اینکه عرف و تربیت و جامعه چه تاثیری بر شخصیت زنان میذاره، به آیه ۱۸ سوره زخرف توجه کنید. خیلی جالبه... می‌فرماید دختر در زر و زیور «پرورش داده میشه»، از فعل «یُنَشَّؤُٱ» استفاده شده. در ادامه هم اشاره می‌کنه به غیرمنطقی بودن جنس زن؛ که به نظر میاد علتش همین پرورش پیدا کردن در زر و زیور باشه!! بعضی از مفسران با توجه به این آیه، استدلال کردن که قدرت عقلی زن کمتره؛ و شاید باوری که بین بعضی متدینین هست درباره کم‌تر بودن عقل زن هم از همین تفسیر ریشه بگیره؛ ولی با توجه به فعل، میشه اینطور برداشت کرد که زمینه تربیتی باعث ضعف عقلانی زن شده و این ضعف ذاتی نیست! درواقع معطوف شدن بیش از حد توجه زن به زیبایی و آرایش و جذابیت ظاهری(مثلا صورتی کردن تفنگ😐🙄)، اون رو از رشد در ابعاد دیگه بازداشته و این الگوی تربیتی در طول تاریخ تکرار شده، در حدی که واقعا توانایی عقلی زن رو تحت تأثیر قرار بده و ما تصور کنیم این ویژگی در زن ذاتیه!! ولی ما مثال‌های نقض زیادی داریم که نشون میده توانایی عقلانی زنان تفاوتی با مردان نداره و گاهی حتی بیشتره(مثال قرآنی‌ش: ملکه سبا). در واقع زنان کمتر خودشون رو جدی می‌گیرند و کم‌تر از خودشون کار می‌کشن. #جامعه_شناسی

♨️ ترامپ بعد از اینکه ایران به مذاکره نرفت، خودش آتش‌بس را تمدید کرد! ▪️ترامپ گفته بنا به درخواست فرمانده ارتش پاکستان، آتش‌بس را تا زمانی که ایرانی‌ها یک پیشنهاد واحد و جدید بدهند تمدید کرده است. ▪️ترامپ البته گفته که هم‌چنان محاصره ادامه خواهد داشت. @istadegi

🎥پیام فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خطاب به ملت ایران به نام الله؛ پاسدار خون شهیدان 🔸مردم عزیز و غیرتمند ایران سلام 🔸بیش از پنجاه روز است که از جنگ تحمیلی سوم گذشته و شما جانفدایان ایران اسلامی با حضور در خیابان‌ها و میادین شهر پشتیبان مردان میدان بوده اید. به عنوان فرزند کوچک این ملت خاضعانه بر مشت‌های گره کرده و قدم‌های استوارتان بوسه می زنم. 🔸فرزندان شما پای لانچرها چهل ‌شبانه‌روز حیثیت استکبار را مفتضح کردند و در دوران سکوت نظامی نیز با چشم بیدار و دست بر ماشه آماده‌باش دفاع از این جغرافیای کهن و تمدن چند هزار ساله بودند. 🔸امروز اما به میان شما آمدیم که بگوییم ما با شما بیعت می کنیم که اگر فردای آتش‌بس دشمن دست از پا خطا کند و تعرضی به این خاک صورت گیرد ؛ این بار هر جا که شما بگویید هدف ما خواهد بود و همسایگان جنوبی بدانند اگر جغرافیا و امکانات آنها در خدمت آمریکا برای تعرض به ملت ایران استفاده شود باید با تولید نفت در منطقه خاورمیانه خداحافظی کنند. 🔸و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی سیدمجید موسوی فرمانده هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی @istadegi

صدا و سیما: «ایران تمدید آتش‌بس را به رسمیت نمی‌شناسد و ممکن است بر اساس منافع ملی خود به آن پایبند باشد یا نباشد» ترامپ نیز در توئیتش ذکر کرده است که این آتش بس یک طرفه می باشد! @istadegi

❌ جاسوس موساد اعدام شد! ⭕️ مهدی فرید فرزند امان‌الله به جرم همکاری گسترده با سرویس تروریستی-جاسوسی موساد پس از رسیدگی به پرونده و تایید حکم نهایی در دیوان عالی کشور به دار مجازات آویخته شد. 🔺️ نامبرده مسئول بخش مدیریت کمیته پدافند غیرعامل یکی از سازمان‌های حساس کشور بود که از طریق فضای مجازی با سرویس تروریستی-جاسوسی رژیم صهیونیستی ارتباط برقرار کرده و با توجه به دسترسی‌هایی که داشته خیلی زود مورد تایید افسر موساد قرار گرفت. @istadegi

باتوجه به درگیر بودن تمامی سازمان‌ها و ادارات در جنگ همه‌جانبه گذشته و پیش‌رو (احتمالا)، آیا وقتش نرسیده یک پاکسازی اتفاق بیافته و تمام ساختار نظام و دولت، از وجود منافقین و جاسوسان، پاک بشه؟ توی دو جنگ گذشته، کم از این افراد ضربه خوردیم؟ آیا نباید مبنای استخدام افراد تغییر کنه؟

صورتش خیلی کوچک بود. کمی بزرگ‌تر از یک کف دست. از آن زاویه که من می‌دیدم، مشخص بود بینی‌اش صاف و قلمی و کوچک است. لبانش نیمه‌باز بود و دوتا دندان شیری از میان آن‌ها پیدا بود. لب‌هایش کوچک و خوش‌فرم بودند. چشمانش نیمه‌باز بودند. مژه‌هایش صاف و بلند بودند. مثل برگ گل بود. لطیف، کوچک، زیبا. انقدر لطیف که می‌ترسیدم اگر لمسش کنم بشکند. یک طرف صورتش کمی کبود بود. کبود هم نه؛ ارغوانی بود. کنار لبش و روی گونه‌اش رد خون بود، خونِ خشکیده. شاید زخم بود. روی سرش سربند بسته بودند. موهای لخت و سیاهش از زیر سربند بیرون ریخته بود. آرام خوابیده بود؛ خیلی آرام. دور تابوت چند بچه نشسته بودند. چندتا دختربچه و پسربچه. همبازی‌ها. بچه‌های فامیل. او خوابیده بود و همبازی‌هایش کودکانه گریه می‌کردند. هی نگاهش می‌کردند، گریه‌شان می‌گرفت و سرشان را می‌گذاشتند لب تابوت و گریه می‌کردند. بعد دوباره انگار که باورشان نشده باشد نگاهش می‌کردند و دوباره... وقتی کنار تابوتش نشستم، دلم می‌خواست بغلش کنم. دلم می‌خواست از آنجا ببرمش. دلم می‌خواست موهایش را نوازش کنم و برایش لالایی بخوانم؛ همان لالایی را که وقتی خواهرم بچه بود برایش می‌خواندم: چیک و چیک و چیک صدای بارون/ داره می‌باره از تو آسمون/ شبنم می‌زنه رو گل و ریحون/ خدای خوبم! ممنونم ممنون... بینی‌اش کوچک و قلمی بود. لب‌هایش ظریف بودند. دندان‌هایش هنوز شیری بودند. مژه‌هایش بلند بود. خیلی لطیف بود؛ مثل برگ گل. آرام دست کشیدم روی صورتش. خیلی سرد بود. دستم را کشیدم. نتوانستم بیشتر نوازشش کنم. مثل برگ گل بود؛ انقدر لطیف که می‌ترسیدم اگر لمسش کنم بشکند. #لشگر_فرشتگان