🔰 #بسم_الله_قاصم_الجبارین 🔰 یا علی مددی...💚 📕 رمان امنیتی ⛔️ #خط_قرمز ⛔️ ✍️ به قلم: #فاطمه_شکیبا قسمت 378 جواد بلند می‌خندد: - به من چه؟ خودت گفتی اسمتو عوض می‌کنی می‌ذاری اوباما! محسن صدای حرص‌آلودش را پایین‌تر می‌آورد تا مثلا به گوش من نرسد: - من یه چیزی گفتم، تو چرا جدی می‌گیری؟ - اِ! توی کار ما همه‌چی جدیه! دیگر به کل‌کل کردنشان گوش نمی‌دهم و به اتاقم می‌روم برای نماز. سرم درد گرفته است و می‌دانم از سوز پاییزی نیست. خسته‌ام و تصادف صالح، خسته‌ترم کرده. بعد از نماز، نقاشی سلما را از جیب اورکتم در می‌آورم و نگاهش می‌کنم. دوباره صدای کودکانه سلما که گفت «بابا» را در سرم می‌شنوم و لبخند غریبی روی لبم می‌نشیند. دختربچه‌ها همینطورند؛ همه‌جای دنیا. که مثل نسیم خنک تابستانی هستند؛ وسط گرما و خستگی می‌آیند و روحت را نوازش می‌کنند. خوش به حال دختردارها. نقاشی سلما را روی میزم کنار تخت می‌گذارم تا یادم بماند آن را به دیوار اتاق بچسبانم. می‌خواهم جلوی چشمم باشد که هربار مثل الان خسته بودم، با دیدنش روحم تازه شود و بتوانم لبخند بزنم. شاید اگر دختر داشتم، همه اتاقم و میز کارم پر از نقاشی می‌شد؛ رنگیِ رنگی. محسن فیلم‌ها را فرستاده روی سیستم خودم. پشت میز می‌نشینم و در سکوت، فیلم را با سرعت آهسته پخش می‌کنم. تسبیحم را از سر سجاده برداشته‌ام و دانه‌های تسبیح را یکی یکی با ذکر صلوات، از زیر انگشتانم رد می‌کنم. نمی‌دانم این صلوات‌ها برای سلامتی صالح ست یا برای این که مطمئن بشوم تصادف عمدی نبوده؛ شاید هم برای هردو. با این که همه فیلم‌ها با بالاترین کیفیت ضبط و ارسال شده‌اند، اما هرچه جلو و عقب می‌زنم نمی‌توانم پلاک موتور را بخوانم. فیلم را نگه می‌دارم و روی پلاکش زوم می‌کنم. مخدوش و گِلی ست و نمی‌شود خواندش. طبیعی نیست. سرِ دردناکم نبض می‌زند و ماری که درون سینه‌ام بود دوباره زبان دوشاخه‌اش را نشانم می‌دهد. گلویم تلخ می‌شود. عکس پلاک را می‌گیرم و برای محسن می‌فرستم. تلفن را برمی‌دارم و شماره داخلی محسن را می‌گیرم: - محسن جان، ببین با پردازشگر تصویر می‌تونی پلاک رو بخونی؟ 🔗لینک قسمت اول رمان 👇 🌐https://eitaa.com/istadegi/1733 ⚠️ #ادامه_دارد ⚠️ 🖋 #فاطمه_شکیبا #مه_شکن ✨ https://eitaa.com/istadegi

سلام این این دو سه سال اخیر که فراخوان نداشتند. عذرخواهم، احتمالا در قسمت ارسال پاسخ جواب دادم. پ.ن: یکی از عزیزان هم یک سوالی پرسیدند و گفتند توی کانال نذارید ولی ارسال پاسخ رو فعال نکردند #پاسخگویی_فرات

سلام ان‌شاءالله شوک‌های شدید در راه است... #پاسخگویی_فرات

سلام عباس حدوداً سی سال سن داره... چون زیاد درباره ظاهر عباس پرسیده بودید هم، ظاهر عباس از نظر من شبیه شهید محسن فرج‌اللهی هست که عکسشون رو هم همراه همین پیام فرستادم. #پاسخگویی_فرات

یکی از دوستان عزیز که لطف داشتند و نائب‌الزیاره بودند.. ازشون ممنونم.✨

#سخنرانی🎙 🎤استاد محمد داستانپور #امام_زمان ✨💞 #نیمه_شعبان https://eitaa.com/istadegi

✨#بسم_الله_الذي_يكشف_الحق✨ 📙رمان امنیتی سیاسی#عالیجنابان_خاکستری ✍🏻به قلم #محدثه_صدرزاده قسمت۲۴ -باشه برو. از مسجد که بیرون می‌آیم، آن طرف خیابان باجه تلفنی را می‌بینم. با قدم‌های بلند به سمتش می‌روم. کارت اعتباری را در می‌آورم و داخل تلفن می‌گذارم. از روی برگه، شماره فرهادی را می‌گیرم. بعد از سه چهار بوق جواب می‌دهد. -بفرمایید؟ -سلام جناب،دگفته بودید بعد از اذان تماس بگیرم. بجا آوردین؟ -آهان، بله. مثل دیروز همون ساعت و جای قبلی باش. معلوم است نمی‌خواهد کسی حرف‌هایش را متوجه شود. -چشم. تلفن را سر جایش می‌گذارم و کارتم را در می‌آورم. حاج کاظم کنار موتور ایستاده است و سربه زیر درگیر تسبیح عقیقش است. -بریم حاجی؟ سرش را بالا می‌آورد و تسبیح را داخل جیبش می‌گذارد. -فرهادی چی گفت؟ -فک کنم نمی‌تونست حرف بزنه؛ گفت مثل دیشب برم دنبالش. -خوبه. سوار موتور می‌شویم و به سمت آدرسی که آن دکتر داده راه می افتم. برای اینکه صدایم روی موتور به گوش حاج کاظم برسد داد می‌زنم: -حاجی این فرهادی چیکارست؟ دو بار به شانه‌ام می‌زند و می‌گوید: -حواست به کارت باشه، اگه نیاز بود بهت می‌گم. محترمانه گفت فوضولی موقوف. ذهنم حسابی درگیر شغل فرهادی شده است. به خانه دوانی می‌رسیم. حجله عزا کنار در خانه است و صدای گریه از درون خانه شنیده می‌شود. -تو هیچی حرفی نمی‌زنی، خوب؟ -چشم. زنگ خانه را فشار می‌دهم. از خانه‌های لوکس بالای شهر است. -بله! با صدای زنی که از پشت آیفون می‌آید، حاجی سریع جواب می‌دهد: -سلام خانم ببخشید می‌شه چند لحظه بیایید دم در؟ -شما؟ -تشریف بیارید متوجه می‌شید. زن انگار که قصد کوتاه آمدن ندارد شروع می‌کند به داد و بیداد کردن: -نکنه شما هم برای بازجویی اومدین؟ مرده‌شور خودتون و این نظامتونو ببرن که قاتل جون زندگی ما شده. 🖇لینک قسمت اول رمان👇🏻 https://eitaa.com/istadegi/4522 ⚠️ #ادامه_دارد ⚠️ 🖋 #محدثه_صدرزاده #مه_شکن✨ https://eitaa.com/istadegi

🔰 #بسم_الله_قاصم_الجبارین 🔰 یا علی مددی...💚 📕 رمان امنیتی ⛔️ #خط_قرمز ⛔️ ✍️ به قلم: #فاطمه_شکیبا قسمت 379 تلفن را برمی‌دارم و شماره داخلی محسن را می‌گیرم: - محسن جان، ببین با پردازشگر تصویر می‌تونی پلاک رو بخونی؟ - خیلی تلاش کردم آقا، ولی نشد. نمی‌دونم چرا انقدر مخدوشه. بازم تلاشمو می‌کنم. - دستت درد نکنه. و قطع می‌کنم. دوباره دیدن فیلم‌ها را از سر می‌گیرم؛ این بار برای دیدن رفتار خود موتورسوار. صالح با آرامش از ماشینش پیاده می‌شود. خیابان انقدر عریض هست که خیالش کم و بیش از ماشین‌های عبوری راحت باشد. موتورسوار دارد نزدیک می‌شود به صالح؛ اما علت این که انقدر به حاشیه خیابان نزدیک است را نمی‌فهمم. می‌توانست از وسط خیابان رد شود. چندان شلوغ نبود خیابان. سرعتش به عنوان یک موتورسیکلت که در یک خیابان وسط شهر تهران حرکت می‌کند، بیش از حد زیاد است و نزدیکی غیرطبیعی‌اش به حاشیه خیابان، مشکوک و عجیب. شاید فکر کنید من بیش از حد به همه چیز مشکوکم؛ اما در شغل من، باید به خودت هم شک کنی چه رسد به یک موتورسوار ناشناس. چندبار فیلم را جلو و عقب می‌زنم تا مطمئن شوم این که حس می‌کنم موتوسوار کمی به راست متمایل شده برای زدن به صالح، حاصل توهم توطئه نیست. نه نیست. واقعا این اتفاق افتاده. واقعا خواسته بزند به صالح و بعد هم، فقط یک لحظه کوتاه متوقف شده. نه برای این که خودش بخواهد؛ برای این که به طور طبیعی برخوردش با صالح، سرعتش کم شده است. بعد هم با یک نگاه کوتاه به پشت سرش، سریع گازش را می‌گیرد و می‌رود. چهره‌اش پیدا نیست؛ اما از حالاتش می‌شود حدس زد از این اتفاق چندان نترسیده. حالتش بیشتر شبیه آدمی ست که کارش را انجام داده و می‌خواهد برود؛ نه آدمی که بخواهد فرار کند. سریع از میان مردم و ماشین‌ها لایی می‌کشد تا از تصویر دوربین اول خارج شود. فیلم دوربین بعدی را پخش می‌کنم؛ خیابان بعدی. پیاده نمی‌شود. انقدر خیابان به خیابان می‌رود و من انقدر از فیلمی به فیلم بعدی می‌روم که دوربین‌ها گمش می‌کنند. انقدر حرفه‌ای و تمیز خودش را گم و گور کرد که می‌توانم قسم بخورم جای دوربین‌ها و نقطه کورشان را از قبل می‌دانست. 🔗لینک قسمت اول رمان 👇 🌐https://eitaa.com/istadegi/1733 ⚠️ #ادامه_دارد ⚠️ 🖋 #فاطمه_شکیبا #مه_شکن ✨ https://eitaa.com/istadegi