حقیقتا با جمله به جمله ش میشه جون داد از بس قشنگه:)

مرا نبود به جز دیدن تو راه نجات!

ولی ما هر دری رو زدیم جز در خونه ی حضرت زهرا(س) و اولادش،وا نشد برامون.

میگم که آقا؛ تا اینجا هر چی مدد دادی،سروری کردی از سرمونم زیادِ. اما از اینجا به بعد بیشتر بهت نیاز داریم نوکرتم،هوامون بیشتر داشته باش:)

این شبا یه طوریه انگار میگه: ببین تو اون کنج از حرمو که نگاه ِ مستقیم داری به شش گوشه اش ،اون کنجی که هیچ کس تورو نمیبینه ولی تو داری دنیاتو تو یه قاب میبینی،اون کنجی که حاضری برای همیشه تمومِ دارایی تو بدی ولی هیچ وقت از اونجا بلند نشی ،اون کنجی که یه چشمتو اشک کرده یه چشمتو خون ولی دلت آرومِ آرومِ ،اون کنجی که معلوم نیست چقدر منتظرش بودی که بهش برسی آره تو الان دقیقا همون کنجُ نداری:)

_

[توکعبه‌ایُ‌کعبه‌گرفتارِبقیعت پیوسته‌ملک‌سائلِ‌زوارِبقیعت]

خداوند دوست ندارد که مردم در خواهش از یکدیگر اصرار ورزند، ولی اصرار در خواهش از خودش را دوست دارد. _ابوجعفر(ع)

[نجات یک انسان نجات کل بشریت است (۳۲:۵)‌قرآن‌ِکریم]

[آيا انسان گمان مى كند بى هدف رها مى شود؟!] (۳۶:قیامت)