من در حال نگاه کردن چند بارهٔ این کلیپ تا از استرسم کم بشه...🦆

وضعیت تمیزی هوا ساعت چهارو‌ بیست دیقه ی صبح:

بخشی از وجودم دلش برنامهٔ تابستونی و کلی کار و ایده میخواد و بخشی از وجودم یه خرسه که شدیدا نیازمند خواب زمستونیه:/

انگار ذوق و شوق درونم مرده و هیچی نمیتونه بیدارش کنه... حتی کارای مورد علاقه و لذت بخش... با اینکه کاملا به این حس اشنام اما هیچوقت ندونستم که باید باهاش چیکار کرد؟ یا اینکه باید چطور ازین حال دراومد؟

خیلی بده اعتمادت به ادمی رو از دست بدی که به اعتمادش نیاز داشتی! خیلی بده اعتمادی برات خدشه دار بشه که خیلی چیزارو بر پایه و اساس اون چیده بودی...

میشه یکی منو بزاره تو چمدونش با خودش ببره تشییع؟

میگم، شاید خیلی از شوک هایی که بخاطر اتفاقات خارج از توقعمون پیش میاد به این دلیل باشه که یسری ادما رو سریعا و با شناخت حداقلی پیش خودمون تبدیل به نماد ادم خوب یا بد/قابل اعتماد یا غیرقابل اعتماد میکنیم... و اینجوری میشه که با یه اشتباه یا کار خوب تمام محاسباتمون بهم میریزه و به همه چی شک میکنیم... انگار یادمون میره که این ادم دو پا، هم کارای خوب از دستش برمیاد هم بد... و ظاهرا کم پیش میاد توی قلب و ذهنمون اندک احتمالی و یا امادگی برای اون ساید بد و منفی هم در نظر بگیریم و اینطوری میشه که با اتفاق یا اتفاقاتی تعجب میکنیم و زیر پامون خالی میشه... خلاصه که به قولی، همه چی از توقع داشتن شروع میشه...

هرکس هرجا هست، برای حفظ سلامت روانش تا حد ممکن از پسر بچه های ۷ سال تا شاید حدود۱۳،۱۴ سال فاصله بگیره🚶‍♂

چجوری باید توضیح بدم که به کوتاه کردن موهام اعتیاد دارم؟ انگار کوتاه کردن موها بخشی از تخلیهٔ احساسات و سوگواریه! اصن نمیدونم چجوری بگم، ولی انگار موی بلند یه شخصیت خاص و یه توانایی و احساس و نشاطی میخواد که توی من نیست... انگار موی بلند مال من نیست!

شماهارو نمیدونم ولی ذهنِ من هنوز تو مرحلهٔ انکارِ بعد از، از دست دادنه...هنوز فکرمیکنم اتفاقی نیوفتاده و همه چیز عادیه، دیدنِ تابوت انکارمو میشکنه و نابودم میکنه :) 🆔@BarayeAgaahi

صبح تاظهر میخوابم گاها عصر تا شب میخوابم و شبم میخوابم:/ اما همچنان انقد خوابم میاد که انگار یه هفتس نخوابیدم🚶‍♂