🎓 مراسم اختتامیه سومین همایش ملی دانش‌آموزش محتوا با تقدیر از پژوهشگران و داوران 🏛️ مراسم اختتامیه سومین همایش ملی «دانش‌آموزش محتوا (PCK)» با حضور دکتر موسوی، معاون پژوهشی و فناوری دانشگاه فرهنگیان، و با استقبال گرم مهمانان استانی اساتید ، معلمان و دانشجومعلمان برگزار شد. 🔸 دکتر موسوی در سخنرانی خود، با تأکید بر اینکه کارورزی قلب تربیت معلم است، به نقش اساسی تجربه عملی در آماده‌سازی دانشجومعلمان برای ورود مؤثر به مدارس اشاره کرد. وی بر ضرورت پژوهش‌محور شدن برنامه‌های کارورزی تأکید نمود و خاطرنشان کرد که استفاده از یافته‌های علمی و نتایج پژوهش‌ها در طراحی فعالیت‌های آموزشی و برنامه‌های میدانی می‌تواند کیفیت آموزش و یادگیری را به طور قابل توجهی ارتقا دهد. 🔹 همچنین دکتر موسوی به نقش فناوری‌های نوین آموزشی در بهبود فرایند کارورزی اشاره کرد و بر استفاده هوشمندانه از ابزارهای دیجیتال برای تعامل بهتر با دانش‌آموزان و افزایش اثربخشی تدریس تأکید نمود. ایشان بیان کردند که همایش‌های علمی مانند این رویداد، زمینه هم‌افزایی دانش، تبادل تجربیات موفق و ارتقای مهارت‌های عملی معلمان آینده را فراهم می‌کند. 📊 سپس دکتر الحسینی، دبیر اجرایی همایش، گزارشی جامع از روند برگزاری برنامه‌ها و مشارکت پژوهشگران ارائه داد و بر تأثیر همایش در تقویت مهارت‌های حرفه‌ای و علمی معلمان و دانشجومعلمان تأکید کرد. 📳کمیته برگزاری همایش ملی کارورزی در برنامه درسی تربیت معلم https://eitaa.com/joinchat/3653698820C9930099e30

در سوگ باغبان انسانیت: روایتی جامعه‌شناختی از شهادت ام البنین(ع) ✍️سید محمد الحسینی امروز بر بلندای تاریخ ایستاده‌ام و در انحنای زمان، تصویر مردی را می‌بینم که در خاک آرام گرفت تا انسانیت را بارور سازد. شهادت ام البنین(س)، فقط یک حادثه تاریخی نیست؛ بلکه نقبی است به ژرفای رابطه «فرد و جامعه»، «ایثار و بقا». خاک کربلا هنوز هم بوی نخلستان مدینه را در خود دارد. عباس(ع) در این سرزمین، نه تنها برادر که «سقّای جامعه آرمانی» بود. مشک آب در دستان او، نمادی از مسئولیت اجتماعی است: رساندن حیات به تشنگان، حتی اگر خود در آتش عطش بسوزد. او کارکردی فراخانوادگی داشت؛ حفاظت از الگویی که می‌توانست جامعه‌ای نوین را بنیان نهد. به عنوان یک دانش آموزجامعه‌شناسی معتقدم ، ام البنین(س) سه نقش کلیدی همزمان ایفا کرد: اول نقش حفاظتی: به عنوان بازوی نظامی قیام، نماد «امنیت اجتماعی» در برابر نظام سلطه بود. دوم نقش اقتصادی-رفاهی: سقایت، فراتر از یک خدمت، نمایش توزیع عادلانه منابع در کوچکترین واحد اجتماعی (کاروان) بود. سوم نقش نمادین: پرچمداری او، تبدیل به نماد مقاومت و وفاداری در حافظه جمعی شیعه شد. درس اصلی این روایت، «ایثار نظام مند» است. عباس(ع) به ما می‌آموزد که وفاداری به ارزش‌ها، نیازمند ساختاری منسجم است. در جامعه امروز، می‌توان این الگو را بازخوانی کرد: در خانواده: پرچمداری وفاداری و مسئولیت‌پذیری، همچون عباس(ع) در قبال برادرانش. در اجتماع: سقا بودن؛ یعنی تلاش برای تأمین نیازهای محرومان، حتی وقتی خود در تنگناییم. در عرصه عمومی: پرچمداری حق، حتی وقتی جبهه باطل بزرگ به نظر می‌رسد. شهادت ام البنین(س)، تنها یک فقدان نبود؛ بلکه «تولید سرمایه اجتماعی» بود. او با ایثار خود، شبکه‌ای از معناداری را در تاریخ بافت که قرن‌هاست جامعه شیعی را مقاوم نگه داشته است. این روایت به ما می‌گوید: جوامع زمانی پایدار می‌مانند که «عباس‌هایی» پرورش دهند که حاضرند برای حفاظت از «حسین ارزش‌ها» خود را به خطر اندازند. امروز، در دنیای فردگرایی افراطی، یادآوری الگوی ام البنین(س) پادزهر خودمحوری است. او به ما یادآوری می‌کند که انسان در گرو دیگران معنا می‌یابد و جامعه سالم، نیازمند افرادی است که حاضرند «مشک» وجود خود را در راه سیراب کردن ریشه‌های ارزش‌های جمعی خالی کنند. اینجا، در سوگ باغبان انسانیت، می‌نویسم: جامعه‌ای که قادر به پرورش عباس‌ها نباشد، محکوم به خشکیدگی اخلاقی است. @dohhol

با سلام تمام پیام ها را پاسخ دادم اگر کسی هست که پاسخ نگرفته مجددا به من پیام دهد 👇👇👇👇👇👇👇 @smalhoseini