فراموش نکن که آدمی در این جهان هست که همیشه و هرلحظه می‌توانی پیش او برگردی. روزی از ته قلبم تمام آنچه دارم و آنچه هستم را به تو بخشیده‌ام. تو قلبم را با خود خواهی داشت تا وقتی که من این جهان غریب را ترک بگویم، جهانی که دارد خسته‌ام می‌کند. تنها امیدم این است که روزی تو بفهمی چقدر دوستت داشته‌ام

حتی اگر ناراحتی، به هم ریخته‌ای، با همان ناراحتی مرا محکم بغل کن. محکم، بسیار بسیار محکم

پیشنهادی؟ انتقادي؟ https://harfeto.timefriend.net/17061798959755

ما دو پیرهن بودیم بر یک بند؛ یکی را باد برُد دیگری را باران هر روز خیس می کند

این بود جواب من دل خسته‌ی عاشق؟ شیرین رقیبان شده ای از لج فرهاد؟!

اما عزیز من، برایت آرزو میکنم که هروقت غمگین شدی شانه‌ای برای گریه کردن داشته باشی.

مرا تو جانِ شیرینی به تلخی رفته از اعضا الا ای جان! به تن بازآ وگرنه تن به جان آید!