کنجِخلوت...!
دنبال کسی میگردم که وقتی دستم را از دستش درمی آورم و دوباره پیدایم میکند، برمن نتازد.
کنجِخلوت...!
دنبال کسی میگردم که وقتی دستم را از دستش درمی آورم و دوباره پیدایم میکند، برمن نتازد.
آنقد مرا به خاطر خودم بخواهد که هروقت به سراغ رفتم، حتی بعد از هزاران خطا و دوری کردن های مدامم بازهم به من لبخند محبت بزند.
وکسی که مرا دیوانه نداند و بیخود متهمم نکند.