مرد... روی پشت بام دارالاماره ایستاده است. پاهایش نمی‌لرزد، استوار و محکم پا بر لبه پشت‌بام می‌گذارد؛ اما در چشمانش دلواپسی هویداست. رو به افق می‌کند و لب میزند: " کوفه نیا..." مرد قرار است همانجا شهید شود. در اعماق دلش صدایی میگوید: " کاش یکبار دیگر میدیدمت." مرد با دلتنگی برای حسین جان می‌دهد...

اینجا نیا که رنجِ تو بسیار می‌شود..

هیچ فردی در پی اصلاحِ خوی خویش نیست هر که را دیدیم در آرایشِ روی خود است ... #صائب_تبریزی

ناله اگر که برکِشم، خانه خراب می‌شوی! خانه خراب گشته‌ام بس که سکوت کرده‌ام #صائب_تبریزی

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانم . .

پر از بغضم ولی از اشک بی تاثیر می‌ترسم #حسین_دهلوی

تظاهر میکنم خوبم، بدون بودنت اما . . امان از اشک‌های نابه‌هنگام سرازیرم (:

دردیست غیر مردن کان را دوا نباشد پس من چگونه گویم کین درد را دوا کن

دل صدپارهٔ ما را نگاهی جمع می‌سازد که از یک‌رشته بتوان بخیه زد چندین جراحت را #صائب_‌تبریزی

- تمام ِ روز ، اگر بی‌تفاوتم ؛ اما . . شبم ‌قرین‌ِ شکنجه، دچارِ بیداری ‌است!