کنجِخلوت...!
به امید ِکرمت آمده با دست ِتُهی ؛
زائری که ز همه غیر خودت مأیوس است(:
هدایت شده از کنجِخلوت...!
این یعنی:
عمری ز دیدار مُغیره، رنج بردم
خون دلی بس سختتر از زهر خوردم
کنجِخلوت...!
+از دوشنبههایی بگیم که به یاد کریم آل الله؛ حضرت۱۱۸، پر از لذتُ برکتِ برای ما...
یه بار دیگه اینُ گوش بدیم؟