. شانه‌هایت ساعتی چند؟ بگو، می‌خرمش گاه خرج گریه‌هایم سخت بالا می‌رود - فریدون فرخزاد

-

تنهایی‌اش حاصل خلقيات بدش نبود؛ تندخو نبود، نامهربان هم نبود، فقط نمیخواست به هر بهانه‌ی سخیفی هم‌صحبتی هر بی‌سر و پایی را گدایی کند؛ اگر بخواهم درست‌تر بیان کنم معتقد بود قلبش را از سر راه نیاورده است. - بریده‌ای از داستان کوتاه پیانیست کور

ساعتی ۲۵۰ :)

چه قشنگ🥺

_

من خیلی هم بیریختم پول نمی‌زنم به حسابتون

کی گقته؟؟؟