مردی که کنده بود درِ قلعه را زِ جا ؛ وا می کند پس از تو درِ خانه را به زور ..

از اندوهی که قلبِ مرا ؛ در سکوت ویران میکند به تو پناه می‌برم .. آقای امام حسین :)

چه غبطه ها که نخوردم به حالِ اهلِ عراق ؛ زِ هجرِ یار چه داند ندیده آن که فراق ..

میگفت .. ما فقط زمانی حالمون خوب بود که تو کربلا نفس می‌کشیدیم :)

و اگر چیزی را آرزو کنم ؛ آن چیز فقط جاده ایست که انتهایش به شما میرسد :)

قسم به چادر خاکی و چشم گریانش ؛ ندارد این غم بی مادریِ ما پایان ..

از فاطمیه میتوان قصه‌ای ساخت ؛ به نامِ تنهاییِ علی :)

و اینگونه .. با ایمان ترین و عاشق ترین با عمیق ترین عشق امتحان شد ؛ تا دیگر کسی گله از فراق های سطحی نداشته باشد .. نعمتی بالاتر و بهتر از حضرت زهرا می‌شناسید؟ امیرالمومنین با همان امتحان شد ..

دیگر شب‌هایِ بی‌قراریِ علی برای زهرا پایان یافت :) بیچاره چاهِ پر از اشکِ علی که دلش تا ابد خون ماند ..

هرکس گره به کارش افتاد خبر کنید ؛ روضه به نام مادرِ سقایِ کربلاست ..