گفته بودیم که نمیگذاریم جشن غدیر ما را خراب کنید؛ حالا آسمان تل‌آویو را بینید. نورافشانی پسران علی روی سرهایتان است. غدیر مبارک!

در خط، درگیری با دشمن ادامه دارد. آن‌ها چه انسی با خاک گرفته‌اند! و خاک، مظهر فقر مخلوق در برابر غنای خالق است. معنای آنکه در نماز پیشانی بر خاک می‌گذاری همین است: تا با خاک انس نگیری، راهی به مراتب قرب نداری. برو به آن‌ها سلام کن، دستشان را بفشار و بر شانه‌های پهنشان بوسه بزن. آن‌ها مجاهدان راه خدا هستند و علمدارانِ آن تحول عظیمی که انسانِ امروز را از بنیان تغییر می‌دهد. آن‌ها تاریخ آینده‌ی بشریت را می‌سازند و آینده‌ی بشریت آینده‌ای الهی است و همه چیز حکایت از همین نوید خوش دارد. #وعده_صادق #درود_بر_رزمندگان_اسلام #زنده‌باد_مجاهدان_راه_حیدر #مرگ_بر_اسرائیل دم اذان برای پیروزی مجاهدان راه خدا، علمداران خط مقدم، سربازان امام زمان صلوات بفرستید.

اگر دل‌نگران و دل آشوبید حتما حدیث رو تا آخر مطالعه کنید. مولا و سرور و آقای ما یا ابتاه، یا امیرالمؤمنین مددی الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه علی بن ابی طالب بچه‌های امیرالمؤمنین، غدیر مبارکمون.

سوره مبارکه آل عمران آیه ۱۶۰ إِن يَنصُركُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَكُم ۖ وَإِن يَخذُلكُم فَمَن ذَا الَّذي يَنصُرُكُم مِن بَعدِهِ ۗ وَعَلَى اللَّهِ فَليَتَوَكَّلِ المُؤمِنونَ﴿۱۶۰﴾ اگر خداوند شما را یاری کند، هیچ کس بر شما پیروز نخواهد شد! و اگر دست از یاری شما بردارد، کیست که بعد از او، شما را یاری کند؟! و مؤمنان، تنها بر خداوند باید توکل کنند!

یا اباالحسن یا امیرالمومنین یا علی ابن ابی طالب یا حجة الله علی خلقه یا سیدنا و مولانا انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمناک بین یدی حاجاتنا یا وجیها عند الله اشفع لنا عند الله

در همه دنیا وطن‌فروشی مساوی است با بی‌شرفی. حتی حیوانات همه به صورت دسته جمعی یا انفرادی از حریم خودشان مقابل دشمن دفاع می‌کنند. حیوانی رو نمی‌تونیم پیدا کنیم که راه را بر دشمن هموار کند. وطن‌فروش از حیوان هم پست‌تره.

دستِ حیدرِ کرّارِ خیبر شکن، پشتِ موشک‌هامون ان‌شاءالله نابودی کامل اسرائیل رو جشن می‌گیریم.

قَاتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَيَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ با آنان بجنگید تا خدا آنان را به دست شما عذاب کند و رسوایشان نماید و شما را بر آنان پیروزی دهد و سینه های [پر سوز و غم] مردم مؤمن را شفا بخشد.

اسرائیل از تمام ظرفیت ضد انقلاب در تهران داره استفاده میکنه. شبکه سلطنت‌طلبان، بهایی‌ها، منافقین و... مأموریت دارند مثل دهه ۶۰ تهران رو ناامن کنند. میخوان از مردمی که از جمهوری اسلامی در حمله به رژیم کثیف حمایت کردند، انتقام بگیرند. ➕️ما هم مثل دهه ۶۰ باید شبکه مردمی حمایتی از کشور رو فعال کنیم. بسيج مساجد، هیئت‌های مذهبی، بچه‌های دبیرستانی، قهوه‌خونه‌ها و... همه باید به شبکه‌هایی موازی برای مراقبت از اوضاع و کمک به هم تبدیل بشن. ◾️اگر در محل یا مجتمع مسکونی، پیرمرد یا پیرزنی هست که از شرایط نگرانه، شما براش خرید کنید، نان و میوه و سایر مایحتاجش رو تهیه کنید. ◾️اگر باک ماشین‌تون نصفه است برای پر کردنش صف پمپ‌بنزین رو طولانی‌تر نکنید. ◾️احتمالا اسنپ و تاکسی کمتر پیدا بشه؛ سر راهتون اگر مسافر دیدید سوار کنید. ◾️در آپارتمان و پارکینگ رو آهسته ببندید.‌ بچه‌ها به صداهای بلند حساس شدند. ◾️مایحتاج‌تون رو متعادل تامین کنید. زیاد خرید نکنید. همه چیز هست؛ مردم رو بابت مایحتاج‌شون نگران نکنید. ◾️اگر کار واجب ندارید در شهر تردد نکنید. ◾️به‌طور متناوب از خویشان و دوستان به شکل تلفنی و مجازی احوالپرسی کنید و باهاشون مهربان‌تر باشید. ◾️خبرهای مجازی غیر مستند رو فوروارد نکنید. اگر کسی در گروه‌ها منفی‌بافی می‌کنه بهش تذکر بدید. ما پیروزیم 🇮🇷✌️ ➕️ @Yaminpour

امروز ما هم‌صدا با تمام زن‌های غزه و لبنان و یمن، با تمام برادران و خواهرانمان در خط مقدم و پشت جبهه‌های‌ حق بی ذره‌ای ترس می‌گوییم: ما یا شهید خواهیم شد، یا شاهدِ آزادی قدس خواهیم بود. همه منتظریم ببینیم کجا خواهیم ایستاد، خدایا ما همه منتظریم. کَانَ حَقًّا عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ.خدایا وعده تو حق است. #وعده_صادق #قوی_بمان_عزیزم

اول_ روایت فتح استاد جوان می‌گوید بنویسید. راوی این روزها باشید. می‌گوید:" نوشتن به ما به عنوان یک شهروند در روزهای تاریخی کشور، فرصت ثبت اطلاعاتی را می‌دهد که بعدها مشخص می‌شود چقدر مهم هستند". می‌خواهم بنویسم. کاری که از دستم بر می‌آید. نمی‌دانم این دستنوشته‌ها تا کجا پیش می‌روند. به دست چه کسانی می‌رسند. کسی به خواندنشان مشتاق می‌شود اصلا یانه؟ کسی با خواندنشان آرام می‌شود یا نه؟ اما می‌نویسم. به هبه نگاه می‌کنم. به عبارت قرمزِ "شهیده" کنارش. نویسنده‌ی کتابی که دو روز مانده به غدیر از موکب بچه‌های کتابخوبه خریدم. با تخفیف ویژه عید. فقط به خاطر کوفیه‌ی فلسطینی زن روی جلد کتاب. فقط همین. از اول چشمم را گرفت. به همسرم گفتم من همین را می‌خواهم. بدون دیدن اسم نویسنده. بدون دیدن نشان انتشارات. بدون خواندن چکیده‌ی کوتاه پشت کتاب که همه‌اش برای یک آدم وسواسی در خریدن کتاب عجیب است. چند قدم که دور شدیم به کتاب دقیق شدم. نویسنده‌اش شهیده هبه کمال ابوندی بود. یک دختر فلسطینی که قبل از چاپ مجدد کتاب شهید شد. همان لحظه بغض کردم. شبش در کانال کوچکم برای مخاطبینم یادداشت کردم: "میون موکب‌های امروز، یه کتاب سهم من شد، یه کتاب که برام خیلی با‌ارزشه. من این کتاب رو هدیه امیرالمومنین می‌دونم و وقتی خوندم که نویسنده قبل از چاپ جدید کتاب به شهادت رسیدند نتونستم جلوی اشکم رو بگیرم." حالا کتاب توی دست‌های من است. تلوزیون مارش نظامی می‌زند. موشک‌های‌مان با سری یک تنی‌شان حیفا را به خاک و خون می‌کشند. به کتابم نگاه می‌کنم. هبه می‌گوید:" نوشتن مانند روزه است. بدون نیت نمی‌شود" نیت می‌کنم: "می‌نویسم برای رضای خدا قربة الی الله".