eitaa logo
گاهی وقت‌ها
3.8هزار دنبال‌کننده
11.3هزار عکس
2.8هزار ویدیو
91 فایل
گاه‌نوشت‌های «نظیفه سادات مؤذّن» سطح چهار (دکترا) حکمت متعالیه از جامعةالزهرا، مدرّس فلسفه، نویسنده و پژوهشگر.
مشاهده در ایتا
دانلود
┅═🌸🍃═┅ 🔹با توجه به نزدیک شدن ایام ولادت حضرت رسول اکرم (ص) مصاحبه‌ای داریم با عالم جلیل القدر آیت الله شیخ عباس قمی (قسمت دوم) 🔹 - حاج آقا در مورد پدر و مادر نبی اکرم(ص) کمی برامون صحبت می‌کنین.؟ 🔹 - عبدالمطلب(ع) ده پسر و شش دختر داشت. عبدالله و ابوطالب و زبیر، مادرشان فاطمه بنت عمرو... بن مخزوم بود. و چون عبدالله(ع) به دنیا آمد، احبار یهود و قسیسین نصارا دانستند که پدر پیامبر آخرالزمان تولد یافت. زیرا که گروهی از پیغمبران بنی‌اسرائیل مژده‌ی بعثت رسول(ص) را داده بودند و طایفه‌ای از یهود که در اراضی شام سکونت داشتند، جامه‌ی خون‌آلودی از یحیی پیغمبر(ع) در نزدشان بود و بزرگـان دین علامت کرده بودنـد که چون خون این جـامه تازه شود، همانا پـدر پیغمبر آخر الزمان متولّد شده است. در شب ولادت آن حضرت، از آن جامه که صوف سفید بود خون تازه جوشید. عبدالله(ع) یگانه‌ی زمان بود در حسن و جمال. در روز هرکس از کنار آن‌جناب رد می‌شد، بوی مشک و عنبر از ایشان به مشامش می‌رسید و اگر در شب رد می‌شد، جهـان از نـور رویش روشن می‌گشت و اهل مکه او را "مصباح حرم" می‌نامیدند. در پیشانی عبدالله(ع) نور حضرت خاتم(ص) پیدا بود. برای همین وقتی به سن جوانی رسید، همه‌ی بزرگان و اشراف اطراف می‌خواستند که عبدالله داماد آن‌ها شود ولی ایشان با آمنه دختر وهب(س) ازدواج کرد. آمنه(س) دو یا به نقلی هفت ماهه به پیامبر(ص) باردار بود که عبدالمطلب(ع)، عبدالله(ع) را به رسم بازرگانان به شام فرستاد. هنگام بازگشت، نزدیک مدینه، عبدالله بیمار شد و کاروانیان او را گذاشتند و به مکه برگشتند. هنگامی که عبدالمطلب از بیماری فرزند خبردار شد، پسر بزرگش حارث را به مدینه فرستاد تا برادر را بیاورد. اما آن بزرگوار چشم از جهان بسته و در "دارالنّابغه" به خاک سپرده شده بود. 📚 ۱. منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، شیخ عباس قمی، ص ۲۴_۲۵ ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️با توجه به نزدیک شدن ایام ولادت حضرت رسول اکرم(ص) مصاحبه‌ای داریم با عالم جلیل‌القدر آیت الله شیخ عباس قمی(قسمت سوم) 🔹️ - حاج آقا شنیدیم که حضرت ختمی مرتب(ص) معجزات فراوانی داشتن. چن تا از معجزات زمان تولدشون رو برامون می‌گین؟ 🔹️ - بله، حتماً. مشهور بین علماي امامیه آن است که ولادت با سعادت آن حضرت در هفدهم ماه ربیع الاول و به نقلی در روز جمعه بوده است. علامه مجلسی (رحمه اللّه) فرموده که شیعه بر این اجماع دارد. از همان آغاز بارداری آمنه(س)، عرب که چند سال به بلای قحطی گرفتار بودند، نجات یافتند تا جایی که آن سال را «سنة الفتح» نام نهادند. صبح آن روزی که حضرت متولد شدند، هر بتی در هر جای عالم بود از رو(صورت) به خاک افتاد. ایوان کسری لرزید و چهارده کنگره آن افتاد. دریاچه ساوه که سال‌ها آن را می‌پرسیدند، خشک و آتشکده فارس خاموش شد. از حضرت صادق(ع) روایت شده است که ابلیس پس از تبعید به زمین، می‌توانست به هفت آسمان بالا برود و به سخنان ملائکه گوش دهد و اخبار سماویه را بشنود. اما از زمان تولد حضرت عیسی(ع)، او را از سه آسمان منع کردند و تا چهارآسمان بالا می‌رفت. چون حضرت رسول(ص) متولد شد، او را از همه آسمان‌ها منع کردند و شیاطین را به تیرهای شهاب از ابواب سماوات راندند. (۱) 📚 ۱. منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، شیخ عباس قمی، ص۲۵_۲۷ ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️با توجه به نزدیک شدن ایام ولادت حضرت رسول اکرم(ص) مصاحبه‌ای داریم با عالم جلیل القدر آیت الله شیخ عباس قمی (قسمت چهارم) 🔹️ - حاج آقا برامون کمی از اخلاق و سیره آن حضرت بگین. 🔹️ - پیامبر اکرم(ص) وقتی راه می‌رفتند، به روش متکبران پا بر زمین نمی‌کشیدند. با آرامش و وقار قدم برمی‌داشتند. هرگاه کسی با ایشان سخن می‌گفت، از گوشه چشم نگاهش نمی‌کردند؛ بلکه با تمام بدن به سوی آن فرد برمی‌گشتند. اغلب اوقات دیده‌شان به زمین بود. هر که را می‌دیدند، سلام می‌کردند. تنها موقع احتیاج سخن می‌گفتند؛ لفظ اندک و پرمعنا. خلق و خوی نرمی داشتند و درشتی در رفتارشان نبود.  کسی را تحقیر نمی‌کردند. نعمت کم را زیاد می‌دانستند و هیچ نعمتی را مذمت نمی‌کردند. به قول امروزی‌ها شکم‌پرور نبودند. برای از دست رفتن امور دنیوی اندوهگین نمی‌شدند؛ اما به خاطر خدا چنان خشمگین می‌شدند که کسی ایشان را نمی‌شناخت. با چشم و ابرو اشاره نمی‌کردند و تنها با دست اشاره می‌کردند. وقتی شاد می‌شدند، تبسم می‌کردند و کم پیش می‌آمد که صدای خنده ایشان شنیده شود. گاهی دندان‌های نورانیشان مانند دانه‌های تگرگ پیدا می‌شدند. هرکسی را به اندازه علم و دانشش در دین اهمیت می‌دادند. بارها می‌فرمودند که پیام مرا حاضران به غائبان برسانند. تأکید می‌کردند که حاجت کسی را که از من دور است، به من برسانید. کسی را به خاطر لغزش کلام، مؤاخذه نمی‌کردند. افضل خلق نزد ایشان کسی بود که خیرخواهی مسلمانان را بیشتر بداند و معاونت و مواسات و یاری مردم را بیشتر نماید. فحش نمی‌دادند و عیب کسی را نمی‌گفتند. اگر چیزی مورد پسندشان نبود، تغافل می‌کردند. اهل مجادله نبودند. چیزی را که فایده نداشت، متعرضش نمی‌شدند. عیب‌های دیگران را نمی‌شمردند و بر بی‌ادبی برخی اعراب، صبر می‌نمودند.(۱) 📚 ۱. منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، شیخ عباس قمی، ص۳۸_۴۳ ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله طباطبایی مؤلف تفسیر شریف المیزان(قسمت اول) 🔹️ - سلام علیکم و رحمه الله - و علیکم السلام و رحمه الله - حاج آقا این آیه که خدا به پیامبر(ص) فرموده: «عَسى‏ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً» منظور از مقام محمود چیه: 🔹️ - بسم الله الرحمن الرحیم. در تفسير عياشى  از حضرت كاظم (ع) روايت آورده كه: (عَسى‏ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً؛ اميد آن داشته باش كه پروردگارت به مقام محمودت برساند.) فرمود: روز قيامت مردم همگى از شكم خاك بر می‌خيزند و مقدار چهل سال می‌ايستند و خداى تعالى آفتاب را دستور می‌دهد تا بر فرق سرهاشان آن چنان نزديك شود كه از شدت گرما عرق بريزند و به زمين دستور می‌رسد كه عرق آنان را در خود فرو نبرد. مردم به نزد آدم می‌روند و از او می‌خواهند تا شفاعتشان كند. آدم مردم را به نوح دلالت می‌كند و نوح ايشان را به ابراهيم و ابراهيم به موسى و موسى به عيسى و عيسى به ايشان می‌گويد: بر شما باد به محمد (ص) خاتم النبيين. پس محمد (ص) می‌فرمايد: آرى من آماده اين كارم. پس به راه می‌افتد تا دم در بهشت می‌رسد و دق الباب می‌كند. از درون بهشت می‌پرسند: كه هستى؟ و خدا داناتر است! محمد(ص) می‌گويد: من محمدم! از درون خطاب می‌رسد: در را به رويش باز كنيد. چون در به رويش گشوده می‌شود، به سوى پروردگار خود روى می‌آورد، در حالى كه سر به سجده نهاده باشد و سر از سجده بر نمی‌دارد تا اجازه سخن به وى دهند و بگويند حرف بزن و درخواست كن كه هر چه بخواهى، داده خواهى شد و هر كه را شفاعت كنى، پذيرفته خواهد شد. پس سر از سجده بر می‌دارد. دوباره رو به سوى پروردگارش نموده از عظمت او به سجده می‌افتد. اين بار هم همان خطاب‌ها به وى می‌شود. سر از سجده بر می‌دارد و آن قدر شفاعت می‌كند كه دامنه شفاعتش حتى به درون دوزخ رسيده، شامل حال كسانى كه به آتش سوخته‏‌اند نيز می‌شود. پس روز قيامت در تمامى مردم از همه امت‌ها، هيچ كس آبروى محمد (ص) را ندارد. اين است آن مقامى كه آيه شريفه (عَسى‏ أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً)، بدان اشاره دارد.(۱) اين معنا در رواياتى بسيار زياد آمده و دلالت دارد بر اينكه مقام محمود در آيه شريفه همان مقام شفاعت است. البته به عقیده من منافات هم ندارد كه غير آن جناب، يعنى ساير انبياء و غير انبیاء هم بتوانند شفاعت کنند. چون ممکن است شفاعت آنان فرع بر شفاعت آن جناب باشد و فتح باب شفاعت به دست آن جناب بشود(۲) 📚 ۱. ترجمه الميزان، ج‏۲، ص۲۶۵_۲۶۶ 📚 ۲. ترجمه المیزان، ج۱۳، ص۲۴۲ ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله طباطبایی مؤلف تفسیر شریف المیزان (قسمت دوم) 🔹️ - حاج آقا با صحبت‌هایی که در مورد شفاعت کردن پیامبر(ص) بیان کردین، پس معلومه که حضرت رسول(ص) خیلی حق گردن ما دارن و وجودشون نعمت بزرگیه برای ما! 🔹️ - بله. عبارات مختلفى از ائمه اهل بيت (ع) روايت شده و در بعضى از آنها آمده كه منظور از «نعيم»، ولايت (دوستى و اطاعت) ما اهل بيت است. در تفسير قمى از امام صادق (ع) روايت كرده كه جمیل از آن حضرت پرسید: معناى آيه" لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ" چيست؟ فرمود: اين امت بازخواست می‌شود از نعمت رسول اللَّه، و سپس از نعمت ائمه اهل بيتش.(۱) و نيز در کافی از ابو حمزه روايت كرده كه: با جماعتى نزد امام صادق(ع) بوديم، حضرت دستور داد طعام بياورند. طعامى آوردند كه در تمام عمرمان لذيذتر و خوشبوتر از آن نخورده بوديم. بعد خرمايى آوردند كه آن قدر شفاف و صاف و زيبا بود كه همه را به تماشا واداشت. مردى از حضار گفت: به زودى از اين نعيمى كه نزد پسر پيغمبر از آن متنعم شديد، بازخواست می‌شويد. امام (ع) فرمود: خداى عزوجل كريم‏‌تر و شأنش جليل‏‌تر از آن است كه طعامى به بنده‏‌اش بدهد، و آن را براى شما حلال و گوارا بسازد، آن وقت بازخواستتان كند كه چرا خورديد؟ بلكه منظور از نعيم در آيه" لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ" تنها نعمت محمد و آل محمد (ع) است كه به شما ارزانى داشته.(۲) لذا اين معنا معلوم است كه سؤال از نعيم كه گفتيم سؤال از دين است، سؤال از رسول خدا (ص) و امامان بعد از آن جناب است كه خدا اطاعتشان را واجب و پيروی‌شان را در سلوك الى اللَّه فريضه كرده. و طريق سلوك الى اللَّه است، همان استعمال نعمت است به آن نحوى كه رسول و امامان دستور داده‏اند. 📚 ۱. تفسير قمى، ج۲، ص۴۴۰. 📚 ۲. فروع كافى، ج۶، ص۲۸۰، ح۵ و ح۳. 📚 ۳. ترجمه تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۶۰۵_۶۰۷ ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله طباطبایی مؤلف تفسیر شریف المیزان (قسمت سوم) 🔹️ - حاج آقا در خصوص جهانی بودن و عمومیت رسالت پیامبر(ص) برامون بفرمایید. 🔹️ - سوره بینه رسالت محمد بن عبد اللَّه خاتم النبيين (صلوات اللَّه عليه) را براى عوام از اهل كتاب و مشركين مسجل می‌كند. به عبارتى ساده‏‌تر براى عموم اهل ملت و غير اهل ملت و باز ساده‏‌تر بگويم: براى عموم بشر تسجيل می‌كند و می‌فهماند كه آن جناب از ناحيه خدا به سوى عموم بشر گسيل شده و اين عموميت رسالت آن جناب مقتضاى سنت الهى، يعنى سنت هدايت است. همان سنتى كه این آیات نیز بر آن اشاره دارد و می‌فرمايد: «إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً»(1) و یا «وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ»(2) بر عموميت دعوت آن جناب استدلال كرده، به اينكه دعوت آن حضرت متضمن صلاح مجتمع انسانى است، عقايد و اعمال افراد و جوامع را صالح می‌سازد.(۳) ۱. انسان/ آیه۳ ۲. فاطر/ آیه۲۴ 📚 ۳. ترجمه الميزان، ج‏۲۰، ص۵۷۰. ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله طباطبایی مؤلف تفسیر شریف المیزان (قسمت آخر) 🔹️ - حاج آقا خیلی از محضرتون استفاده کردیم. کلام آخر، اگه پیامی برای ما دارین، بفرمایین. 🔹️ - در كافى از امام ابى جعفر(ع) روايت آورده كه: رسول خدا(ص) در حجة الوداع فرمود: آگاه باشيد كه روح الامين به قلبم انداخت كه هيچ انسانى نمی‌ميرد، مگر وقتى كه رزقش را تا حد كمال خورده و ديگر در نزد خدا رزقى نداشته باشد.(۱) عزیزان من! از خدا بترسيد و در راه به دست آوردن رزق منحرف نشويد. راه صواب را به دست گيريد و دير رسيدن بهره‏‌اى از رزق، شما را به نافرمانى خدا واندارد. براى اينكه خداى تعالى رزق حلال را بين خلقش تقسيم كرده و آن را به‌طور حرام تقسيم ننموده؛ و خلاصه آنچه را خدا تقسيم كرده، رزق حلال است، نه حرام. پس هر كس از خدا پروا كند و خويشتن‏دارى نمايد، رزقش از راه حلال خواهد رسيد؛ و هر كس پرده حرمت خدا را پاره نموده و رزقش را از غير راه حلال بگيرد، رزق حلالش را به عنوان قصاص از او خواهند گرفت. در نتيجه همان مقدارى را كه بايد از حلال می‌خورد، از حرام خورده و نه بيشتر، با اين تفاوت كه حساب آن را بايد پس بدهد.(۲) 📚 ۱. كافى، ج۵، ص۸۰، ح۱. 📚 ۲. ترجمه تفسیر المیزان، ج۳، ص۲۲۵.      ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله مطهری: 🔹️ - سلام علیکم. حاج آقا در قرآن کریم اومده: «لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ.» ما چطور می‌تونیم حضرت رسول(ص) الگوی خودمون قرار بدیم؟ 🔹️  - سلام علیکم. مردم اگر بخواهند از سیرت پیامبر استفاده کنند، باید پیغمبر را در کسوت بشر ببینند که او هم فکر می‌کرده و نقشه داشته و عمل می‌کرده؛ اعمال و اخلاق و حرکات و افکار او در سرنوشتش تأثیر داشته است.(۱) پیغمبر یعنی انسان کامل؛ یعنی شخصیتی که مشخصات بشریت را دارد با کمال عالی مافوق مَلَکی. به عبارت دیگر پیامبر در عین حال که عواطف و جنبه‌های بشری‌اش از ما قوی‌تر است، در جنبه‌های کمال انسانی از فرشته و از جبرئیل امین بالاتر است.(۲) ما امروز درباره پیغمبر خودمان همان‌طوری فکر می‌کنیم که اعراب جاهلیت درباره ابراهیم(ع) فکر می‌کردند. با آنکه به نبوت ابراهیم(ع) و بعضی پیغمبران دیگر معتقد بودند، باز انتظار داشتند پیغمبر غذا نخورد و راه نرود در کوچه‌ها، مثل اینکه اگر این طور باشد پیغمبر نیست. در حالی که قرآن این خیال را نفی می‌کند. آیات زیادی که تأکید می‌کند بر بشریت حضرت رسول که «انما انا بشر مثلکم» و یا «قل سبحان ربی هل کنت الاّ بشراً رسولاً» و یا «انک میّت و انهم میّتون» همه برای این است که پیغمبر را از مدار بشریت خارج نکنند که از طرفی مدعی الوهیت بشوند (مانند مسیحیت تحریف شده) و از طرفی به جای اینکه بگویند امام و پیشوا و معلم بوده بگویند تنها برای گناه‌بخشی آمد.»(۳) 📚 ۱. یادداشت‌های استاد مطهری، ج۱۴، ص۱۱۷. 📚 ۲. سیری در سیره نبوی، ص۳۲_۳۳. 📚 ۳. یادداشت‌های استاد مطهری، ج ۱۴، ص ۱۱۷_۱۱۸. ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله مصباح (قسمت اول) 🔹️ - سلام علیکم حاج آقا - و علیکم السلام و رحمه الله - حاج آقا! علامه طباطبایی فرمودن که وجود و بعثت نبی اکرم(ص) برای ما نعمته. حالا می‌خواستیم از شما بپرسیم که ما چطوری می‌تونیم شکر این نعمت رو به جا بیاریم؟ 🔹️ - هدیه پیامبر(ص) برای بشریت را نمی‌توان با هیچ نعمتی مقایسه کرد. چراکه ایشان دنبال زندگی سعادت‌مند برای همه انسان‌ها بودند که ارزش آن بی‌نهایت است. اگر ما ارزش و اهمیت دین پیامبر گرامی اسلام(ص) را می‌دانستیم، حاضر بودیم هزار بار جان خود را برای آن فدا کنیم. اگر نعمت‌های الهی همچون اقیانوس بی‌کران در حال جریان تصور شود که موج‌ بلندی نقطه عطف آن باشد و همه چشم‌ها را خیره ‌کند، آن نعمت بعثت پیامبر(ص) است که از ازل تا ابد همه را تحت تاثیر قرار داده است. نخستین قدم شکر بعثت پیامبر(ص) این است که بدانیم برای ما چه آورده و محتوای بعثت ایشان چیست. با اینکه بلعم باعورا پیامبر نبود؛ اما خداوند از باب لطف، آیات خود را به او نشان داده بود. اما او ارزش و اهمیت این نعمت را ندانست و آن را از خود کنده و به زمین چسبید. یعنی دنبال هوای نفس رفت و کارش به جایی رسید که داستان او همچون سگ شد. مراقب باشیم این خطر برای هر کدام از ما هم می‌تواند باشد. برای بهره‌مندی از آیات الهی باید از هوی و هوس دوری کرد. شرط استفاده درست از نعمت بعثت پیامبر(ص)، اخلاص، دوری از هواپرستی، جاه‌طلبی و دنیازدگی است. 📚 خبرگزاری فارس، سال۱۳۹۷، سخنرانی مراسم عمامه‌گذاری طلاب ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله مصباح (قسمت دوم) 🔹️ - حاج آقا در قسمت قبل درباره اینکه چطور می‌تونیم شکر نعمت وجود نبی اکرم رو انجام بدیم، صحبت می‌کردین. سخن به اینجا رسید که نخستین قدم شکر، اینه که محتوای بعثت رو بدونیم. آماده شنیدن ادامه صحبت‌هاتون هستیم. 🔹️ - از الطاف خداوند در حق ما این است که بر ما واجب کرده هر روز چندین مرتبه در نماز یاد پیغمبر باشیم تا دست‌کم از این راه مقداری شکر این نعمت را به جا آورده باشیم. اگر در تشهد نماز شهادتین را نگوییم، نماز ما باطل است. اگر در سلام‌های نماز بگوییم: «السلام علیک ایها النبی و رحمة الله و برکاته» بر فضلیت نماز بسیار افزوده می‌شود. اگر مرتکب سهوی در نماز شویم، باید بعد از نماز سجده سهو به جا آوریم و در سجده سهو سر روی خاک بگذاریم و در مقابل خدا بگوییم: «السلام علیک ایها النبی»؛ یعنی برای بر طرف کردن عیبی که در نماز پیدا شده و تکمیل نمازی که عبادت خداست، باید سر بر سجده بگذاریم و بر پیامبر سلام کنیم: «السلام علیک ایها النبی». خداوند این راه را پیش پای ما گذاشته تا همیشه به یاد پیامبر گرامی اسلام باشیم و در مقام شکر این نعمت برآییم و قدر دستورات و قدر دین او را بدانیم و انگیزه بیشتری برای عمل به این دین داشته باشیم. دستور خمس و دستورات دیگری که وسیله‌ای هستند برای این‌که ما همیشه پیغمبر و ذریه پیغمبر را بشناسیم. نیز تدبیر الهی است برای این‌که ما بیشتر بتوانیم به یاد پیغمبر باشیم و ایشان را فراموش نکنیم. او دریای جوشان رحمت است. باید کاری کرد که رسول خدا از یادها فراموش نشود. این شعبه‌ای از حقوقی است که پیغمبر بر ما دارد. هر کسی می‌تواند در این زمینه فکر کند و به برکاتی توجه پیدا کند که از رسالت پیغمبر و هدایتی که برای مردم آورد حاصل شده است، مانند قرآنی که آورد و کلماتی که فرمود. 📚 سخنرانی در دفتر مقام معظم رهبری در قم، ۱۳۹۰/۱۱/۱۹ ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله جوادی (قسمت اول) 🔹️ - سلام علیکم حاج آقا. در ایام پر خیر و برکت تولد نبی اکرم(ص) هستیم. می‌خواستیم از زبان شما، حضرت رو بهتر بشناسیم. 🔹️ - سلام علیکم و رحمه الله بسم الله الرحمن الرحیم. خدای سبحان، از نظر ادب محاوره، حرمتی خاصّ برای خاتم انبیا قائل است که برای انبیای پیشین قائل نبوده. انبیای گذشته را با نام مخصوص آنها خطاب می‏‌کند، امّا هرگز نام مبارک پیغمبر اسلام را به عنوان یا محمّد صلی الله علیه و آله و سلم نمی‏‌برد؛ بلکه همیشه از او با تعبیرات تجلیل‌آمیز مانند: «یا أیّها النبی»، «یا أیّها الرسول» یاد می‏‌کند و اگر احیاناً خطاب «یا أیّها المزّمّل» و «یا أیّها المدّثّر» هست، ناظر بر نکته لطیف تاریخی‏ است. مثلاً درباره آدم ابوالبشر می‏‌فرماید: «یا ادم اسکن أنت و زوجک الجنه» و درباره نوح می‏‌فرماید: «یا نوح إنّه لیس من أهلک» و درباره موسی: «یا موسی أقبل و لاتخف» و درباره حضرت عیسی: «و إذ قال الله یا عیسی ابن مریم» و در مورد حضرت داود: «یا داود إنّا جعلناک خلیفة» ولی درباره رسول اکرم(ص) علاوه بر خطاب جلالت آمیز خود، به بندگان نیز می‏‌آموزد که: «لا تجعلوا دعاء الرسول بینکم کدعاء بعضکم بعضاً» هرگاه خواستید پیامبر را صدا بزنید او را مانند مردی عادی صدا نزنید، بلکه هم نحوه صدا زدن و هم اصل آن آمیخته با تجلیل و تکریم باشد.(۱) 📚 ۱. کتاب سیره رسول اکرم در قرآن، ج۲، ص۲۱_۴۶. ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯
┅═🌸🍃═┅ 🔹️مصاحبه با آیت الله جوادی (قسمت دوم) 🔹️ - جلسه قبل فرمودین که خدای متعال حرمت خاصی برای پیامبر اکرم(ص) قائلند. آماده شنیدن ادامه صحبت‌هاتون درباره نبی اکرم(ص) هستیم. 🔹️ - ذات اقدس الهی به برکت پیغمبر به ما آبرو داد، شرف داد. فرمود مردم مرده بودند، پیغمبر زنده نمود: «اسْتَجِیبُوا لِلّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُمْ لِمَا یحْییکُمْ» این آمد شما را زنده نمود، آدم زنده اگر جامد باشد، بایستد، می‌پوسد. اینها را راه‌اندازی کرد، صراط درست کرد، راه درست کرد، حرکت انداخت، محرّک شد، رهبری اینها را به عهده گرفت که بشود: «لِیخْرِجَکُم مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ» در سوره مبارکه «احزاب» همانطوری که درباره پیغمبر(ص) آمده است: «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِکَتَهُ یصَلُّونَ»، درباره مؤمنین هم هست: «هُوَ الَّذی یصَلِّی عَلَیکُمْ وَ مَلائِکَتُهُ لِیخْرِجَکُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ» ما را به کجا رساند که خدا بر ما صلوات می‌فرستد! و فرشته‌ها هم به احترام تصلیه الهی، در جوار تصلیه الهی با تفاوت دو جمله، آنها هم بر ما صلوات می‌فرستند. ما را برد در حدّ فرشته‌ها. این دین است. ┅═🌸🍃═┅ (ص) 🔗 ╭┅═ 🌸🍃═┅─╮ @mangenechi ╰─┅═🌸🍃═┅╯