انقدر خودتون رو توضیح ندید، نتنها سوءتفاهما رو رفع نمیکنه بلکه انگشت میگیرن سمتتون که آره تو داری توجیه میکنی.

کدوم اشرف مخلوقاتی انقدر محتاج به خواب هست آخه؟

بنده همون حرف‌هامو بخورم و لام تا کام حرف نزنم بهتره چون به محض اینکه کلمه ها از دهنم خارج میشن یا یک‌گندی میزنم یا مغزم انقدر شرحه‌شرحه و آنالیزش میکنه که یک چیز شرم آوری ولو تخیلی و ذهنی از توش در میاره و تا روز ها میکوبه تو سرم که خاکبرسرت کنن احمق.

هراس دارم از اینکه بقیه‌ هم بفهمن چه آدم بی‌خودیم.

[ سلام عزیزم، من آدم خوبی نیستم ]

من از اینکه بقیه بفهمن از دستشون ناراحت شدم بیشتر ناراحت میشم تا عملی که باعث ناراحتیم شده.

تا اطلاع ثانوی بنده معده درد هستم و بعد دست و پا دروردم.

کاش یکی به این معده من بگه لازم نیست انقدر سر همه چی خودشو عصبی کنه.

امروز تو لایه های مغزم کلهم اجمعینش دستای تو بود و بس.

این روزا عصبی میشم سالاد درست میکنم، حوصلم سر میره سالاد درست میکنم، ناراحتم سالاد درست میکنم، فیلم میبینم سالاد درست میکنم، اورثینک سالاد درست میکنم، گشنمه سالاد درست میکنم، معده درد دارم سالاد درست میکنم، میخوام درس بخونم سالاد درست میکنم. پس میتونیم از این مسئله نتیجه بگیریم که سالاد و فاطمه hug for one another تا ابد.

من میگم برام مهم نیست ولی به‌خاطرت از معده درد به خاک و خون کشیده میشم.