سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم روژان درخشانی 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر دهم: نسیم سحر* گُلِ مرادِ تو آنگه نقاب بُگْشاید که خدمتش چو نسیمِ سحر توانی کرد این بیت که در دل می‌نشیند، سحر دهم را رنگ می‌دهد؛ ساعتی که دل به امیدِ دیدار می‌تپد و جان، مثل نسیمی سبک، با یاد تو حرکت می‌کند. امشب، هر نگاه، هر نفس، پر از نوید است؛ پر از همان حس سبک بالی که گلِ مراد در بوی سحر به جان می‌آورد. دل می‌داند که عشق، نه در روز روشن، که در همین ساعت‌های نرم و بی‌صدا خود را به نمایش می‌گذارد. ای که «یا رازقُ کلِّ حیّ» هستی، ای که نعمت‌هایت بی‌صدا و بی‌منت جاری می‌شوند، در این سحر به من بیاموز چگونه با هر نسیم به امید و حضورِ تو، دل ببندم. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 آقای یحیی اورنگ 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر یازدهم: نور ناگهانی* برقی از منزلِ لیلی بدرخشید سحر وَه که با خرمنِ مجنونِ دل‌افگار چه کرد این بیت که در دل طنین می‌اندازد، سحر یازدهم را مثل نوری ناگهانی روشن می‌کند؛ نوری که دل خسته را به حرکت درمی‌آورد و با خود می‌برد به دنیای خیال و عشق. امشب، هر تپشِ قلبم مثل نسیمی است که بر خرمنِ دل می‌وزد، هر نگاهت به جانم شوری تازه می‌دهد، و هر یاد تو چون برق کوتاه، تمام تاریکی‌ها را می‌شوید. ا«یا قویُّ و یا جلیل» ای که دل‌های خسته را تازه می کنی در این سحر به من بیاموز چگونه دل را نور افشان کنم تا جز عشق تو، در آن هیچ چیز روشن نشود. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk

سحر نوشت 💙 ✍ خلیل شفیعی 💚 🎤 خانم نرگس اکبرپور 🤍 رمضان ۱۴۰۴❄️

*سحر دوازدهم: ایستادگی دل* مهربانم، سحرگاهان امشب، دل من پر از امید و انتظار است؛ می‌خواهم بی‌صدا با تو سخن بگویم و حضور تو را حس کنم، بی‌آنکه هیچ شتابی باشد یا هیچ فاصله‌ای. در میان همین لحظه‌های نرم و روشن، این بیت در دل می‌نشیند: من ایستاده تا کُنَمَش جان فدا چو شمع او خود گذر به ما چو نسیمِ سحر نکرد چه دقیق بیان کرده است حال عاشق را؛ دل، ایستاده و روشن، اما دستِ مهربانی که همه چیز را سبُک کند، هنوز نیامده است. امشب، دل من می‌آموزد که صبر هم می‌تواند عشق باشد، و حضور تو حتی در سکوت، مرهمی برای جان است. ای که «یا حفیظُ یا ودود» هستی، ای که دل را در سحر سبک می‌کنی، به من بیاموز چگونه با ایستادگی و امید، هر لحظه را پر از حضور تو بسازم. انجمن ادبی آستان مهر شاهچراغ ع را دنبال کنید: ایتا https://eitaa.com/mansoorehttaheri تلگرام https://t.me/+VOps7B2VC5lhC-BO واتساپ: https://chat.whatsapp.com/IEPTI3nvspYBST0t6R0usu?mode=ac_t بله: ble.ir/join/YmYxNWY5OD اینستاگرام: https://www.instagram.com/astanmehr_official?igsh=MTZyM3BzejdkZ2Zk