eitaa logo
مَفْشُو| سیدمیثم میرتاج‌الدینی
2.3هزار دنبال‌کننده
184 عکس
52 ویدیو
45 فایل
مفشو= کیسه‌ی قند یا کیسه‌ی حاوی انواع گیاهان دارویی [به لهجه‌ی کرمانی] طلبه درس خارج| دکتری تاریخ فرهنگ و تمدن| مدرس دانشگاه ارتباط: @sayyed_meysam
مشاهده در ایتا
دانلود
مجاهدان به دلیل مماس بودن با واقعیت، صاحب حکمت می‌شوند. کلمات با دقت انتخاب شده. چارچوب‌های ولیّ‌فقیه را در مواجهه با دشمن مطالبه کنیم ولی باز با همان چارچوب‌های ولیّ‌فقیه که اختلاف نندازد. مردم ایران نشان داده‌اند این هنر را دارند. @Masihane
پشتیبان ولایت‌فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد. باورتان می‌شد روزی برسد که افرادی بگویند پشتیبانی از ولایت‌فقیه یعنی چارچوب‌های رهبر انقلاب را برای مواجهه با دشمن کنار بگذارید؟ ما به آن لحظه‌ی ملکوتی رسیده‌ایم که می‌گویند با گوش نکردن به دستورات رهبری، پشتیبان ایشان باشید! یاللعجب. @Masihane
🔰 آغاز محرم| حکایت زکریا و یحیا 🏴 محرم اولین ماه از سال هجری قمری است که بعد از عاشورای سال ۶۱ هجری و حوادث صحرای کربلا، شکل دیگری در تاریخ یافت. ◾️ریان بن شبیب می‌گوید: در روز اول محرم بر امام رضا وارد شدم. حضرت از من پرسید: آیا امروز را روزه گرفته‌ای؟ عرض کردم خیر. پس فرمود: امروز همان روزی است که زکریا دست به دعا برداشت و خداوند او را اجابت کرد. هرکس در این روز روزه بگیرد و به درگاه خدا دعا نماید، اجابت خواهد شد چنانچه دعای زکریا مستجاب گردید. ▪️ اما دعای زکریا چه بود؟ در روایت است که زکریا در این روز دعا کرد تا خداوند به او فرزندی بدهد. آن هم در شرایطی که خودش پیرمردی سالخورده و همسرش زنی نازا بود. (سوره‌ی مریم/۸) ◾️در بیان سرّ این درخواست زکریا روایات گفته‌اند: خداوند متعال به او اسماء پنج نفس مقدس یعنی محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین (علیهم‌السلام) را آموخت. سپس زکریا متوجه حالاتی عجیب به هنگام ذکر این اسامی شد. او کیفیت این حالات را به درگاه الهی اینگونه عرضه کرد: «من با بردن چهار نام محمد و علی و فاطمه و حسن غم و اندوهم برطرف شده ولی با ذکر نام حسین، گویی تمام غم عالم بر دلم سایه می‌اندازد. بارپروردگارا سرّ ماجرا چیست؟» ▪️ خداوند متعال در پاسخ به زکریا، ماجرای شهادت امام حسین(علیه‌السلام) را با زبانی رمزآلود شرح می‌دهد: «کهیعص». در توضیح این عبارات آمده: کاف یعنی «کربلا»، هاء یعنی «هلاکت-شهادت همراه با زجر و تشنگی عترت»، یاء یعنی «یزید ملعون»، عین یعنی «عطش حسین» و صاد یعنی «صبر» او بر این بلاء و ابتلاء. ◾️ زکریا با شنیدن ماجرای شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، سه روز به عبادتگاه خود می‌رود و بسیار می‌گرید. بعد در همان احوال دست به دعا برداشته و از خداوند می‌خواهد فرزندی به او عطا شود تا با وارد آمدن مصیبتی شبیه آنچه بر حسین می‌رود؛ در غم این مصیبت عالم‌سوز شریک و سهیم گردد. 🔺در روز اول محرم، این دعای زکریا اجابت شد و نتیجه‌ی آن فرزندی به نام یحیی شد. یحیی همان پیامبری است که قرآن در وصف او فرمود: وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا (مریم/12) یعنی در کودکی به او حکمت عنایت کردیم. قرآن همچنین یحیی را با اوصاف پاکدامنی و تقوا و خیررسانی و سیادت و سروری و... ستوده است. جالب‌تر آنکه یحیی مطابق روایات شش ماهه به دنیا آمد و عاقبت سر او را از تن جدا کرده و در طبقی برای پادشاهی زنازاده فرستادند. این یعنی آغاز و پایانی شبیه به آنچه که درباره سیدالشهدا قائلیم. وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا (مریم/۱۵) 📚 منابع: قرآن کریم؛ تفسير البرهان، ج ۳، ص۳؛ بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۲۳؛ عیون اخبارالرضا، ج۱، ص۲۹۹؛ من لایحضره الفقیه، ج۲، ص۹۱؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج۲، ص: ۴۶۱؛ ترجمه المیزان، ج ۱۴، ص۲۲. 🆔 @Qasas_school
«اکنون که این واژگان را می‌نگارم رشته‌ای از خاطرات از پیش چشمم می‌گذرد؛ خاطراتی بس باعظمت از پیشوایی حکیمانه‌ای که عزیز از دست رفته‌مان تجسم‌بخش آن بود. من حتى لحظه‌ای آن زندگی را که باهم در سایه‌سار آن رهبر حکیم گذراندیم فراموش نکرده‌ام و نخواهم کرد؛ رهبری که من و صدها نفر از ارادتمندانش دوست می‌داشتیم با خون خود بقای او را بخریم و به هر قیمت مرگ را از او دور سازیم. اما مرگ امری خدایی و برگشت‌ناپذیر و حکمی الهی است که بر پیامبران و همه اولیای خدا رفته است و دفع شدنی نیست. با این حال همه مسلمانان باید مرگ را از پیشوا و مرجع خود دور سازند، اما نه وجود انسانی ساخته از گوشت و خون او را چراکه این انسان جسمانی دیگر از دنیا رفته است، بلکه اندیشه‌ی او را همچون خطی برای عمل در راه خدا و مکتبی برای پرورش عالمان مجاهد و نقطه عطفی در تاریخ مرجعیت و مفهومی که پایه و اساس ساخت دوباره‌ی امت است...» 🔺بخشی از نامه‌ی شهید محمدباقر صدر به پسر آیت‌الله حکیم. @Masihane
🔰 سرانجام ماجرا بالاخره متن ۱۴بندی بیرون آمد و این به معنای پایان مناقشه‌ها نیست. پیش‌تر نوشتم که این تفاهم یا توافق امری بود ناگزیر. سیری آغازیدن گرفت که طبعا چنین ختمی می‌یافت. الان هم خسته از مناقشه‌های احتمالی اکنون و آینده، از صمیم قلب باور دارم هرچه بشود، سرانجام مقاومت شگرف نظام امامت-امت فتح است و گشایش. چرا و چطور؟ حتمی شنیده‌اید که سوره‌ی فتح، بعد ماجرای قرارداد صلح حدیبیه نازل شد. قراردادی که یکی از پرمناقشه‌ترین بزنگاه‌های تاریخ اسلام بود؛ به‌قدری که برخی صحابه نبوت و رسالت حضرت رسول را مورد تردید جدی قرار دادند و در فضای عموم این تردید را فریاد زدند. اما علی‌رغم همه مناقشه‌ها، حتی خطاها و تقصیرها و قصورهای پیرامونی، صلح حدیبیه صورت گرفت و خدا آیه نازل کرد: "إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُّبِينًا" فتحی آشکار رخ خواهد داد که نیازمند توضیح‌‌های راهبردی آن‌چنانی نیست. مردم پیروزی را احساس خواهند کرد. چرا اینگونه؟ چون خداوند گناهان قدیم و اخیر را بخشید و همه‌ی موانع را برداشت: "لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا". اینجا دو نکته قابل تأمل است: اول: ذنب، آن گناه دنباله‌داری است که وبال آدمی شده و مدام او را به گناهی دیگر می‌کشاند و به خطایی دیگر فرامی‌خواند. دوم: مگر پیامبر اکرم مرتکب ذنب شده بود که خدا به او می‌گوید: "لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ"؟ قطعا خیر. معصوم که مرتکب گناه نمی‌شود. پس چه؟ روایت می‌گوید اینجا خداوند خطا و گناه امت را به امام نسبت داده. شاید بدین دلیل که عواقب این دست خطاهای دنباله‌دار و قصور و تقصیرها در بزنگاه تاریخی مثل قرارداد صلح حدیبیه، دامن‌گیر همه می‌شود حتی امام. اما خدا این ذنوبِ قدیم و اخیرِ مخلِ به جامعه و ولایت را می‌بخشد و رشته‌ی اتصال میان مردم را سفت می‌کند و به صراط مستقیم هدایت می‌نماید. لذا سرانجامِ ماجرا چیزی نیست جز فتح مبین؛ پیروزیِ آشکارِ قابل احساس. من عجالتا کاری ندارم به اینکه کدام مناقشه پیرامون تفاهم/توافق درست است یا غلط! کاری ندارم کدام طرفی‌ها درست می‌گویند و کدام طرفی‌ها غلط. حتی کاری ندارم که آمریکا پایبند می‌ماند یا نه. حقا که حوصله‌‌سربر هم شده. چیزی که برای من نوید است همین بشارت قرآنی‌ست: فتح مبین! وَ يَنصُرَكَ اللَّهُ نَصْرًا عَزِيزًا؛ هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَانًا مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ كَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا. @Masihane
بنده علی‌الاصول [درباره تفاهم‌نامه‌] نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورایعالی امنیت ملی از طرف خود و اعضا در پاسداشت حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه آن را صادر کردم. این جملات صریح و روشن، به‌هیچ‌عنوان تفسیرپذیر نیست. با تفسیر آن، ابتذال خود را نمایان نکنید. زنده‌باد خامنه‌ایِ رشید @Masihane
یک نکته‌ی اساسی: در ساختار دو بخشی "جمهوری" "اسلامی"، تحمیل بی‌معناست. عده‌ای از دوستانی که معتقدند برخی مسئولان نظر خود را به رهبری تحمیل کرده‌اند، بنا دارند تحمیل را معکوس کرده و بعد از امضای تفاهم‌نامه و گذشتن کار از کار، به مسئولان فشار آورند برای زدن زیر میز بازی و این یعنی تحمیل عهدشکنی بر مسئولان. درحالیکه این صراحت بیان امامِ جامعه است: 1⃣ "از این لحظه، شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود". 2⃣ "مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود". پرواضح است که این دو فقره یعنی تفاهم از سوی ما برهم نخواهد خورد و در مذاکراتی که برپا خواهد شد نظر دشمن را نمی‌پذیریم. در این موقف، تحمیل همه‌جورش غلط است. @Masihane
مَفْشُو| سیدمیثم میرتاج‌الدینی
🔰 سرانجام ماجرا بالاخره متن ۱۴بندی بیرون آمد و این به معنای پایان مناقشه‌ها نیست. پیش‌تر نوشتم که ا
آیا معتقدید در این تفاهم/توافق خطا، قصور یا تقصیری صورت گرفته؟ آیا ذنب و اشتباه دنباله‌داری دامن‌گیر ما شده؟ پس لطفا این پست را دوباره بخوانید.. مخلص کلام اینکه: اگر تفسیرهای بی‌خود از پیام رهبرانقلاب را وانهیم و نه به دام افراط بغلتیم نه به دامن تفریط بیافتیم، نه از ولی‌زمان جلو بزنیم و نه عقب بمانیم (کمااینکه مردم تاکنون چنین بوده‌اند)، حتما خدا خطاها و ذنب‌ها را مورد مغفرت(پوشاندن حفره‌ها) قرار خواهد داد چنانچه وعده داده و حتما فتح مبین (پیروزی آشکار بی‌چک‌وچانه) خواهد رسید. @Masihane
اگر توی رودربایستی با ولیّ‌فقیه هستید و معتقدید ایشان در پیام خود اشتباه کرده آن‌طور از تفاوت نظر خود با برخی مسئولان سخن گفته و خطای محاسباتی آن‌ها را عیان کرده، همین را مردانه و صریح اعلام کنید. ماست‌مالی کردن خطای مسئولان یعنی بیشتر از رهبر انقلاب می‌فهمید و بیشتر از او دلسوز کشور و وحدت هستید. البته این هم ریشه در تلقی غلط‌تان از وحدت دارد که وحدت را در هم‌آخور شدن تعدادی مسئولِ بی‌مسئولیت می‌دیدید. در هر صورت تا وقتی هم‌چنان بخواهید با تفسیرهای باطل، مسیر اجتهاد در برابر نصّ را ادامه دهید، قلم و زبان ما علیه‌تان تیز است. نگران چهره‌ی مسئولانید؟ نگران نباشید، اشخاص برای ما هیچ اهمیتی ندارند. دست از سفیدشویی بردارید. متر و معیار ما، پیام امام‌مان است که اشخاص را با صفات دلسوزی و حسن‌نظر توصیف کرد. اما به کارنامه‌ی افراد و عملکرد آن‌ها نقد نمود. لذا برای ما هم کارنامه مهم است. همین! @Masihane
حالا خوب شد! این صراحت خیلی هم خوب است! پشت ژست حمایت از مسئولان، مخالفت با ولی‌فقیه نهفته بود و عیان شد. اینها مایل بودند مثل برجامِ روحانی، با بالا زدن گندِ کاری که کرده یا از آن حمایت کرده‌اند، پای ولی‌ّ را وسط بکشند و در بروند. اما دیگر نمی‌توانند. لذا از شدت سوز، دود از کنده‌شان بلند شده. یک سخن هم با آن جماعتی که در قالب پروژه، بیت‌المال را ریختند در شکم بعضی از این حرام‌لقمه‌های توئیتری: این ثمره‌ی سیاسی‌کاری‌های بی‌اصول شماست. کاش عبرت بگیرید و دیگر برای گرم کردن تنور انتخابات به‌نفع محبوب سیاسی‌تان از این غلط‌ها نکنید که هم از مردم در انتخابات سیلی بخورید هم از دو رهبر. پ.ن: کسی که نظام امامت-امت را بشناسد می‌فهمد چرا این صحبت‌ها نقد نیست، خالی کردن عقده است. @Masihane