‌‌‌ قطعا که خیر است و ما نمی‌دانیم...!

‌‌‌ دلِ من غیر خودم؛ از هیچکس گلایه‌ ندارد:)

‌‌‌ ما را عجب غمی‌ست که گفتن نمیتوان...:)

‌‌ هزار جانِ گرامی، فدای نامِ علی"ع"

‌‌‌‌ عزیزِ ندیده...! ناگفته که بسیار است، گوشِ شنوا دریاب...

‌‌‌‌ مراقب باشیم:) این فصل از کتاب ایران دست ماست؛ پس مراقب باشیم که چی قلم میزنیم رو هر برگه‌اش:)

‌‌ یا جواد الائمه ادرکنی✨🤍

‌‌‌‌ من از شلوغی باب‌الجواد فهمیدم نمیکند پدرش ناامید،امّیدم...:)🤍

‌‌‌ گرچه دوریم؛ ولی باز به یادِ تو سخن می‌گویَم...!

‌‌‌ همین الان کتابی رو تموم کردم که به قطع میتونم بگم خطی ازش رو بی بغض و اشک نخوندم...:) حکایت عشق و صبر و جنگ و دود و خون. جزء کتاب‌هایی بود که کم میخوندم تا زود به پایان نرسه، از اون دسته داستان‌ها که وقتی میخوندم از جهانم کنده میشدم و قدم میذاشتم تو کوچه خیابونای تهرانِ ۱۳۵۷. مطمئنم دلم براش تنگ میشه و یه روزی باز برمیگردم به خوندن دوبارش. الحمدالله:)

اسم کتاب رو خیلی تو ناشناس پرسیدین؛ کتابِ رایحه‌ی محراب نوشته خانم لیلی سلطانی

‌‌‌‌ عزیزِ ندیده...! از آدمیان فرار کن! آنان درد هستند درمان را از حسین‌بن‌علی جویا شو...:)