‌‌‌ همین الان کتابی رو تموم کردم که به قطع میتونم بگم خطی ازش رو بی بغض و اشک نخوندم...:) حکایت عشق و صبر و جنگ و دود و خون. جزء کتاب‌هایی بود که کم میخوندم تا زود به پایان نرسه، از اون دسته داستان‌ها که وقتی میخوندم از جهانم کنده میشدم و قدم میذاشتم تو کوچه خیابونای تهرانِ ۱۳۵۷. مطمئنم دلم براش تنگ میشه و یه روزی باز برمیگردم به خوندن دوبارش. الحمدالله:)

اسم کتاب رو خیلی تو ناشناس پرسیدین؛ کتابِ رایحه‌ی محراب نوشته خانم لیلی سلطانی

‌‌‌‌ عزیزِ ندیده...! از آدمیان فرار کن! آنان درد هستند درمان را از حسین‌بن‌علی جویا شو...:)

‌‌‌ جمعه یعنی که غمی، بسته هوایِ نفست و بخواهی که چنان ابر بباری، نشود...:)

‌‌‌‌‌ سر اگر پیشِ کسی غیر علـي خم‌بشود، سر نشود!

‌‌‌‌‌ به قول شاعر: آقای بابا علی...! گنهکارم ولی از عشق تو دم می‌زنم عمری تو هم فردا مرا با شیعیان خود بخر درهم:)🤍

‌‌‌و بر این داغ، مرگ مگر اثر کند💔 01:20💔

یه عرض خوش آمد هم داشته باشیم به اونایی که تازه قدم به مأوا گذاشتن و جمع ما رو بزرگ‌تر کردن. الهی که دل نوشت‌هامون صاف به دلتون بشینن:) اینجا؟! به خواستِ دل، حرفِ دل میزنیم شاید که به دل بشینه...:)

‌‌‌ الْحَمْدُللهِ الَّذى جَعَلَنا مِنَ المُتِمَسِّكين بِوِلايَةِ اميرِالمومِنين"ع" عیدتون مبارک شیعه‌های مولا✨🤍

هلا شاعر هر آن‌جایی که غم شد بر دلت غالب، بگو آهسته با خود یا علی ابن ابی‌طالب🤍

از حضرتِ مولا بشنوید و عشق کنید:)