خسته بودیم. آه‌کش و بغض‌آلود. زخم‌دار و پر غصه. بر قلب‌های جوان‌مان داغ‌های بزرگ داشتیم و نفس‌هامان چون مردان جوان از دست داده و‌ زنان کودک‌مرده، عالمی را می‌سوزاند. یک سال سخت را پشت سر گذاشته بودیم. سالی که جوانی‌مان را پیر کرد. سال هزار و چهارصد و غم. بزرگ طایفه‌مان را زدند. با همه پهلوانان قبیله، یک‌جا. این درد را فقط تو میفهمی که همه پهلوانانت را در نیم‌روزی زدند. تنها و بی‌یاور بودیم. متفرق و پراکنده. خسته و کم‌امید. دشمنان بسیار داشتیم و‌ دوستان اندک. دوستان اندک‌مان زیر تیغ دشمن بودند و دشمنان بسیارمان، در آسمان و دریا و خشکی. ما طایفه‌ای غریب بودیم در جهانی نیزه به دست. یک‌سال تمام. تا تو باز آمدی و ما را به آغوش گرم محرم رساندی. ما یتیمانی بی‌پناهیم؛ ما را در آغوشی پدرانه بگیر. تفرقه‌دارانی خسته‌ایم؛ زیر پرچم بلندت جمع‌مان کن. گم‌شدگانی در برهوت جهانیم؛ به دختر گمشده‌ات بسپارمان. مظلومانی میان خیل دشمنانیم، پس دست‌های پرهیبت و غیور عباست را به یاری‌مان بفرست. ممنون که به موقع آمدی عزیزقلب‌های ما. «مهدی مولایی» @m_molaie110

#پاراگراف ۶۳_ گر نباشی.. گر شبِ جمعه هوایت نکنم ، چه کنم؟ غیر تو هیچ ندارم پس بگو ، من چه کنم ؟ نوکر حلقه به گوشت هرسال شبهای محرم یادت نکند ، پس چه کند ؟ حیف عمر من عاشق به بطالت گذرد آخر این عشق جگرسوز را نخری ، من چه کنم ؟ خسته از عالم و دنیا و جهانِ خسران جان را گر پیش تو نگذارم ، پس چه کنم ‌؟ *میدونم شعره ولی خب نوشته های منه _ سیده زهرا موسوی

_

و فرق هاست میان دوست دارم تورو و تورو دوست دارمت:)

شنیدن کی بود مانند دیدن؟ کسی که کربلا ندیده آرزو داره بره ولی کسی که دیده دلتنگه بره.. آقای امام حسین نکنه بعد ۴ سال متوالی جا بمونم امسال..

2:14 حال هوای خود منه:)

من نخوام درس بخونم کی رو ببینم؟! یعنی میدونم درس بخونم به کشورم،مملکتم،مردمم، خانوادم،خودم،هدفم خدمت میکنم ولی واقعا توانایی بلند شدن نداارم😭🌟