پرتو فانوس کوچک کمی از آن کلبه متروکه نزدیک به ساحل را روشن کرده من در سود و سرمای زمستان سردرگم و مغموم روی آن پله خاکی و کهنه نشسته بود و خود را در آغوش گرفته بود. درودی به زیبایی آخرین نیلوفر پاییز. این پیام رو داخل چنل های وسیمتون بازارسال کرده، و من یکی از افسانه های قدیمی رو خدمتتون تقدیم میکنم. (افرادی پری‌رویی که چنل ندارند آیدی‌شون رو بدن) ✨ محل ارسال تگ،ایدی کفترخونه

کلی حرف دارم ولی وقتش رو نه..

میام میگم. با ننجون کلی حرف دارم.

#منِ_سبز #ننجونِ_درونِ_من ننجونِ درونِ عزیزم؛ [ جدیدا از خودم احساس رضایت ندارم، احساس میکنم ناکافی ام و این حس درسته، نا کافی ام برای دوستام ،خانواده و بیشتر از همه برای ایندم، احساس میکنم تلاشهام کم شده، برای زبان و فوتسال و درس و نویسندگی، انگار دارم درجا میزنم، نمیدونم چرا جدیدا تلاش نمیکنم و فقط دارم حرص میخورم از عملکردم، مادربزرگم لطفا واسم دعا کن تا برگردم به بهترین ورژن خودم! ] - بیست و سومین نامه من به مادر بزرگِ درونم:)-

ممنونم بابت همه حرفهای قشنگی که بهم زدین:) پر از احساس خوب بود که اگه بخوام بهشون جواب بدم اصلا نمیتونم احساستم رو نشون بدم!

قبل از اینکه به یکی محبت کنین، اندازش رو ببینین!

#منِ_سبز #ننجونِ_درونِ_من ننجونِ درونِ عزیزم؛ [ یادمه وقتی کوچیک بودم و خواهرام برای خوابیدن خونه نبودن؛ مامانم میزاشت برم پیشش بخوابم، اما کم کم که بزرگ شدم و مامان فقط در اتاق رو باز میزاشت تا نترسم و احساس تنهایی نکنم، ولی حالا، خواهرا چه باشن چه نباشن، من تو اتاقم میخوابم و در اتاق من بسته است، دیگه حتی وقتی از هیولا زیر تختم بترسم نمیرم در اتاقش رو بزنم بگم " مامان میشه بیام پیشت؟" دیگه حتی اگه گریه کنم هم ، اروم گریه میکنم که صدای هق هقم مامانمو بیدار نکنه، اره دختر کوچولو مامانم خیلی وقته بزرگ شده..] - بیست و چهارمین نامه من به مادر بزرگِ درونم:)-

منم دل میخواست خیلی از کارهارو انجام بدم، ولی فقط وجدانم نذاشت!