🔻سکوت را برگردان، حتی برای ده دقیقه! نکته‌ای هست که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد این است که خلوت بدون سکوت ممکن نیست. و سکوت فقط نبودنِ صدا نیست. سکوتی که ما از دست داده‌ایم، «سکوتِ درونی» است. سکوت از محرک. سکوت از آن جریانِ بی‌وقفه‌ای که از گوشی به سمت ذهن می‌آید. قدیمی‌ها در طول روز صداهای زیادی می‌شنیدند، شاید بیشتر از ما. صدای بازار، صدای چکش، صدای حیوان، صدای بچه‌ها. اما یک فرق اساسی بود؛ این صداها «برای او» ساخته نشده بودند. او مخاطب نبود. پس ذهنش می‌توانست این صداها را پس‌زمینه کند و برود سراغ خودش. می‌توانستی وسط شلوغی بازار هم با خودت خلوت کنی، چون هیچ‌کس خطابت نمی‌کرد، هیچ چیز تو را صدا نمی‌زد. اما صدای گوشی فرق می‌کند. این صدا - چه نوتیفیکیشن، چه عنوان یک خبر، چه جملهٔ اول یک پست - مستقیماً «تو» را هدف گرفته. برای «تو» ساخته شده. به «تو» می‌گوید بازم کن، نگاه کن، بخوان. و ذهن، چون اساساً برای توجه به خطاب طراحی شده، نمی‌تواند مقاومت کند. حالا تصور کن در طول روز چند بار مورد خطاب قرار می‌گیری. چند بار چیزی تو را صدا می‌زند. در این وضعیت، سکوت درونی ناممکن می‌شود. ذهن همیشه در حالت آماده‌باش است. همیشه گوش به زنگ. و ذهنی که گوش به زنگ است، نمی‌تواند فکر کند. فقط می‌تواند واکنش نشان دهد. باز برمی‌گردیم به همان انفعال. آدمی باید روزی یک بار، برای مدت مشخصی، گوشی را از خودش جدا کند و در سکوت بنشیند هدف نشستن و فکر کردن نیست. حتی هدف «مراقبه» یا «مدیتیشن» به آن شکل رایج نیست. هدف این است که «مورد خطاب قرار نگرفتن» را تجربه کنیم. این‌که هیچ چیز آدمی را صدا نزند. هیچ چیز برای جلب توجه با چیز دیگری رقابت نکند. فقط نشست و سکوت را تحمل کرد. اولش سخت است. ذهن معترض می‌شود. می‌گوید این کار بی‌حاصل است. اما همان اعتراض یعنی اعتیاد به محرک. یعنی ذهن آنقدر به خطاب شدن عادت کرده که نبودنش را نمی‌تواند تاب بیاورد. اگر ده دقیقه در روز این کار را کنیم، یک اتفاق کوچک در مغز می‌افتد: سیم‌کشی‌اش آرام‌آرام تغییر می‌کند. دوباره یاد می‌گیرد که بدون محرک بیرونی هم کار کند. دوباره توانایی پرسه زدن به دست می‌آورد. و پرسهٔ ذهن شروع فکر است. سرآغاز خلوت واقعی. این ده دقیقه می‌تواند صبح باشد، می‌تواند شب باشد، می‌تواند وسط روز باشد. مهم این است که در آن ده دقیقه، آدمی متعلق به هیچ‌کس و هیچ چیز نباشد جز خودش. گوشی در اتاق دیگر باشد، یا در کیف، یا حداقل روی حالت سکوت محض، طوری که حتی لرزشش هم شنیده نشود. #خلوت_دیجیتال @MeslChamran1

🔻 *کتاب مبارز روز اول* 📖 چکیده‌ای جامع از بیانات رهبر شهید انقلاب در جمع دانشجویان و تشکل‌های دانشجویی. اگر فرصت مطالعهٔ کامل سخنرانی‌ها و دیدارهای دانشجویی و دیگر بیانات ایشان را ندارید، این کتاب تصویری روشن از چارچوب فکری، انتظارات و نگاه راهبردی ایشان به دانشجو، دانشگاه، تشکل‌های دانشجویی و فراتر از آن را در اختیارتان می‌گذارد. 🎁 در این روزها می‌توانید کتاب را با ۲۵ درصد تخفیف از نشر معارف، از طریق پیوند زیر تهیه کنید: 🔗 https://nashremaaref.ir/product/416078/ #پیشنهاد_کتاب #کتاب_بخوانیم #کتاب_تشکیلاتی @MeslChamran1

🔻*آیا به حقیقت دست یافته‌ایم؟* ما درحالی از فهم حقیقت می‌گوییم که گاه آن را به گنجی در موزه تبدیل کرده‌ایم. خیال می‌کنیم حقیقت چیزی است که باید تصاحبش کرد، در گاوصندوق گذاشت، و هر از گاهی درش را باز کرد، غبارش را زدود و با لبخند گفت: «چه گوهر گران‌بهایی! ما آن را داریم و دیگران ندارند.» و دل‌مان خوش باشد به این مالکیت. اما حقیقتِ زنده، شیء نیست، نیرو است. نمی‌توان آن را به تملک درآورد، فقط می‌توان تسلیمش شد و راه افتاد. حقیقتِ مُجسَّم، آتش است که باید آدمی را بسوزاند، نه گنجی که ذخیره کند. آن کس که می‌گوید «من حقیقت را فهمیده‌ام» و درِ خانه‌اش بسته است، به بیراهه رفته؛ چون نشانه‌ی فهم حقیقت، گشوده شدن درِ خانه به سوی خیابان است، نه بسته ماندنش. خروجی شناخت حقیقت، رهایی از سکون است. ما وقتی حقیقت را شناخته‌ایم که ما را از جایمان کنده باشد، که ترس‌هایمان را سوزانده باشد، که زنجیر تعلقات از پای جانمان گسسته باشد. بشویم جماعتی که حقیقت برایمان نه تابلوِ روی دیوار، که خونی در رگ‌هاست، گرم و روان و پیش‌برنده، به سوی اقامه‌ی دین خدا. آرام یا طوفانی، اما راکد هرگز. وگرنه حقیقت را در قفسِ ذهن حبس کنیم، آب و دانه‌اش دهیم و خوشحال باشیم که پرنده‌ای در خانه داریم! #تبیین @MeslChamran1

. امام خمینی: 🔻*شما گمان می‌کنید که این رعبی که خدا در دل این‌ها انداخته است، به واسطه تفنگ ماست؟* به واسطه قدرت ماست؟ این یک رعبی است که در صدر اسلام هم خدای تبارک و تعالی پیغمبر اسلام را با همین رعب که به دل دشمنانش می‌انداخت پیروز می‌کرد و الّا آن‌ها هم در مقابل دشمنانشان سازوبرگی نداشتند. این‌که یک‌دفعه وقتی الله اکبر گفته می‌شود فوج‌ها فرار می‌کنند، سنگرها را خالی می‌کنند ... در خرمشهر هم همین شد. جاهای دیگر هم همین... ما باید این نعمت خدا را حفظ کنیم و ... کوشش کنیم که این رحمت ادامه پیدا کند. و کوشش این است که *اولًا الهی بشویم*، در راه خدا خدمت بکنیم... و دنبال همین معنا آن وقت مسئله *دوم که وحدت و انسجام است* حاصل می‌شود. 🔗همین‌طور پیام بی‌نظیر امام به مناسبت آزادسازی خرمشهر را در *[این‌جا]* بخوانید. @MeslChamran1

در این جنگ رمضان هم ما به چشم دیدیم که همین شد که امام گفت، گمان نکنیم که دشمن تا بن‌دندان مسلح در لبه‌ی فناوری، انباشته از قدرت و ثروت از چندتا موشک و پهپاد و قایق ما ترسید، نه! این ترسی بود که خدا در دل‌هایشان انداخت، این رعبی بود که خدا بر سرشان ریخت. ما چون ماهی غرق در آب، غرق در نصرت الهی هستیم و از این جهت شاید خوب ملتفت حضور او، فرماندهی‌ و میدان‌داری‌اش نشویم. خدا ما را عزت داد و بر دشمنان خودش و ما پیروز کرد و الحمدلله کما هو اهله. @MeslChamran1

توحید دعوای بر سر مبداء اثرها است. به قلب‌هایمان سر بزنیم که آیا پیروزی امروز را ناشی از موشک و سید مجید نقطه‌زن می‌دانیم یا ناشی از لطف و رحمت خدا. پشت‌مان به کدام‌ یک گرم است؟ این جنگ اگر ما را موحد کرد؛ چه بردی کرده‌ایم! و اگر رگه‌های شرک حتی در ناخودآگاه ما رسوخ داشت سخت باخته‌ایم حتی اگر کاملا بر تنگه هرمز مسلط باشیم و آمریکا را از منطقه اخراج کنیم. @MeslChamran1

🔻*درباره‌ی توافق احتمالی* خبر‌های شنیده و نشنیده ذهن‌های ما را به هم ریخته، چه بسا همین هدف جنگ رسانه‌ای باشد که خودش را در قالب خبر دنبال می‌کند. چنان تجربه‌های گذشته یا این اخبار فریبی برای جنگ و حمله مجدد است یا واقعی است و دشمن از برخورد نظامی گریز دارد. اما هر چه باشد باید توجه کنیم که ما تا حالا هرچه از آن زردک شنیده‌ایم دروغ روی دروغ و عملیات روانی بوده به خصوص در چهل روز اول جنگ که البته اثرات و نتایج دل‌خواهش را در مخاطبان مختلف برای او داشته، چه در سطح بین‌المللی و بازارهای جهانی، چه در سطح داخلی و حتی قلب‌های مومنین. وظیفه‌ی ما در این فتنه‌ها پیگیری مطالبات رهبری به عنوان خطوط اصلی و قرمز است درحالی که به مسئولین خود اعتماد داریم و به دشمن در بی‌اعتمادترین حالت ممکن چه در گفتار و چه رفتار اوییم. پ.ن: این را می‌دانیم که هدف و راه شیطان جز در هم شکستن صفوف مومنین و رخنه در آن‌ها نیست. مراقب باشیم که علیه یک صدایی و اتحاد ملی که رهبر شهید و رهبر انقلاب از ما خواسته‌اند حرکت نکنیم و در تقویتش بکوشیم که تکلیف ما این‌هاست *مطالبه خطوط رهبر انقلاب در عین تقویت انسجام ملی*. @MeslChamran1

🔻 یکی از بی‌نظمی‌های پنهان در فضای تشکل‌ها، نداشتن یک منبع جامع و منسجم از نگاه رهبر شهید انقلاب به «دانشجو، تشکل‌های دانشجویی و دانشگاه» چه برای فهم نظر ایشان و چه برای رجوع است. وقتی پرسشی دربارهٔ نسبت ما و دانشگاه، ما و جامعه، رسالت‌های تشکل، یا مرز آرمان‌خواهی و ساختارشکنی و چه و چه که همه ما با آن‌ها درگیریم، پیش می‌آید؛ ناگریز انبوهی فایل صوتی و متن پراکنده را زیر و رو می‌کنیم و آخر یا بی‌حاصل رهایش می‌کنیم، یا به نقل‌قولی ناقص و بریده راضی می‌شویم. ✅ مبارز روز اول برای همین طراحی شده. تمام بیانات مرتبط با دانشجو، از دل هزار‌ها جلسه و دیدار، یک‌جا گردآوری و هدفمند موضوع‌بندی شده است. یک منبع منظم و قابل اتکا که دیدگاه اصلی را واضح و مستند پیش چشمت می‌گذارد و آن را در چارچوب نگاه رهبر شهید انقلاب مشخص می‌کند به این صورت که نسبت آن با دیگر موضوعات و حدود آن را هم مشخص می‌کند. 🎯 کار تشکیلاتی بدون یک مرجع فکری، فریاد زدن در باد و کوبیدن آب در هاون است. با شهادت آقا حالا این کتاب همان مرجع است که خواندنش ضروری است. 🎁 در این روزها می‌توانید کتاب را با ۲۵ درصد تخفیف از نشر معارف، از طریق پیوند زیر تهیه کنید: 🔗 https://nashremaaref.ir/product/416078/ #پیشنهاد_کتاب #کتاب_بخوانیم #کتاب_تشکیلاتی @MeslChamran1

📖 متن کامل پیام رهبر انقلاب اسلامی به مناسبت برگزاری حج | ۵ خرداد ۱۴۰۵ 📲 @rahbar_enghelab_ir

بخوانید و جرعه جرعه این می طهور را نوش کنید و دوباره بخوانید و جان صفا دهید. هر پیام بی‌نظیر‌تر و زنده‌کننده‌تر از دیگری. خدا آقا و مولای ما را در سایه خودش حفظ کند و بر توفیقاتش بیفزاید و ما را مددکار او بگرداند ان شاءالله. جان‌ها بفدایش. @MeslChamran1

در عرفه‌تان ملتمس دعاییم. حالا کم کم که اینترنت هم باز شود، توافقی شود یا نشود، همه چیز کم کم رو به سردی که بگذارد. زندگی روزانه‌ای که داشتیم ما را به درون خود خواهد کشید. همه تسلیم خواهیم شد و به زندگی‌مان که پیش از این داشتیم رو خواهیم آورد. برای همه همین است مگر اندکی. مگر اندکی که حالا با خود می‌گویند مگر من چند سال دیگر زندگی خواهم کرد، مگر این سال‌ها که گذشت چند روز بود؟ چه خواهم کرد؟ دلم خوش شود که ماشینی دست و پا کرده‌ام یا خانه‌ای یا فلان وسیله را دارم. این گونه می‌پوشم و آن گونه می‌خورم. خب همین‌ها را گذراندیم و آن همه هیچ شد! مگر اندکی که می‌گویند تا حالا هرچه زیستم برای هیچ بود و از حالا، از این روز عرفه، از همین فردایی که قربان است. زندگی ام را قربان خدا خواهم کرد. دویدنم را و ایستادم را با هدف انجام کار اوست. برای کمک به دینش و تحقق و گسترش آن. این دو راهی سخت به ما فشار خواهد آورد، زندگی ما را آسوده نخواهد گذاشت که آرام بمانیم و سخت به سمت خودش خواهد کشید. اما هیچ چاره در این دوراهی نیست. باید انتخاب کرد که انتخاب نکردن و به فردا انداختن خودش انتخابی است. با همه سختی‌ها، خدایا کمک کن راه تو را انتخاب کنیم. این که همه زندگی‌مان، همه اهداف‌مان، برنامه ریزی‌مان، تو باشی، کار تو باشد. تو کمک‌مان کن در این روز و ما را بخر و از این هیچ‌هایی که هیچ ازشان ندیدیم نجات‌مان ده. @MeslChamran1

🔻آیا در نظر حضرت ابراهیم هم این بوده که با قربانی کردن، ایثار می‌کند و تحفه‌ای پیش خدا می‌برد؟ 🎙 شما صدای امام خمینی را می‌شنوید. @MeslChamran1