روزتون مبارک، درواقع، روزمون‌. می‌خواستم در پس همه پاپیون‌های صورتی، "دختر روز نمی‌خواد، x می‌خواد"، حرف زدن از دختر بودن، از سکوت‌ها و ناعدالتی‌ها، بگم که در نهایت یک چیز برای هممون امیدوارم، و اونم پیدا شدنه. اینکه خودمون خودمونو پیدا کنیم، بین این‌همه هویت، این‌همه "دختر نباید اینجوری باشه باید اونجوری باشه"، این‌همه "دختر رو چه به فلان کار"، این‌همه "دختر می‌تونه از پسر قوی‌تر باشه" که همیشه شنیدیم و خواهیم شنید، و آخرش نفهمیدیم که بچسبیم به انرژی زنانه یا اینکه خودمون از مردها هم قوی‌تر هستیم و اینا همه‌ش مسخره‌‌بازیه؛ بفهمیم که کی هستیم، که چی هستیم، که می‌تونیم تا کجاها بریم. بفهمیم چی کلیشه‌ست و چی واقعیت. خودمونو بفهمیم، در نهایت.. روزمون مبارک :)🌻🎇

دلم برای دوربین دست‌گرفتن تنگ‌ شده

از میزان دلقک بودن اوضاع همین بس که الان یه نگرانیم اینه که فردا چطوری ساعت ۸ بیدار شم برم سر کلاس.

"ما هرگز دنبال خودمان نگشته‌ایم، چگونه انتظار داریم خودمان را پیدا کنیم؟"

عجب داستانیه.

چطور بگم؟ یکم می‌ترسم اینترنت وصل شه برم ببینم نویسنده‌ها و آدمایی که بهشون احترام می‌ذاشتم، فقط یه "ایرانم + قلب مشکی" استوری کرده باشن. می‌ترسم روشن‌فکری غرقشون کرده باشه..

امروز سبزآبی بود

1404‌/2/1

We will never forgive, We will never forget, And we will take revenge.