[توهین می‌تونه از "این حرف مزخرفه" شروع بشه. بله، افراد همین رو توهین می‌دونن.]

«آه که می‌زند برون، از سر و سینه موج خون»...

این عقیده که هنر باید از سیاست جدا بماند، خود یک گرایش سیاسی است.

خلاصه بگم؛ کله‌م خرابه.

امیدوارم عیسی مسیح در اون دنیا واسطه‌گری کنه که موسی کلیم الله از من بگذره بابت شوخیایی که امروز درباره‌ش فکر کردم:)))

بچها موسی (ع) خیلی آدم عجیبی بوده‌. یعنی کلا خودش یه چیز خاصی بوده، هر قسمت زندگیش یه شگفتیه عملا

من همیشه به موسیقی‌متن فیلم‌ها دقت می‌کنم. تعداد زیادی از ترک‌های موسیقی‌ای که سیو دارم، مربوط به موسیقی‌متن فیلم یا سریالن. ولی همیشه فیلم‌هایی که موسیقی‌متن ندارن رو بیشتر دوست داشتم. این فیلم عملا موسیقی نداره. وقتی خواستم یه اسکرین‌شات بگیرم ازش، هیچ صحنه یا تصویر استتیکی نداشت که بخوام بذارمش، شاعرانه باشه و همه فکر کنن چقدر قشنگه. فیلم‌ها دیگه قرار نیست برای ما معنا درست کنن، همه تنها یه کار دارن و اونم ترشح هورمون توی بدنه. هورمون هیجان، ترس، شوک، و هر چیزی که ناگهان یه چیزی رو در ما در جریان بندازه، بدون اینکه بفهمیم چرا. این فیلم فقط می‌خواد یه چیزو نشون بده: زندگی یه انسان. چیزی که دیگه بهش توجه نمی‌کنیم. درست مثل زندگی عادی، حتی در لحظات درگیری‌ای که این دختر داره دعوا می‌کنه هم موسیقی‌ای پخش نمی‌شه. اون فقط یه دختره و زندگی‌شو می‌کنه، و ما هیچ‌وقت متوجهش نخواهیم شد و چه بسا فیلم «خسته‌کننده» باشه برای ما، چون‌که هیچ هورمونی ترشح نشده.

بعد از یه کلاس ۱۰/۱۰ و پرفکت و کم‌جمعیت باید بشینم سر یه کلاس شلوغ و دیوانه‌وار. ایح.

شاید بپرسید مگه تو مجازی جمعیت اهمیت داره؟ باید بگم بله بیش از حد. تو حضوری طرف یه جمله رو میگه و ارتعاش صداش که به گوش شما می‌رسه در هوا محو می‌شه ولی در مجازی کل مدت جلوی چشمته جملات طرف.