حالا درسته از اینکه کسی رو نمیبینم راضیم، ولی الان واقعا دلم میخواد بشینم با یه نفر دیگه یه فیلمی چیزی ببینم🚶🏻‍♂️

انتظار برای اینکه یه اتفاقی بیفته بعد از مدت ها از پوکری در بیام، فک کنم خیلی انتظار زیادیه.

کاش یکم بلد بودی از اون مغزت استفاده کنی و مجبور نشم همه چیو توضیح بدم...

قانون دنیا میدونی چیه؟ هر چقد کمتر تنه ت به تنه ی ادما بخوره، کمتر از وجودشون خاطره رو ذهنت میمونه... ولی ادما رو که نمیشه نگه داشت. چه اونی که تنه ش بهت نخورده چه اونی که باهم دیگه یکی شدین. پس فقط برات خاطره میمونه. پس وقتی میگم منطقیش اینه نزدیک هیچ کس نشی، نگو نه:)

بعد میگم چرا انقد ملت راحت میتونن حرف بزنن.

بعد هنوزم برام عادی نشده یه عده انقد راحت حرف میزنن یه عده مث من خودشونو میکشن یه چیز بگن اخرشم پاکش میکنن.

کاشکی قابلیت اینو داشتم یه فیلتر بکشم رو اکانتام که هیچ اشنایی نتونه پیدام کنه مگه اینکه خودم بخوام. چه منو، چه چیزایی که به من ربط دارن

اگه میتونستم تو حموم یه صندلی بذارم فک کنم لذت زندگیم بیشتر میشد🚶🏻‍♂️

کمرنگ بودن به درد میخوره وجود داشته باشی، و کسی نبینتت در عوض وجود نداشته باشی ولی حضورت حس شه..

از ادمایی که هر کاری میکنن تا دیده شن عمیقا بدم میاد

از اینکه از تمام استعداد خودشون استفاده میکنن تا فقط عدد شون بره بالا عمیقا بدم میاد

از اینکه اسم تواناییاشونو بذارم استعداد در حالی که فقط ابزار بوده براشون که بقیه جذبشون بشن عمیقا بدم میاد