پس عزیزان به چه دلیل انقد خودتونو به خاطر ادما اذیت میکنین وقتی در بدترین شرایط که مردی و دیگه کاری از دستت برنمیاد، به خودشون فک میکنن؟

تو جایگزین خواهی شد یا با ادم جدید، یا با فعالیت جدید، یا با عادتای جدید

وقتی میمیریم، هیچ کس به این فک نمیکنه چقدر کارا بودن که نکردیم چقد زندگی بوده و نکردیم چقد حسرت داشتیم

-لعنت-

کسی حتی به این فکر نمیفته چی خواستی و انجام نشده مگر اینکه به کسی گفته باشیش که اونم معلوم نیس کاری برات انجام بده در واقع تو خودتی و کارایی که باید میکردی و نکردی از الان به فکرش باش

چرا باید انقد حسرت برام وجود داشته باشه که حتی از الان دارم به میمیرم ولی حسرت دارم فک میکنم؟

دلم ی ساطور میخاد:>

از اون قمه بلندا

و یک عدد آدم حاضر به مرگ

اگه بخوایم لذت ببریم، باید یکیو بکشیم که از زندگیش لذت میبره در غیر این صورت، یه ادم به درد نخور که حاضر نیس برا زنده موندنش بجنگه گزینه مناسبیه

ولی من هیچ وقت نفهمیدم چرا وقتی تو پروسه انتقام گرفتن، پر از خشمی و همچنان دلت میخواد با قمه طرفو نصف کنی لحظه اخر پشیمون میشی ینی چی؟ مگه من مسخره خودمم؟

-وقتی که خاطرات آدم میکشن...-