عمیقاً به آدمایی که در این وضعیت چیزی به نام "گروه تلگرامی بچه‌های دانشگاه" ندارن، حسودیم میشه.

"غم آخرتون باشه."

عمیقاً به آدمایی که دانشگاه نمیرن حسودیم میشه.

خدا داره آدمای خوبو زود میبره پیش خودش، آدمایی که بعد مرگشون تازه میفهمیم چه کسایی بودن..

امروز هر چند وقت یه بار همه چی یادم میفتاد، یه لحظه سر جام وایمیسادم تا از شوک درآم، دوباره به راهم ادامه میدادم‌.

ولی چجوری میشه جوری زندگی کنی که روزی که نیستی، همه با دیدن جای خالیت گریه کنن، اینهمه آدم راه بیفتن دنبالت، عذرخواهی کنن که چرا زودتر نشناختنت...

دیروز داشتم فکر میکردم چقدر اصلا حوصله انجام کار هام رو ندارم. چقدر اعصابم خورده برای کارام، ولی یادم اومد این آقا چون داشته کار می‌کرده، چون حتی موقع خستگیش هم داشته می‌دویده که کاری که باید، رو زمین نمونه، برای همینه الان این شده وضعیت یه ایران بعد از نبودنش. وقت برای کاری نکردن نیست.

شعور چیز خوبیه، لازمه هر چند وقت یه بار آدما ازش استفاده کنن، احتمالش هست خوششون بیاد ازش.