eitaa logo
آموزش پژوهش و نگارش علمی
1.6هزار دنبال‌کننده
583 عکس
23 ویدیو
579 فایل
نویسنده: مهدی محقق فر موضوع: ۱ -آموزش پژوهش و نگارش علمی با تاکید بر علوم حوزوی (تجربه نویسنده در کارگاه ها و ارزیابی ها) ۲- معرفی برخی فعالیت های علمی پژوهشی تراز ۳- ارائه متون انگیزه بخش در امر پژوهش ارتباط با نویسنده @Mohagheghfar
مشاهده در ایتا
دانلود
هر گزاره نوشته شده در متن یک مقاله علمی باید یا مستدل به روش معتبر در حوزه تخصصی خود باشد و یا به منابع معتبر مستند باشد. بنابر این یکی از روش های پشتیبانی از ادعای ارائه شده در مقاله استفاده از شواهد (Evidence) و یافته های علمی دیگران در متن به شیوه مطلوب است. به عبارت دیگر هر مقاله برای کسب اعتبار علمی غیر از استدلال صحیح و متقن باید در بافت عملی حوزه مورد نظر قرار گیرد یعنی با نوشته های تحقیقی دیگر مرتبط شود. بسته به درجه نزدیکی متن استفاده شده با متن اصلی این کار به شیوه انجام می گیرد: 1 ـ نقل مستقیم 2 ـ بازنویسی 3 ـ تلخیص بنده در ادامه با توجه به مباحث نظری استاد عزیزم جناب دکتر سلطانی در کارگاه آموزشی ایشان، تجربیات تدریسم و نمونه های عملی انجام شده در این کارگاه ها مطالبی را در چند نوبت عرضه می کنم. به نظر می رسد که این مهارت برای اصحاب قلم و تحقیق مفید باشد. به امید خدا، بسم الله
مقایسه سه روش استفاده از شواهد در متن علمی: 1. نقل قول مستقیم: عینا عبارت های متن اصلی را با رعایت امانت و به قول معروف واو به واو آن بیان می شود. معمولا قبل آن (:) و متن را داخل « ...» قرار می دهند. د ر این روش و همه روش های دیگر باید متن انخاب شده که بخش کوتاهی از متن اصلی است به منبع خودش به صورت صحیح ارجاع و یا استناد شود. لازم است استناد شما فقط به مصادر و متون دست اول و معتبر باشد. این نکته مهم را همیشه به خاطر داشته باشید که ارجاعات محقق در مقاله نباید تحلیل پدیدآورنده مقاله را کمرنگ و اثر او را به مجموعه ای از یادداشت ها از منابع مختلف تبدیل کند. به عبارت بهتر در یک متن تحقیق حرفه ای باید صدای نویسنده در متنش به خوبی به گوش مخاطب برسد و افراط در استفاده از نقل مستقیم این صدا را لابلای فریاد بزرگان و رقبا گم می کند. وقتی که می خواهیم مطلبی را به منبعی و فردی نسبت دهیم که مخاطب ممکن است آن را به راحتی نپذیرد، عین عبارت هایی از آن منبع و یا آن فرد که ادعای شما را اثبات می کند را پیش چشم مخاطب قرار می دهیم این کار را با شیوه نقل قول مستقیم انجام می دهیم. مثلا می خواهید بگویید که حضرت امام ره نقش موجب و قابل در شکل گیری عقد بیع را یکسان و هم وزن نمی داند در حالیکه بسیاری از فقها ایجاد عقد بیع را حاصل دو فعل موجب و قابل با هم می دانند. برخی از مخاطبان مقاله شما شاید این مطلب را از شما باور نکند در اینجا عین عبارتی امام در کتاب البیع را که این انتساب را اثبات می کند بدون کم و زیاد وعینا نقل مستقیم می کنید.
مقایسه سه روش استفاده از شواهد در متن علمی: 2 ـ بازنویسی: عین متن مورد استناد نیست. کمی دخل و تصرف در آن صورت داده اید. با استفاده از کلمات اختصاصی و اصطلاحی متن اصلی مطلب و محتوای ان را به قلم خودتان بازنویسی می کنید. حجم متن نوشته شده در بازنویسی اندکی کمتر یا مساوی متن اصلی است. به خاطر داشته باشید در این روش و سایر روش های استفاده از شواهد ارجاع یا استناد و یا ادرس دهی به شیوه صحیح ضروری است. به گمان بنده هدف از این روش با توجه به خصوصیات ذکر شده، فاصله گرفتن از استفاده افراطی ار نقل مستقیم است.
مقایسه سه روش استفاده از شواهد در متن علمی: 3 ـ تلخیص: این روش بیشترین فاصله از متن اصلی را دارد. به عبارت دیگر در این شیوه نقل محتوا با کمترین میزان وفاداری به کلمات است. متن خلاصه شده بسیار کمتر از متن اصلی است. این متن نیز مانند شیوه های قبلی حتما باید ارجاع داشته باشد. تلخیص بیان مطالب عمده متن اصلی به قلم خودتان است. ممکن است در این متن تلخیصی دو یا چند متن با هم امیخته و در کنار هم در یک متن تعبیه شوند. گرچه این شیوه حرفه ای تر است اما مهارت آن نیاز به تمرین بیشتری دارد.
هر گزاره نوشته شده در متن یک مقاله علمی باید یا مستدل به روش معتبر در حوزه تخصصی خود باشد و یا به منابع معتبر مستند باشد. بنابر این یکی از روش های پشتیبانی از ادعای ارائه شده در مقاله استفاده از شواهد (Evidence) و یافته های علمی دیگران در متن به شیوه مطلوب است. به عبارت دیگر هر مقاله برای کسب اعتبار علمی غیر از استدلال صحیح و متقن باید در بافت عملی حوزه مورد نظر قرار گیرد یعنی با نوشته های تحقیقی دیگر مرتبط شود. بسته به درجه نزدیکی متن استفاده شده با متن اصلی این کار به شیوه انجام می گیرد: 1 ـ نقل مستقیم 2 ـ بازنویسی 3 ـ تلخیص بنده در ادامه با توجه به مباحث نظری استاد عزیزم جناب دکتر سلطانی در کارگاه آموزشی ایشان، تجربیات تدریسم و نمونه های عملی انجام شده در این کارگاه ها مطالبی را در چند نوبت عرضه می کنم. به نظر می رسد که این مهارت برای اصحاب قلم و تحقیق مفید باشد. به امید خدا، بسم الله
مقایسه سه روش استفاده از شواهد در متن علمی: 1. نقل قول مستقیم: عینا عبارت های متن اصلی را با رعایت امانت و به قول معروف واو به واو آن بیان می شود. معمولا قبل آن (:) و متن را داخل « ...» قرار می دهند. د ر این روش و همه روش های دیگر باید متن انخاب شده که بخش کوتاهی از متن اصلی است به منبع خودش به صورت صحیح ارجاع و یا استناد شود. لازم است استناد شما فقط به مصادر و متون دست اول و معتبر باشد. این نکته مهم را همیشه به خاطر داشته باشید که ارجاعات محقق در مقاله نباید تحلیل پدیدآورنده مقاله را کمرنگ و اثر او را به مجموعه ای از یادداشت ها از منابع مختلف تبدیل کند. به عبارت بهتر در یک متن تحقیق حرفه ای باید صدای نویسنده در متنش به خوبی به گوش مخاطب برسد و افراط در استفاده از نقل مستقیم این صدا را لابلای فریاد بزرگان و رقبا گم می کند. وقتی که می خواهیم مطلبی را به منبعی و فردی نسبت دهیم که مخاطب ممکن است آن را به راحتی نپذیرد، عین عبارت هایی از آن منبع و یا آن فرد که ادعای شما را اثبات می کند را پیش چشم مخاطب قرار می دهیم این کار را با شیوه نقل قول مستقیم انجام می دهیم. مثلا می خواهید بگویید که حضرت امام ره نقش موجب و قابل در شکل گیری عقد بیع را یکسان و هم وزن نمی داند در حالیکه بسیاری از فقها ایجاد عقد بیع را حاصل دو فعل موجب و قابل با هم می دانند. برخی از مخاطبان مقاله شما شاید این مطلب را از شما باور نکند در اینجا عین عبارتی امام در کتاب البیع را که این انتساب را اثبات می کند بدون کم و زیاد وعینا نقل مستقیم می کنید.
مقایسه سه روش استفاده از شواهد در متن علمی: 2 ـ بازنویسی: عین متن مورد استناد نیست. کمی دخل و تصرف در آن صورت داده اید. با استفاده از کلمات اختصاصی و اصطلاحی متن اصلی مطلب و محتوای ان را به قلم خودتان بازنویسی می کنید. حجم متن نوشته شده در بازنویسی اندکی کمتر یا مساوی متن اصلی است. به خاطر داشته باشید در این روش و سایر روش های استفاده از شواهد ارجاع یا استناد و یا ادرس دهی به شیوه صحیح ضروری است. به گمان بنده هدف از این روش با توجه به خصوصیات ذکر شده، فاصله گرفتن از استفاده افراطی ار نقل مستقیم است.
مقایسه سه روش استفاده از شواهد در متن علمی: 3 ـ تلخیص: این روش بیشترین فاصله از متن اصلی را دارد. به عبارت دیگر در این شیوه نقل محتوا با کمترین میزان وفاداری به کلمات است. متن خلاصه شده بسیار کمتر از متن اصلی است. این متن نیز مانند شیوه های قبلی حتما باید ارجاع داشته باشد. تلخیص بیان مطالب عمده متن اصلی به قلم خودتان است. ممکن است در این متن تلخیصی دو یا چند متن با هم امیخته و در کنار هم در یک متن تعبیه شوند. گرچه این شیوه حرفه ای تر است اما مهارت آن نیاز به تمرین بیشتری دارد.