eitaa logo
حاج آقا مجتبی تهرانی رحمة الله علیه
1.6هزار دنبال‌کننده
155 عکس
1.4هزار ویدیو
3 فایل
دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی (ره) @masabiholhoda_77652134
مشاهده در ایتا
دانلود
﷽ 📍 چه کسی حرام است که انسان نقص و عیب او را پشت سر و در غیابش بگوید❗️ 📌 امام‌رضا(ع) از آبای گرامی‌شان نقل می‌کند که پیغمبر‌اکرم(ص) فرمودند: «مَنْ عَامَلَ النَّاسَ فَلَمْ يَظْلِمْهُمْ وَ حَدَّثَهُمْ فَلَمْ يَكْذِبْهُمْ وَ وَعَدَهُمْ فَلَمْ يُخْلِفْهُمْ فَهُوَ مِمَّنْ كَمَلَتْ مُرُوَّتُهُ وَ ظَهَرَتْ عَدَالَتُهُ وَ وَجَبَتْ أُخُوَّتُهُ وَ حَرُمَتْ غِيبَتُهُ»1️⃣؛کسی که با مردم رفتارش این چنین باشد که وقتی با آن‌ها دادوستد می‌کند- اگر منظور از «مَنْ عَامَلَ النَّاسَ» معاملات باشد- یا در هر نوع برخورد، تماس و رابطه‌ای که دارد، این چنین است که در روابطش با مردم هیچ گاه نسبت به آن‌ها ستم نمی‌کند. وقتی با آن‌ها سخن می‌‌گوید، دروغ نمی‌گوید. آنگاه که به آن‌ها وعده می‌کند، از آن تخلّف نمی‌کند. او از کسانی است که کمال مروّت، جوانمردی و از خودگذشتگی را نشان داده و عدالتش آشکار شده است و برادری نسبت به او حتمی است، که اخوّت ایمانی باشد و حرام است که انسان نقص و عیب او را پشت سر و در غیابش بگوید. 1️⃣عيون أخبار الرضا(ع)، ج 2، ص 30 - بحار الأنوار، ج 72، ص 252 و ج85 ص35 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه یازدهم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 شفاعت در رابطۀ نقص عملی است نه نقص اعتقادی❗️ 📌روایت زیبایی است که حسین بن خالد از امام هشتم(ع) نقل می کند: «عَنِ الرِّضَا(ع) عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ(ع) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِحَوْضِي فَلَا أَوْرَدَهُ اللَّهُ حَوْضِي»؛ از پدران بزرگوارشان، از علی(ع) و از پیامبر اکرم(ص) که فرمود: اگر کسی به حوض من ایمان نداشته باشد، خدا او را بر حوض من وارد نمی­کند، «وَ مَنْ لَمْ يُؤْمِنْ بِشَفَاعَتِي فَلَا أَنَالَهُ اللَّهُ شَفَاعَتِي»؛ و اگر کسی به شفاعت من ایمان نیاورده باشد شفاعت من به او نمی رسد. این جنبۀ درونی و اعتقادی است. البته عمل هست ولی محور و عمده امور اعتقادی است. سپس حضرت فرمودند: «ثُمَّ قَالَ(ص) إِنَّمَا شَفَاعَتِي لِأَهْلِ الْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِي فَأَمَّا الْمُحْسِنُونَ فَمَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ»1️⃣. این مطلب دادند که شفاعت مربوط به نقص عملی است نه نقص اعتقادی. وقتی می فرماید شفاعت من برای اهل معصیت کبیره از امّت من است منظور امّتی است که نقص اعتقادی ندارند و تنها نقص عملی دارند. انکار شفاعت در رابطۀ نقص اعتقادی که امر مستدلی است. پیامبر اکرم(ص) شفیع است و شفیع به معنای حقیقی اوست؛ زیرا او به تمام معنا انسان کامل است و اوست که دست ناقص­ها را می گیرد امّا برای آن هایی که از نظر اعتقادی همسو نبوده و مقتضی در خودشان نیست فایده ندارد، مثل بیماری می­مانند که دارو روی آن ها اثر نمی کند، زمینۀ شفاعت در آن ها از بین رفته است. 1️⃣شفاعت من برای اهل کبایر از امّت من است؛ امّا نیکوکاران، خدای عزّ و جل ایشان را مؤاخذه نکند و بی حاجت به شفاعت نجات یابند. عیون اخبار الرضا(ع)، ج1، ص 136 - بحارالأنوار، ج8، ص34 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه سوم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 چرا امام هشتم(ع)مدیون است؟!❗️ 📌روایتی از امام هشتم(ع) نقل شده که فرمودند: «إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ نَرَى وَعْدَنَا عَلَيْنَا دَيْناً كَمَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ»1️⃣؛ ما اهل بیتی هستیم‎ که اگر وعده‎ای به کسی دادیم، آن را دِین خودمان می‎بینیم و به آن ملتزم هستیم؛ همان‎طور که پیغمبراکرم (ص)نیز این گونه بود. از امام هشتم(ع) وارد شده که حضرت به کسانی که مزار او را زیارت کنند، وعده داده اند که در حسّاس‎ترین موقعیّت‎ها به داد ایشان برسند. ما دنیا و آخرتمان را مدیون امام هشتم(ع) هستیم. یکی از نعمت‎های بزرگ الهی برای ما این است که موفّق شدیم مزار او را زیارت کنیم. همهٔ ما کم و بیش مدیون امام رضا(ع) هستیم. با این حال، حضرت می‎فرماید: من مدیون شما هستم که آمدید مرا زیارت کردید! امّا من جواب می دهم قربانت بروم! یا امام هشتم!(ع) چرا شما مدیون ما باشی؟! ما همه مدیون شما هستیم؛ هم در دنیا و هم در آخرت. 1️⃣بحارالأنوار، ج 75، ص 339- مستدرک الوسائل، ج8، ص458 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه جلسه بیست و ششم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 بینش و نگرشت انسان به دنیا نباید عاشقانه باشد ؟❗️ 📌در روایات، به مسئلۀرضایت به کفاف اشاره شده است. امام رضا(ع) می‎فرمایند: «مَنْ رَضِيَ عَنِ اللَّهِ تَعَالَى بِالْقَلِيلِ مِنَ الرِّزْقِ رَضِيَ اللَّهُ مِنْهُ بِالْقَلِيلِ مِنَ الْعَمَلِ»1️⃣؛ هرکس در امور دنیایی‎اش به اندازهٔ کفاف از خدا خشنود باشد، خداوند نیز به عمل کم او رضایت می دهد و از او می پذیرد. امام علی(ع) فرمودند: «اُنظُر إلَى الدُّنْيَا نَظَرَ الزَّاهِدِ الْمُفَارِقِ وَ لَا تَنْظُرْ إلَيْهَا نَظَرَ الْعَاشِقِ الْوَامِقِ»2️⃣. بینش و نگرشت به دنیا نباید مانند نگرش یک عاشق به آن باشد؛ چون آخر کار، جدایی و حسرت است. کسی که عاشق است، هنگام جدایی از محبوب، غصّه دار می شود. 1️⃣بحارالأنوار، ج 75، ص 356 2️⃣غرر الحکم و درر اکلم، ص140 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه جلسه بیست و ششم 🎞 @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 ما که فشارهای دنیا را نمی­توانیم تحمّل کنیم، چگونه می توانیم عذاب قیامت تحمّل کنیم؟❗️ 📌مکرّر گفتن که ما طاقت آتش قیامت را نداریم.من که خودم این­چنین هستم. وقتی این فشارهای دنیا را نمی­توانیم تحمّل کنیم و پریشان می شویم حواسمان پرت می­شود و فریادمان به آسمان می­رود، چگونه می توانیم عذاب قیامت را که اصلًا قابل مقایسه با دنیا نیست، تحمّل کنیم؟! قابل مقایسه با دنیا نیست. آن مرد بزرگ(امام خمینی(ره)) تعبیرش این بود که یک گرم از جرقه­های جهنّم اگر در دنیا بیاید، دنیا و مافیها را خاکستر خواهد کرد. چه کسی می تواند این آتش را ولو موقّت تحمّل کند؟ حیف است که انسان از نظر کشش درونی که اساس کار است دستش پر باشد ولی از این جهت دست خالی بماند. «علیکم بتقوی الله و الاجتهاد»؛لذا انسان پرهیز از گناه و کوشش نسبت به انجام واجبات داشته باشد. 〰〰〰〰〰 📚 📕 و جایگاه شیعه و محب 📝 جلسه ششم 🎞 @mojtabatehrani_ir
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
﷽ 📍 ما که فشارهای دنیا را نمی­توانیم تحمّل کنیم، چگونه می توانیم عذاب قیامت تحمّل کنیم؟❗️ 〰〰〰〰〰 📚 📕 و جایگاه شیعه و محب 📝 جلسه ششم 🎞 @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 پشتوانۀ ایمان، همیشه احساسات و عواطف و محبّت ها است❗️ 📌این تعبیری که مطرح می کنم از استاد ماست. (امام خمینی(ره)) این فرمایش ایشان است. می فرمودند: ایمان، مرتبه ای از علم است که در انسان ملازم با حالت خضوع و خشوع باشد؛ نه هر علمی. خوب دقّت کنید! به تعبیر ایشان مرتبه ای از علم است که ملازم با خضوع و خشوع باشد. ایمان سر فرود آوردن روح است. این را هم بدانید که پشتوانۀ ایمان، همیشه احساسات و عواطف و محبّت ها است. این ایمان است. تصدیق عقلی، ایمان نیست. ایمان؛ یعنی علمی که ملازم با این حالت باشد که در نتیجۀ آن، روح همیشه از آن تبعیّت می کند. به چنین باور و علمی که درون را زیر و رو کند، روح را همراه خود ساخته و به سوی خود بکشاند، ایمان می گویند. در آیات و روایات جایگاه ایمان را قلب تعبیر می کنند. ایمان در این جایگاه قرار می گیرد؛ زیرا دل مخزن محبّت و احساسات است. تبعیّت نیروها و تبعیّت اعضا و جوارح از چه نشئت می گیرد؟ از دل. چه بسا خود شما هم این گونه باشید. وقتی به کسی اعتراض می کنید و می گویید: چرا چنین کردی؟ می گوید: دلم خواست. منطقاً هم نمی تواند به شما جواب بدهد؛ لذا گاهی ممکن است انسان از نظر علمی تسلیم شود، ولی از نظر قلبی، نه. 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه دوم @mojtabatehrani_ir
﷽ رُوِيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ قَالَ: «خَيْرُ أُمَّتِي مَنْ هَدَمَ شَبَابَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَ فَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذَّاتِ الدُّنْيَا وَ تَوَلَّهَ بِالْآخِرَةِ إِنَّ جَزَاءَهُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَی أَعْلَى مَرَاتِبِ الْجَنَّةِ» ترجمه: بهترین افراد امّت من کسانی هستند که جوانی خود را در راه اطاعت از خدا صرف کرده باشند و نفس خود را از لذّت های دنیوی بریده و قطع نمایند و اشتیاق آخرت داشته باشند؛ به راستی که پاداش آنان نزد خداوند، بالاترین مراتب بهشت است. شرح: در این روایت شریفه که از پیغمبراکرم(ص) منقول است، سه تا مطلب را حضرت می فرمایند در ارتباط با به اصطلاح ما، درجات بهشتی برای اشخاص، برای چه کسانی است، بهشت دارای درجات و مراتب و این هاست دیگر، خدمتتان عرض شود که، یک وقتی من نقل کردم این را ، الان به ذهنم آمد: مرحوم والد ما، ایشان می فرمود، گاهی می گفتند ایشان، تعبیر ایشان، البتّه ایشان از یکی از بزرگان ایشان نقل می کردند، می فرمود به این که: بهشت طویله هم دارد. تعبیر ایشان بود. می خواست بگوید که از نظر درجات، فهمیدی چه می خواهم بگویم؟ همش دنبال این نباش که فقط تو بهشت بری،ها! آن جا طویله هم دارد، به طویله می بندنت. بیاور سطح فکرت را، شعورت را؛ می فهمی چه می گویم؟! به اصطلاح ما نظرت را بالا بیاور. حالا، پیغمبراکرم(ص) در این جا نسبت به اعلی مراتب بهشت چه افرادی هستند، این را نظر دارد پیغمبر(ص). دارد: «خَيْرُ أُمَّتِي» بهترین فرد در امّت من، آن کسی است که اوّل: «هَدَمَ شَبَابَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ»جوانیش را در راه اطاعت خدا صرف بکند. گوش کنید. این نکته ای درش هست و او این است به این که: یک کسی نعوذبالله، در جوانیش لاابالی گری کند بعد پا به سن که گذاشت، این به اصطلاح، متدیّن بشود، مقدّس بشود و فلان... این، البتّه نه این که بد است، خوب است؛ نه اینکه آدم هر جایش که آدم، ضرر را چکار کند؟ جلویش را بگیرد، نفع است؛ این درش شبهه ای نیست؛ اما این را می رساند که طاعت در جوانی از نظر ارزشی، قابل قیاس نیست با طاعت در چی؟ در موقعی که انسان پا به سن گذاشته است، این ازش معلوم شد، بی برو برگرد.«مَنْ هَدَمَ شَبَابَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ» اطاعت الهی در جوانی با ارزش ترین اطاعت ها است این؛ توجّه کردید؟! یعنی قابل قیاس نیست با چی؟ در با پا به سن گذاشتن، در کهولت، یک. دو: «وَ فَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذَّاتِ الدُّنْيَا»؛ یعنی چی؟ یعنی این نفسش را از التذاِذات نفسانی دنیا، گوش می کنید؟ به اصطلاح ما دور کند، این «فَطَمَ»؛ ولدش را، بچه را که از شیر می گیرند، این جا را می گویند. توجّه کردید؟! گرفتش، بگیرد؛ یعنی چی؟ یعنی دنبال خوش گذرانی دنیایی، نباشد. خوشی دنیا، حلالش،ها، با حرامش که دیگر هیچی، کاری با آن نداریم نعوذبالله، می فهمی؟! حلالش هم باشد، این نفسش را کاری نکند که یک وابستگی به خوشی دنیا پیدا بکند. خوب توجّه کنید. البتّه این سِر دارد،ها این را بهتان بگویم، این را بدانید! محبّت ها ناشی از لذت هاست. از هر چی لذّت ببرید، بهش دل می بندید. دقّت کردید یا نه؟ لذّت بیشتر، محبّت بیشتر؛ این بی برو برگرد است. از نظر درونی، انسان این جوری است. درست است؟! اگر انسان وابسته به لذّات دنیا بشود، رأس کلّ خطئیات آمده است، «حُبُّ الدُّنیا رَأسِ چی؟ کُلِّ خَطیئَةِ» از اینجا می آید، بیچاره ات می کند.«وَ فَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذَّاتِ الدُّنْيَا»؛ دوّم. سه: «وَ تَوَلَّهَ بِالْآخِرَةِ» تولُّه: اشتیاق تام، ما می گویم. می فهمی؟ تولُّه اشتیاق تام. و اشتیاق تامی به آخرت پیدا بکند نه این که از آن نشئه فراری باشد. می فهمی؟! ما همه، من خودم را می گویم؛ می ترسم در می روم. از مرگ می ترسم. شد؟! معلوم می شود اشتیاق به آن آخرت چیه؟ ندارم. رسیدید شما به عرض من؟! خب، سه تا مطلب را حضرت فرموده است این جا. یک: جوانیش در طاعت الهی مصرف بشود. دو: وابسته نباشد؛ نگذارد وابسته بشود نفس به لذات دنیا. سه: و او اشتیاق به آخرت. یک همچین کسی؛ بعد می فرماید: «إِنَّ جَزَاءَهُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَی» این، پاداشش نزد خدا چیه؟«اَعلی مَراتِبِ الجَنَّةِ» فهمیدی؟ بالاترین مراتب جنّت را، بهشت را به این می دهند. مجموعه ورّام جلد 2 صفحه 123 〰〰〰〰〰 شرح حدیث @mojtabatehrani_ir
20.07M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
﷽ رُوِيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ قَالَ: «خَيْرُ أُمَّتِي مَنْ هَدَمَ شَبَابَهُ فِي طَاعَةِ اللَّهِ وَ فَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذَّاتِ الدُّنْيَا وَ تَوَلَّهَ بِالْآخِرَةِ إِنَّ جَزَاءَهُ عَلَى اللَّهِ تَعَالَی أَعْلَى مَرَاتِبِ الْجَنَّةِ» ترجمه: بهترین افراد امّت من کسانی هستند که جوانی خود را در راه اطاعت از خدا صرف کرده باشند و نفس خود را از لذّت های دنیوی بریده و قطع نمایند و اشتیاق آخرت داشته باشند؛ به راستی که پاداش آنان نزد خداوند، بالاترین مراتب بهشت است. مجموعه ورّام جلد 2 صفحه 123 〰〰〰〰〰 شرح حدیث 🎞 @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 بعد سالگرد امام خمینی(ره) چه باید کرد؟❗️ 📌امّا راجع به امام(ره) می خواستم یک تذکّر بدهم: سالگرد امام(ره) تمام شده است. بحثی نیست و باید تجلیل بشود، امّا خیال نکنید که با تشکّر کار تمام است. امام(ره) مَجرا بوده است. همۀ مخلوقین مجرای فیض الهی هستند. حتّی در نعمت هایی هم که به ما می رسد، منعم حقیقی خداوند است. امّا از همین مجاری باید تشکّر کرد و در روایات هم ما داریم. این مجرا، مجرای فیض بود و نعمتش هم نعمت معنوی بود. متناسب با او باید تشکّر کرد. لااقل تا موقعی که ما متنعّم به نعمتی هستیم که به دست آن مرد بزرگ به ما رسید، باید تشکّر کرد. وقتی سالگرد تمام شد، دیگر تشکّر نیست. می گویی چه کار کنم؟ می گویم: هدیه های معنوی برای او بفرستید. لااقل اینکه هر شب یک فاتحه برای امام(ره) بخوانیم. اکتفا به ایّامی که گذشته است، نکنید. در یک سنخ عبادات و مستحبّات تان شریکش کنید. وقتی زیارت می روید، برای او نیابت کنید؛ این اعتقاد ماست. امام(ره) به ما نعمت داد و مجرای فیض الهی برای ما بود. بدانید تشکّر از او تشکّر از خداوند است. این اعتقاد طبق روایت است. تشکّر از خداست و دوام نعمت برای ما می آورد. یعنی نعمتی که به ما داده است، در دست ما می ماند: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ»1️⃣. 1️⃣اگر واقعاً سپاسگزارى كنيد، [نعمت] شما را افزون خواهم كرد. سورۀ مبارکۀ ابراهیم، آیۀ 7 〰〰〰〰〰 @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 خون حسین(ع) در رگ های خمینی(ره) بود. ❗️ 📌امام (ره)، آن مرد ملکوتی با آن نَفَس الهی اش چه کرد؟ معارف عالیۀ معنوی اسلامی را چنان لطیف می کرد و در قلوب جوان ها می ریخت که برای دفاع از اسلام دیگر سر از پا نمی شناختند. شما همه حضور داشتید و شاهد بودید که درون جوانان را چگونه متحول و سرشار از معارف الهی کرد. به دست آن ها هم اسلحه داد و سر از پا نشناخته برای دفاع از اسلام حرکت کردند. حالا می خواهند به جای اسلحه به دست آن ها تار بدهند، و خصوصاً مراکز فرهنگی جامعه را به این سمت بکشانند و بعد هم شاید نوبت به مراکز مذهبی برسد. قدرت تفکّر علمی را می گیرند و آن ها را سست عنصر می کنند. دنبال چه اهدافی هستند؟ چه دستی در کار است؟ مصیبت است. اگر از واجبات بود، اگر مستحب مؤکّد بود، این قدر به زور خورد جوانان نمی دادند. چه اصراری است که جوانان را سست عنصر کنند. آن مرد بزرگ ذائقۀ این جوان ها را عوض کرد. مرگ را در ذائقۀ آن ها شیرین کرد. آن ها را تشنۀ شهادت کرد. می دانید چرا؟ چون ایشان باقیمانده از امام حسین(ع) بود. خون امام حسین(ع) در رگ های خمینی(ره) بود. 〰〰〰〰〰 📕 📝 جلسه هفتم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 در دعا کردن هنگام گرفتاری از خداوند تقاضای مرگ نکنید❗️ 📌«رُوِی عَنْ رَسوُلِ الله(ص) قال: لَا یَتَمَنَّیْنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ لِضُرٍّ نَزَلَ بِهِ»؛ حضرت فرمودند: هیچ‎گاه احدی از شما برای ضرر، حادثه و گرفتاری‎ای كه «نَزَلَ بِه»1️⃣، به‎سوی او فرود آمده است، درخواست و تمناّ و آرزوی مرگ نكند. وقتی در شدّت گرفتاری قرار گرفته ای، خیال می كنی که همۀ راه ها به سوی تو مسدود است. این، به خاطر آن است كه تو خودت محدود هستی، لذا خیال می كنی راه ها مسدود است. در حالی که این‎طور نیست. وقتی به بالا رو كنی و سراغ آن موجودی كه محدود نیست و لایتناهی است بروی، خواهی دید که هیچ راهی برای او مسدود نیست. به خصوص آن هم در شب های ماه مبارك رمضان كه گفتم همۀ حجاب ها برطرف شده است. پس دقّت کنید! این روایت از پیغمبراكرم(ص) است كه می گوید: وقتی گرفتار شدی و ضرری متوجّه تو شد، عصبانی نشو تا اینكه بگویی: خدایا! مرگم را برسان. اصلاً و ابداً چنین چیزی نگو. برو به خدا بگو: خدایا! گره را باز كن. 1️⃣نهج الفصاحه، ص680 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه چهارم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 با فرارسیدن مرگ راه خیر و توبه بسته می شود ❗️ 📌پیغمبراكرم(ص) می فرماید: «رُوِی عَن رَسوُلِ الله(ص) لاَ یتَمَنَّینَّ أَحَدٌ مِنْكُمُ الْمَوْتَ إِمَّا مُحْسِنًا فَلَعَلَّهُ أَنْ یَزْدَادَ خَیْرًا وَ إِمَّا مُسِیئًا فَلَعَلَّهُ أَنْ یَسْتَعْتِبَ»1️⃣؛ هیچ‎كدام از شما درخواست و آرزوی مرگ نكند، چرا؟ چون یا از افراد نیكوكار محسوب می شود و چون آدم نیكوكاری است اگر در اینجا بماند، مرتّباً كار نیك می كند و بر نیكی هایش افزوده می شود؛ پس چرا بمیرد؟! بنابراین نیكی كند، خوبی كند، تا به خوبی‎های خود اضافه كند، «وَ إِمَّا مُسِیئًا فَلَعَلَّهُ أَنْ یسْتَعْتِبَ»؛ نعوذبالله! اگر از كسانی است كه ملكه اش نیكی كردن نیست و به اصطلاح بدكاره و گناه‎کار است، در اینجا یك احتمال وجود دارد که اگر در دنیا بماند، توان توبه کردن را داشته باشد و از گناه برگردد. در روایتی كه از پیغمبراكرم(ص) بود، چند حالت را بیان فرمودند و یكی هم همین بود. 1️⃣ سنن نسائی، ج1، ص599 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه چهارم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 خطاب خداوند به حضرت داود(ع)؛برگرد بسوی مردم شاید یک بنده روگردان را بسوی من بیاوری❗️ 📌در روایتی دارد: «وَ رُوِی أَنَّ دَاوُدَ(ع) خَرَجَ مُصْحِراً مُنْفَرِداً»؛ داود تنهایی به صحرا رفت. «فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَیْهِ یَا دَاوُدُ مَا لِی أَرَاكَ وَحْدَانِیّاً»؛ خدابه او وحی کرد: ای داود! چه شده؟ تو را در بیابان تنها می‏بینم که قدم می‏زنی؛ «فَقَالَ إِلَهِی اشْتَدَّ الشَّوْقُ‏ مِنِّی‏ إِلَى لِقَائِكَ» گفت: خدایا! شوق من نسبت به اینكه تو را ملاقات كنم، شدّت پیدا كرده است؛ یعنی برای دیدار تو آمده‏ام؛ به عشق دیدار تو این‎طور سر به بیابان زده‏ام، «وَ حَالَ بَینِی وَ بَینَ خَلْقِكَ»؛ این بین من و خلق تو حائل شده است؛ «فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَیهِ»، خدا به او وحی كرد: «ارْجِعْ إِلَیهِمْ»؛ برگرد و به سوی مردم برو، «فَإِنَّكَ إِنْ تَأْتِنِی بِعَبْدٍ آبِقٍ»؛ شاید یكی از بنده‏هایی را كه از من روگردان شده‏، برگردانی و به‎سوی من بیاوری. «أُثْبِتْكَ فِی اللَّوْحِ حَمِیداً»1️⃣. 1️⃣ بحارالأنوار، ج 14، ص41 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه چهارم @mojtabatehrani_ir
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
﷽ 📍 خطاب خداوند به حضرت داود(ع)؛برگرد بسوی مردم شاید یک بنده روگردان را بسوی من بیاوری❗️ 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه چهارم 🎞 @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 برای جوان ها طلب مرگ نکنید؛ بلکه دعا کنید❗️ 📌در باب مسئلۀ پذیرش خیر و حق، جوان سریع تر می پذیرد. هم زود خراب می شود و هم از آن طرف زود آباد می شود. البتّه در اینجا نمی خواهم این بحث را مطرح كنم، امّا از نظر غالب انبیا(ع) مسئله همین است. ائمّۀ(ع)ما هم به این نكته توجّه داشته اند كه جوان‎ها زودتر رو به خیر می آورند؛ پس چرا به ضرر آن ها دعا می كنی؟ برایش دعای خیر كن. برای هدایتش دعا كن. چون گرفتاری پیدا كرده، دعا كن تا مشكلش حلّ شود. مگر خدانمی تواند!؟ نمی‎فهمم چه‎طور است که خدای ما همه‎كاره نیست؟ یعنی ما خدا را همه‎كاره نمی دانیم. چطور به او می گویی: خدامرگت بدهد! پس معلوم می شود خدامی تواند او را مرگ بدهد؛ آیا اگر نتواند، به او می گویی؟ تو می دانی كه خدامی تواند او را مرگ بدهد، لذا می گویی: خدایا! مرگش بده! بنابراین همان طوركه خدامی تواند، مرگ بدهد، آیا می تواند اصلاح هم بكند یا نه؟ این چه دیدگاهی نسبت به خداست؟ نسبت به ضرر، چنین دیدگاهی است، امّا نسبت به نفع، مشكوك عمل می‎کنیم. چرا باید این‎طور باشد؟ 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه سوم @mojtabatehrani_ir
﷽ رُوِیَ عَن علی ٍ عَلَیهِ السَّلامُ قالَ: «لِلْمُتَّقِي ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ إِخْلَاصُ الْعَمَلِ وَ قَصْرُ الْأَمَلِ وَ اغْتِنَامُ الْمَهَلِ» ترجمه: متقی و انسان با تقوا سه علامت و نشانه دارد: تمام اعمال او خالصانه و مخلصانه فقط برای خداوند است. آرزوهایش کوتاه بوده و فرصت ها را غنیمت می شمارد. شرح: روایتی را در گذشته عرض کردم در باب مسئله این که انسان، عمل نیک انجام می دهد. سرّا هم انجام می دهد ها!، مخفی. چندتا من همین جور روایت دیگر را آمدیم. بعد این را برایش به عنوان سرّ می نویسند، که معادل هفتاد عمل نیک می نویسند که آشکار انجام بدهد. یک مرتبه بازگو می کند، می گوید، این می شود جهراً، پاکش می کنند آن را، روایت گذشته مون این بود، پاکش می کنند. به عنوان حسنه ای را که به اصطلاح علناً انجام داده می نویسند، به آن مقدار. گفتم: شصت و نه تایش از بین می رود. بار دوّم می گوید. وقتی گفت، پاکش می کنند، این را ریائاً می نویسند. خب، این جا آخر کار، ریا در مقابلش چیه؟ اخلاص. درست است یا نه؟! ریشه کار چی بوده، به این جا کشیده؟ آدم، آخه آدمِ عاقل،هان؟! آدم متدیّن عاقل،که نمی آید کاری را که کرده، این را که هفتاد پاداش می دهند، این را ورش دارد، چه کارش بکند؟ بیاید همین جور دانه دانه بساباند بعد تهش بشود ریا، هیچی به هیچی! بلکه عکسش هم بشود. این مال کمبود تقوای است، من خواستم این را بگویم.این روایت تکراری است، امروز خواندم من. حالا من برای این خواندم، و آن این است به اینکه من یک نکته ای را می خواهم عرض کنم و او این است که، انسان اگر، مراقبت از نظر تقوایی داشته باشد، همان مرتبه اوّل تقوا؛ یعنی پرهیز از معاصی،گوش می کنید چه می خواهم بگویم؟ اگر داشته باشد، آن مسائل پیش نمی آید واسه اش. توجّه کنید! یعنی شیطان این را نمی آید فریب بدهد که عمل نیکش را بازگو بکند، بعد بار دوّم هم باز، بازگو بکند، ته بساط دست خالی چیه؟بماند. شیطان از دو راه انسان را فریب می دهد، به طور کلّی اش را دارم می گویم. یک: و او این که اگر توانست، می کشدش به این که معصیت بکند. این راه اوّلش است، می فهمی؟!: معصیت، گناه. درست است یا نه؟ اگر دستش نرسید به اینکه، دید هر کارش می کند ها! که نمی تواند، درست است؟! دروغ بگوید، غیبت بکند، مال مردم را بخورد، همین جور بیا بیا گناهانی که ما داریم، معاصی. درست است یا نه؟ نمی تواند بیاید، این جور عاجز می شود. راه دوّم را انتخاب می کند. گوش کنید. راه دوّم این است که می آید حسناتش را خراب می کند. دو راه. راه اوّل آن، اگر بسته شد، دید نمی تواند بکشدش به گناه، می آید چه کار می کند؟ این راه دوّم. حالا، این راه دوّم که بعد به این جا کشیده می شود. توجّه می کنید چه عرض کردم؟! این مال این است که آن زیربنای تقوایی اش سست است این. علی (ع)می فرماید: «لِلْمُتَّقِي ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ»؛ متّقی را علی (ع)، گوش می کنید چه می خواهم بگویم؟ آن قدر برایش علامت گفته شاید قریب صدتا گفته است، تا کم و زیادش، اگر توی روایات آدم جمع بکند. می فهمی چه می گویم؟! در یک خطبه اش، شاید حدود پنجاه، شصت تا گفته؛ اما این جا روی سه تا دانه دست می گذارد. سه تا دانه.
اوّل: «إِخْلَاصُ الْعَمَلِ»؛ یعنی چی؟ یعنی این اوّلی که عمل را دارد انجام می دهد، خالصاً مخلصاً لوجه الله، هیچ چیز دیگری جز خدا نباشد. این ریشه از تقوا می گیرد. رسیدید...؟ اگر این جوری باشد، آن جا هم شیطان را عاجزش می کند. رسیدید شما به عرض من؟! من غرضم این، همین تکه اوّلش بود. دیگر توی حسنات این ها نمی تواند دست ببرد. از آن راه هم نمی تواند این را فریبش بدهد. عمده این است که انسان، کاری را که می کند برای خدا، به عنوان حسناتش، صالحاتش انجام می دهد؛ مقیّد باشد به این که حتّی رضایت خودش هم تویش نباشد. نه رضای دیگران، آن که می شود ریا، درسته؟ رضای خودم هم نباشد، رضای خدا فقط باشد. شد؟ این جا دیگر هیچ کار نمی تواند شیطان بکند.لذا علی علیه السلام میفرماید: «لِلْمُتَّقِي ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ»؛ یک: «إِخْلَاصُ الْعَمَلِ»؛ بعد دوّمیش را می فرماید؛ و آن چی چی است؟ «قَصْرُ الْأَمَلِ»؛ و آن این است به این که یا آرزوهایش کوتاه باشد، من این را چون قبلاً گفتم، دیگر باز نمی کنم، اشاره می کنم و رد می شوم، یا این که نه، بودنش در دنیا، طول امل؛ یعنی این که آدم حالا حالاها هستم. نه. هیچ وقت فکر نمی کند که حالا حالاها هستم توی دنیا، همیشه به فکر این است که نکند الان بمیرم، «قَصْرُ الْأَمَلِ»؛ معنایش این است. همیشه توی این فکر است که نکند یهویی بیوفتیم، حالا تالاپی بیفتیم، مثل بقیّه که افتادند و مُردند؛ ما استثنایی نیستیم که، شد؟ سوّمی اش هم بعد می گوید: «وَ اغْتِنَامُ الْمَهَلِ »؛ یعنی چی؟ یعنی این زمانی را که زمان حیاتش در این دنیا هست، غنیمت می می شمرد. توجّه کنید! مَهَل؛ یعنی زمان و همین فرصتی که از نظر زمانی در دستش هست. و ازش بهره می گیرد برای چی؟هان! آخرتش. حالت تسویف به قول ما که حالا بعد، بعد انجام می دهم، ندارد این، توجّه کنید. غرر الحکم و درر الکلم، صفحه 548 〰〰〰〰〰 شرح حدیث @mojtabatehrani_ir
16.51M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
﷽ رُوِیَ عَن علی ٍ عَلَیهِ السَّلامُ قالَ: «لِلْمُتَّقِي ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ إِخْلَاصُ الْعَمَلِ وَ قَصْرُ الْأَمَلِ وَ اغْتِنَامُ الْمَهَلِ» ترجمه: متقی و انسان با تقوا سه علامت و نشانه دارد: تمام اعمال او خالصانه و مخلصانه فقط برای خداوند است. آرزوهایش کوتاه بوده و فرصت ها را غنیمت می شمارد. 〰〰〰〰〰 شرح حدیث 🎞 @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 اعمال روز 25 ذی القعده، روز دحوالارض، از کتاب المراقبات میرزا جواد ملکی تبریزی❗️ 📌کار مهم در این ماه آگاهی از نعمتهایی است که خداوند در روز دحوالارض؛ گسترش زمین به بشر ارزانی داشته است. زیرا آگاهی از نعمت و کم و کیف آن اولین مرتبه شکر است. همانگونه که در روایات بر این مطلب تصریح و در علم اخلاق ثابت شده است.در روایات زیادی آمده است که در بیست و پنجم ذی القعده کعبه نصب گردیده، زمین گسترده شده، آدم پایین آمده، خلیل و عیسی (علیهما السلام) متولد شدند و رحمت پخش شده است.از امیرالمؤمنین (علیه السلام) روایت شده است که فرمودند: اولین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست و پنجم ذی القعده بود. کسی که این روز را روزه داشته و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را در عبادت باشد، خواهد داشت. هر گروهی که در این روز برای ذکر پروردگار بزرگشان گرد هم آیند، پراکنده نمی گردند مگر این که خواسته آنان داده می شود. در این روز یک میلیون رحمت نازل می شود که نود و نه هزار تای آن برای روزه داران این روز و عبادت کنندگان این شب خواهد بود. دو رکعت نماز در این روز روایت شده است: پیش از ظهر، دو رکعت نماز با یک بار حمد و پنج بار شمس و ضحی خوانده و بعد از سلام بگوید: لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم و دعا کرده و بگوید: یا مقیل العثرات! أقلنی عثرتی. یا مجیب الدعوات! أجب دعوتی. یا سامع الاصوات اسمع صوتی و ارحمنی و تجاوز عن سیئاتی و ما عندی،یا ذالجلال و الاکرام!نیز مستحب است دعایی را که اول آن یا داحی الکعبه است بخواند. 〰️〰️〰️〰️〰️ @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 جوان ها زودتر به خیر رو می آورند❗️ 📌امام‎ صادق(ع) به شخصی از اهل بصره رو كرد و گفت: «أَتَیتَ الْبَصْرَةَ»؛ بصره رفته ای؟ «قَالَ: نَعَمْ قَالَ كَیْفَ رَأَیتَ مُسَارَعَةَ النَّاسِ فِی هَذَا الْأَمْرِ»؛ بصری ها را راجع به گرایششان به ما چطور دیدی؟ «هَذَا الْأَمْرِ»، به این معنی اشاره دارد، یعنی نسبت به امامت ما، «وَ دُخُولَهُمْ فِیهِ»؛ و گرایش آن‎ها در ورود به تشیّع چگونه است؟ «فَقَالَ: وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ لَقَلِیلٌ»، گفت: خیلی كم است. حضرت به او فرمود: «فَقَالَ عَلَیْكَ بِالْأَحْدَاثِ فَإِنَّهُمْ أَسْرَعُ إِلَى كُلِّ خَیرٍ»1️⃣؛ بر شما باد به جوان ها! این‎ها زودتر رو به خیر می آورند. پیغمبراكرم(ص) چه گفت؟ گفت: برای جوانانتان هیچ ‎وقت تمنّای شرّ نكنید. چرا؟ چون از چند حالت خارج نیست. و در روایت گذشته به تک‎تک آن‎ها اشاره کردند. غرض اینكه، در اسلام اصل بر جذب است نه دفع. اگر من نمی توانم، نا توانی من است كه نمی توانم. بگذار یك نفر دیگر این راه كج را راست كند. اگر بنا بود انبیا(ع) خسته شوند، قبل از همه باید پیغمبر(ص) خسته می شد؛ امّا محکم ایستاد و الآن نگاه كنید که هدفش عالم گیر شده است. او آن روز را نگاه نمی كرد، بلکه چیز دیگری را می دید. در مورد ائمّه(ع) همین‎طور است. حتّی این اصطلاح را خیلی شنیده اید و در روایات مان هم داریم كه از آن‎ها به سفینه؛ یعنی كشتی تعبیر می كنند. كشتی ها معمولاً این‎ گونه اند؛ به‎خصوص در بین آن‎ها كشتی خاصّی هم داریم كه اسم خاصّی روی آن گذاشته اند: کشتی نجات، «سَفِینَةُ النِّجَاة». ائمّه(ع) جذب می كردند و همیشه دنبال این بودند که به تعبیر ما دست گیری کنند. طرد كردن در بین آن ها وجود نداشته است. نه لفظاً و نه عملاً طرد نمی كردند، چه برسد به اینکه دعای به ضرر كنند. چنین چیزی اصلاً و ابداً در بین آن ها وجود نداشته است. جلسۀ گذشته گفتم که خودِ پیغمبر(ص) را بسیار اذیّت كردند، امّا می‎گفت: خداهدایتتان كند! و تحمّل می كرد. اما در بین آن‎ها یك نفر را داریم كه اسم خاصّ خودش را دارد و او امام حسین(ع) است. 1️⃣بحارالأنوار، ج 23، ص236 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه سوم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 در روایتی امام علی(ع) می فرماید: «أَسْعَدُ النَّاسِ الْعَاقِلُ»1️⃣؛ سعادت مندترین مردم شخص عاقل است. ❗️ 📌عقلی که در این روایات هست، همان است که در معارف اسلامی این چنین معنا شده است: «الْعَقْلُ مَا عُبِدَ بِهِ الرَّحْمَنُ وَ اكْتُسِبَ بِهِ الْجِنَانُ »2️⃣. عقلی که انسان به وسیلۀ آن، خالق و مبدأ هستی را شناسایی می کند. امّا همین سعادت عقلانی برای انسان حاصل نمی شود مگر اینکه سعادت نفسانی برای او حاصل شود. گفته شد که سعادت نفسانی، عبارت است از مهار شدن قوای حیوانی؛ یعنی شهوت و غضب در درون انسان. در مباحث اخلاقی گفته می شود: عقلی می تواند صحیح ادراک کند که به اسارت شهوت و غضب نرفته باشد؛ به عبارتی عقلی می تواند کار متناسب با خودش را انجام دهد که شهوت و غضب دست و بالش را نبسته باشد. اگر گرد و غباری از شهوت و غضب روی عقل نشسته باشد، عقل نمی تواند صحیح ادراک کند و ادراکاتش قابل اعتماد نیست. 1️⃣ غررالحکم و درر الکلم، ص 187 2️⃣ وسائل الشيعه، ج‏15، ص 205 - بحاراالانوار، ج 1، ص 116 〰〰〰〰〰 📚 📕 📝 جلسه چهارم @mojtabatehrani_ir
﷽ 📍 شعور دینی برای انسان ایمنی بخش است❗️ 📌روایت از پیغمبراکرم(ص) است.«قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) أَوَّلُ العِبَادَهِ المَعرِفَةُ بالِلَّهِ». اصلاً می گوید عبادت پرستش نیست. چیست؟ شعور و معرفت به خدا است و بیش از این نیست. از امام صادق (ع)است. «أَفْضَلُ الْعِبَادَةِ الْعِلْمُ بِاللَّهِ». در روایت قبل تعبیر به معرفت بود در این روایت علم است. روایت از امام علی (ع)است: «قال عَلَیهِ السَّلَامُ سَكِّنُوا فِي أَنْفُسِكُمْ مَعْرِفَةَ مَا تَعْبُدُون »؛ در جان هایتان جاسازی کنیدشعور را. آن موجودی که می‎خواهی بپرستی؛ شعور آن‎ را جاسازی کن، «حَتَّى يَنْفَعَكُمْ مَا تُحَرِّكُونَ مِنَ الْجَوَارِحِ بِعِبَادَةِ مَنْ تَعْرِفُون»1️⃣؛ تا سود ببخشد به شما آن حرکت های جوارحی بیرونی درسته یا نه؟ که دارید با آنها به اصطلاح عبادت می‎کنید. آن موجودی را که چیه؟ بهش شعور پیدا کردی. یعنی اگر نباشد این شعور، این ها هان؟ بی فایده است. بروید دنبال شعور دینی. توجّه کنید چه می گویم. این زیربناست. ایمنی‎بخش شما شعور دینی شماست. 1️⃣بحارالأنوار، ج 1، ص 215 بحارالأنوار، ج 75، ص 63 〰〰〰〰〰 @mojtabatehrani_ir