بسم الله الرحمن الرحیم اولین مواجهه با تصویرتان_ در کودکی _ تصویری بود که بر دیوار کاهگلی اتاق نونوار خانه پدری در ده کوثر حک شده بود. مادر خوش سلیقه آن را با پونز روی دیوار زده بود و هر بار که می‌خواست دیوار کاهگلی را سفید کند آن را می کَند و دوباره می چسباند. مادر در استخدام دولت نبود و پدرم در هیج اداره ای سمت نداشت. تکه زمینی داشت و نان بازوی خود می خورد اما دلشان سرشار بود از تو... کم کم فراتر از عکس، این نام و سیره تان بود که در دل شوق آفرید؛ با صدای رادیو سبز ارتشی ؛ اخبار و نوحه های آهنگران؛ از لندن تا تهران؛ پدر شب ها با اخبار بی بی سی خوابش می برد و صبح جمعه ها " بررسی رادیوهای بیگانه " درست مصادف می شد با صبحانه خوردن ما . پدر سیاسی نبود ولی دستش را از روی موج بر نمی داشت؛ از خبر ایران می رفت، بی بی سی و بعد به صدای آمریکا و از آنجا به اورشلیم! "مش عیزالله " ( عزیز الله بود ولی در افواه به او عِیزی و عیزُالله می گفتند ). قوی ترین رسانه دهه ی شصت در روستای چهارصد نفری ده کوثر . در و دیوار آرایشگاه کوچکش و تمام دیوارهای مسجد را پر می کرد از پوسترهای شما _ ای امام _ و پوسترهای شهدا و سرداران و بزرگان انقلاب. ما مفهوم مجسم انقلاب را در دیوارهای آن آرایشگاه می دیدیم؛ مش عیزی هم حقوق بگیر نبود. عشق تو او را چنین شیدا کرده بود. آرایشگر قانع و کم حرف و خوش مشربی بود که همراه برادرش سر بچه های دهه شصت را با آن ماشین های بدقواره می تراشیدند و به مردم خدمت می کردند. شد صبح روز یکشنبه ۱۴ خرداد ۶۸ و همهمه و شلوغی اش. من از رادیو_ضبط به چوبِ پرچین آویزان شده، شنیدم که آقای حیاتی گفت : " روح بلند و ملکوتی.‌." خدا شاهد است با آن که کوچک بودم گریه کردم و اولین شعرهای من در رحلت تو سروده شد. آقای نصیری _ مدیر مدرسه _ با موتور هوندایش از آستانه تا ده کوثر آمده بود تا با اندوهی عمیق ما را از نگرانی امتحان راحت کند‌. روز تشییع جسم شریفتان، در خدمت پدر بودیم و دیوار گلی اتاقی را بالا می بردیم. پدر عجول بود و تعطیل رسمی اعلام نکرد. ما فقط در فرصت ناهار و عصرانه توانستیم خودمان را به قابِ تلوزیونِ سیاه سفیدِ پیام نزدیک کنیم و سیل جمعیت را ببینیم و غصه بخوریم. بزرگ شدم. به دانشسرا آمدم. کتاب خواندم. هر روز بیشتر عاشقت شدم. در دانشسرا و مرکز تربیت معلم در بسیج پرونده تشکیل دادم اما خیلی زود فهمیدم که هر چند شجره طیبه بسیج میوه فراوان داده است ولی بسیجیِ تو شدن نیاز به پرونده ندارد. پرونده ام با خروج از تربیت معلم مختومه شد؛ اما بسیجیِ راه تو بودن پایانی ندارد. فرزندانم عاشق تو هستند؛ عاشق خمینی.‌‌ این عشق الهی است... حسین مولوی @molavihossein

بسم الله الرحمن الرحیم ▫️خداوند بعد از روح الله یک آیینه در مقابل ملت ایران قرار داده است تا ملت خداباور و خدایاور، چهره بی بدیل حضرت روح الله را در آن آیینه ببیند و آن آیینه ۳۶ سال است در کمال صفا از مرام امام، از کلام امام و از سیره امام سخن می گوید. 🔸️ آیینه بی بدیل، با کلام خویش و با عمل خویش هر روز درخشش نور امام را بر ملت منعکس می کند. او که ۳۶ سال است نگذاشته راه امام در میان هجمه های دشمنان و بی عملی و بد فهمی بعضی دوستان گم شود و انقلاب نونهال و نوجوان را تحویل گرفته در زمان رحلت امام را در میانه توفان ها تا قله رسانده ولی هیچگاه از خود سخن نگفته است. او همه این ها را به امام نسبت داده است. او با روسای جمهوری کار کرده که اغلب خواسته اند مسیر انقلاب امام را به غیر آن تبدیل کنند و او حکیمانه آن ها را در مسیر نگه داشته است. او نه گذاشته جمهوریت نظام مخدوش شود و نه گذاشته اسلامیت انقلاب به محاق برود البته که کارگزارانی آمده و رفته اند که در مقابل او صف بستند. ▫️اگر امام امروز زنده بود بارها از تدابیر حکیمانه ، مدیریت عالمانه و مشی متواضعانه خلف صالح خودش تعجب می کرد. حسین مولوی @molavihossein

سفرنامه هند؛ از ده کوثر تا دهلی نو ▫️ده سال از ماموریت دو ساله من به هند گذشت. در حدود ۱۰۰ صفحه سفرنامه نوشتم. از هند شگفت. از هند سرشار از رنگ و رسم. ▪️متأسفانه رهایش کردم و پی اش را نگرفتم برسانم به انتشار. اکنون دوباره برگشته ام و مرورشان می کنم و احتمالا بشود آن را تکمیل کرد. اگر خدا بخواهد... 👇👇👇

👆 بازرس یا توریست؟ امروز بازرس جوانی از وزارت امور خارجه، با پیراهن سفید و یقه دیپلماتیک، وارد مدرسه ما شد. ظاهر رسمی‌اش نشان می‌داد که با مأموریتی مهم به اینجا آمده — مگر نه اینکه کسی بدون دلیل از تهران تا هند نمی‌آید؟ اما «مسئله بسیار جدی» چیزی نبود جز تنبیه بدنی دانش آموزی از سوی یکی از معلمان؛نه بیشتر، نه کمتر! من تازه به دهلی رسیده بودم و اطلاعی از ماجرا نداشتم. مدیر سابق مدرسه اطلاعات لازم را در اختیار بازرس قرار داد. معلم مورد نظر هم دیگر اینجا نیست؛ مأموریتش تمام شده و به ایران بازگشته بود. با این حال، بازرسی و گفتگو حدود یک ساعت به طول انجامید، گزارشی نوشته شد، و تذکراتی هم داده شد. البته، در چنین پرونده‌هایی معمولاً نتیجه از پیش مشخص است: مدرسه و معلم همیشه محکوم‌اند، مخصوصاً وقتی دانش‌آموز موردنظر فرزند یکی از دیپلمات‌ها باشد! جالب‌تر آن‌که با وجود حضور یک سفارت‌خانه بزرگ در دهلی نو، وزارت امور خارجه تصمیم گرفته یکی از نیروهای خود را به مأموریتی چندروزه بفرستد؛ با هزینه بیت‌المال، برای رسیدگی به موضوعی که عملاً یک جلسه یک‌ساعته را بیشتر نیاز نداشت. این‌همه ماجرا نیست! بازرس محترم قرار است فردای همان روز به بازدید از «تاج محل» برود؛ بنایی باشکوه و از عجایب معماری جهان. ظاهراً این سفر کاری، با جنبه‌ای توریستی نیز همراه است. از این نمونه مأموریت‌های پرهزینه و پرزرق‌وبرق، در آینده بیشتر خواهم گفت؛سفرهایی که گاهی بیشتر به تعطیلات دیپلماتیک شبیه‌اند تا مأموریت رسمی. بازرس رفت. بی آنکه بعد از آن اثری از آمدن و رفتن او باشد. @molavihossein

بسم الله الرحمن الرحیم با نگاهی به عملکرد دولت در روزها و حتی ماه‌های اخیر—به‌ویژه فعالیت‌های رئیس‌جمهور—از یک سو، و توجه به تمرکز ویژه ترامپ بر موضوع ایران از سوی دیگر، به نظر می‌رسد دارد این ذهنیت القا می‌شود که تصمیم‌گیری درباره جنگ و جهاد، و همچنین انجام وظایف سنگین و راهبردی دفاع بر عهده رهبر انقلاب اسلامی و نیروهای مسلح است و نقش رئیس‌جمهور به انجام سخنرانی‌های انگیزشی، سفرهای کم مایه، و سرگرم شدن (یا سرگرم کردن مردم) با پروپاگاندای پروژه‌هایی چون حذف مدارس سنگی و کانکسی محدود شده است آن هم بر اساس گزارش هایی که قطعا کذب است و بنده خدا فکر می کند که در یک سال " همه مدارس را خواهد ساخت" و در ادامه همان بی خیالی در اوج تحرکات آمریکا در منطقه و خالی کردن سفارت هایش (دیروز)، رئیس‌جمهور نگران وضعیت مذاکرات بود و می گفت این تهدیدها برای این است که مذاکرات به هم بریزد و امروز، پس از ده‌ها حمله به شهرها و شهادت اصلی‌ترین نیروهای نظامی و صدها غیرنظامی، معاون اجرایی رئیس‌جمهور وظایف دولت را به تأمین آب، برق و مایحتاج اولیه مردم تقلیل می‌دهد؛ با این حال، او نیز همچنان به ادامه مذاکرات امیدوار است — گویی نه حمله‌ای صورت گرفته و نه هدف اصلی مذاکرات، جلوگیری از رسیدن به چنین شرایطی بوده است. اکنون سؤال اینجاست: ما در مذاکرات قرار است بر سر چه چیزی چانه بزنیم؟ قرار است چه چیزی بدهیم و در مقابل چه چیزی بگیریم؟ توصیه می‌کنم حتماً مصاحبه معاون اجرایی رئیس‌جمهور را ببینید. اتفاقا مطالبه اصلی از دولت است. دولت نظام اسلامی قرار نیست فقط در مذاکرات پز بدهد و در تصویب پالرمو و اف ای تی اف فعال شود ولی در جنگ انگار کند که فقط وظیفه رهبر و نیروهای مسلح است تصمیم بگیرند و اجرا کنند و بعد هم در جایی هم که تصمیم بگیرند با مانع دولت برخورد کنند و کار آنان فقط ناتراز کردن ترازها باشد. حسین مولوی @molavihossein

بسم الله الرحمن الرحیم گزارشی از مهربانی و همت شما عزیزان محبت و اعتماد شما حقیر را عمیقاً خوشحال و شرمنده کرد. در کمتر از ۲۴ ساعت، با همت و همراهی شما خوبان، مبلغ ۲۵ میلیون تومان برای کمک خیرخواهانه جمع‌آوری شد. در این ایام پربرکت غدیر، و در روزهایی که دل‌مان به یاد شهدای عزیز، پر از اندوه و افتخار است، دل بنده خدایی شاد شد. خداوند دل‌های شما را همیشه شاد و پرامید نگه دارد. در برابر این بزرگواری، جز تعظیم و سپاس کاری از من ساخته نیست. به یاری خدا، به زودی گزارشی از فعالیت‌های خیرخواهانه شما در دو سال گذشته ارائه خواهم کرد؛ تا ببینید چگونه هر بار که مشکلی را با شما در میان گذاشتم، بدون درنگ پای کار آمدید و با هر توان و وسعی که داشتید، گرهی از زندگی مردم باز کردید. مبلغ ۲۵ میلیون تومان واریز شد و یک بزرگوار دیگر نیز وعده داده‌اند که تا چند روز آینده، ۳ میلیون تومان دیگر واریز خواهند کرد، ان‌شاءالله. خداوند به زندگی‌تان برکت و به دل‌های مهربانتان آرامش عطا کند. با ارادت فراوان حسین مولوی @molavihossein

بسم الله الرحمن الرحیم تحلیل جالب یونس محمدی واقعا شنیدنی 🔹چنین روزی باید پیش می‌آمد، این درگیری اجتناب ناپذیر بود. ان‌شاءالله وعده‌ی الهی محقق خواهد شد. @molavihossein

#حسن_طهرانی_مقدم #امیرعلی_حاجی_زاده @molavihossein

بسم الله الرحمن الرحیم فکر کردم شاید شما هم مثل من بیدار باشید؛ چشممان به گوشی و گوش مان به تلوزیون است. نگرانیم؛ امیدواریم؛ناراحتیم؛خوشحالیم ؛ حرص می خوریم و هم ذوق می کنیم. وقتی این تصویر را ديدم گفتم از احساسم را از این حس و حال ایرانی بنويسم. ما ایرانی بودنمان نه به کیفیت زندگی مادی اروپایی ها و آمریکایی است و نه به خاطر درآمد بالای دلار و تفریح و ... اما این که ایران در تاریخ مانده و همیشه _ در همیشه تاریخ _ سرفراز بوده به خاطر همین نوع کارهاست؛ جوانی در شمال برگه ای گرفته و مردم _ حالا می گوییم جنگ زده _ را اینچنین دعوت می کند به خانه اش. این یک نمونه است. هزاران نمونه را در این چند روز دیدیم و در گذشته هم دیده بودیم و اگر وضعیت بدتر بشود بیشتر خواهیم دید. باور کنید این نوع رفتارها ویژه ایرانی هاست. ▫️دو سالی که در دهلی زندگی می کردم، هیچ وقت در میان آن همه مردم چنین احساسی ندیدم؛ نه در آسایش و نه در بحران ها؛ گاهی که به ایران می آمدم و شب ها مردم را پر شور در پارک ها می دیدم و و محبت و پیوندهای عمیق خانواده ها را می دیدم، کیف می کردم. الان هم که از کنار پارک ها می گذرم کیف می کنم از این پیوندها. حالا ما در یک خانواده بزرگتر هستیم؛ ایران جان؛ در این خانواده این روحیه هست؛ این احساس هست. ایران جان خانواده خودش را این طور کنار هم جمع می کند. این طور هوای همدیگر را دارند. هر کسی در هر جایی می‌شود عضوی از یک پیکر و عضوی از یک خانواده. ما آدم هاي منفصل از هم نیستیم که به پناهگاه برویم و زنده بمانیم. همه ما ایرانی هستیم؛ ایران سربلند. @molavihossein

بسم الله الرحمن الرحیم 🔸️گاهی اوقات شنیدن حرف‌های حسابی از بعضی ها که از آن ها انتظار نداریم، جالب است و باعث می‌شود برخی‌ها در ایران هم یاد بگیرند که چگونه حرف بزنند و تحلیل کنند. ▫️رامین کامران جامعه‌شناس، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی ایرانی ساکن فرانسه است. او از سال ۱۳۵۵ در فرانسه زندگی می‌کند و از همکاران نزدیک شاپور بختیار، نخست‌وزیر سابق ایران بوده است. 👈تحلیل او در خصوص عملیاتِ برق‌آسای اسرائیل و البته پاسخ محکم و فوری ایران جالب است... ▫️قبلا هم چند بار هم عرض کرده بودم که رهبر انقلاب رهبر بی نظیر در طول تاریخ است و واقعا نظیر ندارد . این را امروز از زبان کامران می شنوید. ⬅️ این مطلب را بفرستید به وجدان های آگاه. ما افتخار زندگی در دوره ای را داریم که رهبرش در ۴۰ سال کشور را از ذلت مطلق به ابرقدرت تبدیل کرده. در عصای موسوی او معجزه ها خواهید دید. توضیح الاشارت؛ حسین مولوی @molavihossein

✅️ وجدانم را شاد کردی ای موشک ایرانی تنها از نسل سلمان فارسی است که می تواند دل مستضعفان جهان را بعد از شکست های پیاپی امت اسلام شاد کند. 🔴 @molavihossein