امشب دوباره توی یکی از صحنه های جنگ افکار متناقضم بودم And now "I'm a soldier returning half her weight."

این لجاجت بچگانه داره دیوونم می‌کنه، حس کودکی رو دارم که پاشو محکم به زمین میکوبه با اینکه می‌دونه کار درست چیه و بابا چی گفته.

روزایی مثل امروز احساس میکنم ممکنه از خشم بمیرم

ای کاش، ای کاش فقط ذره ای از این خشم با نوشتن برطرف می‌شد. نمیتونم رامش کنم، کاری هم نمیتونم بکنم. فقط می‌شینم و می‌سوزم‌ و می‌سوزم‌‌. این‌بار حتی اشک های توی دستم برای خاموش کردن شعله ها کافی نیستن. They just nourish this insatiable furnace.

حس پوچی صبحگاهی عجب چیز نحسیه

بابا هی میگه این آهنگو براش پلی کنم، عاشقشه

هم می‌خوام و هم نمی‌خوام که اشتراکات اینجوری داشته باشیم

بیچاره قهرمان سناریوهای ذهنم، هیچوقت دوسش نداشتم

آقا قرار بود صبحگاهی باشه چرا ول نمیکنه

روزای نفرت انگیز و تاریکی رو می‌گذرونم خدای من، Just a moment of light please I beg you