درد داره خیلی خیلی خیلی درد داره

به صورت فیزیکی ها، تمام بدنم، تک تک سلول هام

مرسی از کسی که اینو برام فرستاد و یادم انداخت این آهنگ و فیلم وجود داره

وای من چقدر می‌ترسم انقدر که یادم می‌ره نفس بکشم

خداروشکر وقتی آسمون خوش رنگه آرام یادش هست عکس بگیره

کابوسه انقدر طولانی و ملموس بود که باورم نمیشه ازش بیدار شده باشم

چرا نیاز من به خوندن فنفیک همیشه با شروع امتحانا هم زمانه

احساسات عجیب و غریبی دارم. کاش می‌تونستم همشونو بالا بیارم چون وقتی زیادن دیگه نمیتونم حسشون کنم و خب من می‌مونم و کلی احساسات طلب‌کار منتظر نوازش شدن

خواب ترسناک به نظر میاد. پناهی ندارم و این ترسناک به نظر میاد. از این که دلتنگ کسی یا چیزی نیستم ناراحتم. از اینکه قلبم کسی رو صدا نمیزنه هم، مثلا I don't ache for anything right now و این منو پوچ تر از همیشه می‌کنه، با خودم فکر میکنم اگه کسی به چشمام نگاه کنه چی می‌بینه. ولی همیشه از پرسیدنش، نه، پاسخش وحشت داشتم. انسانی که شور و شوقی، محبتی، عشقی، یا حتی دردی تو نگاهش پرسه نمی‌زنه. انسان؟ نه. چنین حسی ندارم.