عاشقی درد قشنگیست دوایش نکنید عشق در دل اگر افتاد رهایش نکنید گریه ی مستی و شبگریه تفاوت دارد هر که مجنون شده دیوانه صدایش نکنید دل به هر رهگذر قدر ندانی ندهید سینه را خانه ی هر بی سر و پایش نکنید از ازل بوده و تا روز ابد خواهد بود حیف از آن خانه که با عشق بنایش نکنید حضرت عشق عزیز است و از اینرو سخت است حاکم دل شود و جان به فدایش نکنید یک جهان دین جهان، مانده بدهکار به عشق گله ای نیست، شما نیز ادایش نکنید تازگیها به گمان حال و هوایش خوش نیست می رود عشق، اگر چاره برایش نکنید عشق برجسته ترین معجزه ی تاریخ است بهتر آنست که از سینه جدایش نکنید

من را ببخش چون که دلم‌‌تنگ می‌شود گاهى تو را به چشم خودم وعده مى‌كنم.

راه گم کردم چه باشد گر به راه آری مرا.

صبرم کفاف این همه غم را نمی‌‌دهد، سرمایه‌‌ام کم است و بدهکاری‌‌ام زیاد.

-

جدی چقدر پیچیده‌اس این آدمیزاد، کسی رو تو قلب و مغزت میکشی که یه روزی بهترینت بوده، کسی که حضورش مرهم زخم‌هات بوده ولی حالا چی؟ یه تصویر کمرنگ آغشته به بی‌احترامی ازش مونده که هیچ مرهمی دیگه التیامش نمیده و حتی نمیخوای یه لحظه هم تو مغزت بهش بپردازی، واقعا درود به آدمیزاد پیچیده و قوی.

آنکه‌یك‌بار، ازمَرامش‌خوردی‌رانبخش پوست‌اندازی‌چه‌تغییری‌دهددرذاتِ‌مار؟

رفتم که باز گردم، از یاد رفته بودم.

چه‌ دردی‌ میکشم‌ ازسردیِ‌ رفتارِ چشمانی که‌ عاشق‌ می‌کند دل‌ را ولی‌ گردن‌ نمی‌گیرد.