زشت است که شاعر وسط خواندنِ یک شعر با آمدنِ واژه ی برگرد بگریَد !

یک لحظه دلم خواست که پهلوی تو باشم بی‌محکمه زندانی بازوی تو باشم . . .

من آدم دلخور نشدنم، آدم خیلی دیر دلخور شدن، ولی اگه این باعث بشه که تو حضور من رو بی ارزش بشمری جایگاهت رو پیش من در یک لحظه تا‌آخر عمرت از دست می‌دی. و من اگه برم آدم برنگشتنم، آدم هرگز مثل قبل نشدن.

چيستي ؟ خوابی ؟ خيالي ؟ آرزویی ؟ خلسه اي ؟ يا همان شعري ك بردم آرزويش را به گور ؟

-

کو چشم شنوا

گفته بودی عشق می‌کارم ب صحرای دلت بید مجنون کاشتی مارا چنین دیوانه کرد

خفته ها! زنگ چیز خوبی نیست شیشه ها! سنگ چیز خوبی نیست وصله ها را به من بچسبانید به شما انگ چیز خوبی نیست های! عاشق نشو نمی دانی که دل تنگ چیز خوبی نیست کَری از پیش یک سه تار گذشت گفت: آهنگ چیز خوبی نیست. _امیرحسین الهیاری

دستم به زخم های خودم هم نمی‌رسد.

چه خوش است راز گفتن، به حریفِ نکته سنجی که سخن نگفته باشی، به سخن رسیده باشد (: