حس عجیبیه روزی که امام رضا علیه السلام راه افتادن از مدینه به سمت خراسان؛ تو حرم و صحن های مشهد؛ خوندن کتاب زندگی‌نامه ایشون..

من تو حرم ازین صحن به اون صحن،ازین رواق به اون یکی رواق درحال گشتن برای یه جا که بشینم و درس بخونم[دارم گم می‌شم و هر دقیقه به معماری ایرانی بیشتر ایمان می‌آرم]

معماری ایرانـی صد هیچ از بقیه جلو تره ـــــــ

واقعا.. واقعا

خیلی خوشم میاد می‌بینم یه مؤمن تمام هنر و حرفه‌شو وقف پاکان اسلام می‌کنه؛ مثلا همین معمارها/مهندس‌هایی که حرم ائمه رو ساختن یا به هر نحوی هرکسی که سعی‌کرده آنچه که آموخته رو برای خدا و مولاش خرج کنه.. این خیلی زیباست.. -باشد که ماهم هرآنچه که داریم رو وقف راه خدا کنیم:)))

وقتی افتاب می‌تابه که دیگه اصلا:)))

ناشناس هارو همونجا جواب می‌دم غنچه ها:)

شدم عین این توریست های خارجی که میان ایران کلی ذوق و شوق و حیرت از زیبایی هاش.. هردوقدم که راه می‌رم میگم سبحان الله معماری رو نیگا.. 😮😮😮

قبل از اذان، با صدای نقاره‌زن ها رعد و برق همراه شده بود و آسمون غرش می‌کرد.. از ابتدا تا انتهای نماز جماعت حرم هم داشت بارون می‌اومد.. [دعا کردم همتون قسمتتون بشه:))]

امام رضا میشه بیایم زیر سایه‌ات، زیر بارون خیس شدیم..