_چه بیرحمانه زیباست، آنقدر که
آدمی میفهمد چرا شاعران زمانی
عشق رانفرین ونعمت، هر دو، میدانستند.
بعد از این با هیچ لبخندی نمیلرزد دلم
بعد دیدار تو ای گل ؛ گل به چشمم خوار شد
آری... آری
او را بیشتر ببوس
و بیشتر
آری
آری
در آغوشش بکش
بیشتر وَ بیشتر
گویی که آخرین بار است
لیکن این آخرین باری است که
لبهایت لمسش خواهند کرد
_آزادی عریان میآید.
من اگر دل بدهم دل نشکستن بلدی؟
تا ابد مال تو باشم تو نرفتن بلدی؟
بلدی تکیه کنم جا نزنی رد نشوی؟
من اگر شکوه کنم دست گرفتن بلدی؟
بلدی دل ببری عشوه کنی ناز کنی؟
غیر از اینها تو بگو ناز کشیدن بلدی؟
- حسین منزوی
هدایت شده از حرف های بلغور شده دو دلقک
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
هدایت شده از سنجاقك
بوسههایت را
لای ابرها پیچیدهام
وقتی آسمان گریه کند
بوسه باران خواهم شد.