ولی بخاطر قشنگی مقصد ، میشه مسیرو تحمل کرد.

چی بهتر از این پیام؟!..

منطق عاطفی من اینجوریه که اگه تو واسه منی پس حرفایی که به من می‌زنی رو به بقیه نزن، جاهایی که با من میری با بقیه نرو، اونجوری که به من نگاه میکنی به هیچکسی نگاه نکن، اگه یه نفر واسه منه باید فقط واسه من باشه اگه بقیه هم بتونن مثل من داشته باشنش من نمیخوامش.

چون برام مهمه باهام چطور رفتار میشه، مخصوصاً از طرف آدم‌هایی که براشون احترام و ارزش قائل هستم، این خودخواهی نیست، این احترام و شعور دو طرفه‌ست.

و این ناراحت کننده ست که ناراحتیه تو به سوراخای بینیشونم نیس.

بله ناراحتم.

ناراحتم برای نگه داشتن‌ها و اصرارهای زوری، ناراحتم برای ضربه‌هایی که اجازه دادم بهم بزنن، من با خودم خیلی نامهربون بودم، نمیدونم میتونم خودم رو ببخشم یا نه، تو آینه نگاش میکنم، خیلی شرمنده‌شم، شرمنده‌ تموم دردایی که کشید، شرمنده‌ تموم سادگیاشم.

-

خیلی از چیزهایی که ما درباره عشق و دوست داشتن بلدیم رو از ادمهایی یاد گرفتیم که هیچوقت ما رو دوست نداشتن

نتونستم

ینی میخاستما ولی نشد

امیدوارم بفهمی منظورم با خودِ خودته و منو ببخشی