- پاری‌وقت‌ها می‌نشینم زیر سقف آسمان و به ماه خیره می‌شوم ‌. به حجم سیاهِ شب می‌نگرم و به همه‌چیز می‌اندیشم . به تمام اتفاقات روز ، به آدم‌ها ، به رفتارها ، به حرف‌ها ، به لبخند‌ها . به درون خود فرو می‌روم و با خود خلوت می‌کنم ؛ خلوتی از جنس شعر و موسیقی . ماه هم همیشه هم‌صحبتِ خلوت‌های من است . نگاهش می‌کنم و انگار که گوشی دارد برای شنیدن حرف‌های من ، زیرلبی تمامِ چیزهایی که ذهنم را درگیر کرده است ، برایش تعریف می‌کنم . و او گوش می‌دهد ، نور می‌تاباند و من انگار می‌کنم به من لبخند می‌زند . گاهی هم پنهانی شعر نیما را زیرلب زمزمه می‌کنم و لبخند کمرنگی می‌زنم. منظورم هرچه هست ، ماه می‌فهمد . « نام بعضی نفرات ، رزق روحم شده است . وقت هر دلتنگی ، سویشان دارم دست جرئتم می‌بخشد ، روشنم می‌دارد ... » ماه رازدار خوبی‌ست . از این واهمه ندارم حرف‌هایم را به کسی بگوید و با خیال راحت شطحیات می‌گویم : ) فی‌الحال در همین احوالات به سر می‌برم . سرمای پاییز ، من و ماه ، ملودیِ آرام موسیقی و واژه‌هایی که به رقص درمی‌آیند . آرام زمزمه می‌کنم :« اگر ماه بودم ، به هرجا که بودی ، سراغ تو را خدا می‌گرفتم.» و باز فرو می‌روم در اعماق اندیشه‌هایم ! : ) - گلنار .

لطفاً امشب برای آقایِ رضا امیرخانی خیلی دعا کنید . فکرکنید یکی از عزیزان خودتان حالش خوب نیست و از ته دل‌، دعا کنید . قلمِ این مرد ، بی‌نظیر است. جامعه هنوز نیازمند حضور اوست!✨

از امروزی که پر از اتفاقات عجیب‌ و قشنگ بود : )✨

ء شب‌های جمکران .

_ چه چیزی می‌تواند تو را از غم نجات دهد؟ - ادبیات ، شعر ، خیال : ) من اگر با ادبیات آشنا نشده بودم ، ممکن نبود از روزهایِ سخت عبور کنم! ادبیات تنها پناهِ روزهای غم‌انگیزِ من است :)

کتاب‌ها را . .‌ :)