_

- دیدی عزیزِ من ؟ آذر هم به نیمه رسید . . . پاییز امسال در آستانه‌ی تمام شدن است ، بدونِ هیچ اتفاقِ هیجان‌انگیزی! بدونِ قدم‌زدنِ طولانی زیر باران . بدونِ بیدار ماندن‌ تا صبح . بدونِ وقت‌گذراندن با تو . بدونِ صحبت کردن از کتاب‌ها . بدونِ ملودیِ خش‌خش برگ‌ها و آمیخته شدنش با صدایِ تو . بدونِ شعرخواندن در یک‌شبِ پاییزی . بدونِ لحظه‌های ناب و خاطره‌انگیز . پاییز امسال ، عجیب گذشت . . . نه بارانی بارید که آرام قدم بزنم ، به تو فکر کنم و برایت دعا کنم . نه کسی را دیدم که به یادت بیفتم ، نه توانستم بی‌مهابا در خیابان راه بروم ، چاووشی گوش بدهم و لحظه‌هایمان را مرور کنم! پاییز امسال؛ پر از خالی بود ... پر از جایِ خالیِ تو و لبخندهایت در ثانیه‌های زندگی‌ام . پر از جایِ خالی حرف‌هایت در مهم‌ترین لحظات عمرم . پاییز امسال پر بود از شب‌هایی که دلم می‌خواست تا صبح بیدار بمانم و با تو حرف بزنم ؛ اما نمی‌شد . پر از اتفاقاتِ جالبی که فقط به تو می‌توانستم بگویم و نگفتم . . اما مهم نیست ؛ به گمانم هفته‌ی پیش ، همه‌ی این نبودن‌ها جبران شد . شاید به‌اندازه‌ی تمام دلتنگی‌هایم نبود ، اما برای التیامِ دردهایم ، کافی بود✨ حالا باز هم کتاب پاییز آمد را دست می‌گیرم و ورق می‌زنم . غرق می‌شوم در خاطراتِ فخرالسادات و ذهنم به روزهای انقلاب پرواز می‌کند . . دوست‌دارم روزهای پایانی پاییز ، با این رمان عاشقانه بگذرد . رمانی که انتهایِ عشقش به شهادت ختم می‌شود و حضرتِ آقا ، برایش تقریظ نوشته‌است . پیشنهاد می‌کنم این کتاب را بخوانید . سادگی واژه‌هایش ، نمک‌گیرتان می‌کند : )🍁 - گلنار .

دانشجو روز نمی‌خواد ، گُل می‌خواد :)🌹

این جمله رو سرکلاس به سارا گفتم . سارا خندید و گفت :« یعنی اگه بهت گُل بدن خوشحال میشی؟ » گفتم :« شک نکن! » کل کلاس صبح رو بی‌حوصله بودم . کلاس که تموم شد ، همونجور که داشتم تصمیم می‌گرفتم اول برم نمازم رو‌بخونم ، یا ناهار بخورم ، یهو دیدم عهههه مسئول‌های دانشگاه دم در ایستادن و یه عالمه گُل تو دستشونه! من جلوتر رفته بودم . گل رو گرفتم و منتظر سارا موندم . سارا منو که دید ، خندید و گفت :« گل رو که دیدم ، یادِ تو افتادم. دیدی گل دادن بهت . الان خوشحالی؟ » خندیدم و شروع کردم به عکاسی! توی صف سلف ، بیشتر از همه به این فکر کردم که دانشجویِ سال‌اولی بودن چه حسی داره؟ مدام حس‌هامو مرور کردم . تلخ و شیرین ، سخت و آسون ، شاد و غمگین . دانشجویی برام تلفیق حس‌هایِ متناقض بود . یعنی من در عین حالی که خوشحالم از اینجا بودن ، ناراحتم از اینکه از خونه دورم . در عین حالی که روزهاش برام پر از تجربه‌هایِ جالب و شیرینه ، یه تلخی‌هایی هم برام داره . یعنی فکر می‌کنم توی هیچ مقطعی از زندگی ، مطلقاً قرار نیست حس و حال خوبی داشته باشی . سختی همیشه هست ، درد و رنج و دلتنگی همراهِ همیشگی بشره! این تویی که تصمیم می‌گیری به کدوم بیشتر اهمیت بدی . تویی که اجازه میدی توی غم غرق بشی ، یا با شادی‌های لحظه‌ای ، خوش بگذرونی :) و من جزو دسته‌ی دومم✨ اونی که تلاش می‌کنه روزهای دانشجویی رو قشنگ بگذرونه و خاطره بسازه . اونی که دوست داره لذت ببره تا بعداً حسرتش رو نخوره . اونی که در لحظه زندگی کردن رو یاد گرفته :) برای روزهایِ دانشجویی‌تون توصیه می‌کنم ؛ زیاد درگیر حواشی نشید .‌ درس‌تون رو بخونید ، با دوستاتون خوش بگذرونید و زیاد سخت نگیرید . خیلی چیزها هست که توی جامعه‌ی دانشجویی ؛ دوستش ندارید و بهش معترضید . تلاشتون رو برای درست کردنش بکنید ولی زیاد حرص نخورید ! خودتون رو محدود نکنید. دانشگاه جایی واسه پیشرفته . تا میتونید توی فعالیت‌های مختلف از بسیج گرفته تا کارهای خیلی کوچیک مشارکت کنید . ترم‌های اول سرتون خلوت‌تره و بیشتر می‌تونید کارهای متفرقه بکنید . علاوه بر درس‌های دانشگاه ، کتاب بخونید . کتاب‌های مفید و به‌درد بخور . دوره‌های آموزشی مختصِ رشته‌تون رو شرکت کنید و خلاصه که تمومِ تلاشتون رو بکنید این چندسال رو مفید بگذرونید🦋 من شاید ترم‌اولی باشم ، ولی این‌ها تجربیاتِ کساییه که این دوره رو گذروندن و هر کدوم حسرت‌هاشون رو بهم گفتن تا من حسرتش رو نخورم✨ بهش عمل کنید ، پشیمون نمی‌شید😉 روزتون مبارک دانشجو‌هایِ پرتلاشِ مملکت🎓:) - گلنار .

غروب‌هایِ پاییز ؛

ای خدای پر زورِ من:) رحم کن به آدمی که تنها سرمایه‌‌ی زندگیش امید به تو و تنها سلاح زندگیش دعا و گریه است ..

غم اگر به کوه گویم ... !

خدایا شکرت برای بارون :))))))))))