تا ابد عاشق کسی که به جزئیاتِ شخصیتم توجه می‌کنه ، می‌مونم : )✨🤍

- همه‌چیز از یه مکالمه‌ی ساده شروع شد. در مورد سوالات امتحان ادبیات حرف زدیم، لابه‌لایش مسخره‌بازی در آورد و من همانجا دلم تنگ شد. دلم پرکشید و رفت به شب‌های خوابگاه ، شب‌هایی که فارغ از هر غم‌وغصه‌ای خوش می‌گذراندیم : ) دلم برای تک‌تک جزئیاتِ زندگیِ دانشجویی تنگ شد! شروع کردم به مرورِ خاطرات. از بدوبدوکردن‌های صبح گفتم و به خستگی‌های ظهر رسیدم. از جمکران‌های دسته‌جمعی ، تا خلوت‌های شبانه‌ی حرم! از غذاهایِ سلف تا نسکافه‌های‌ بینِ کلاس‌ها. از دلتنگی برای کلاسِ شریعتی، تا خوابیدن سرکلاسِ آخوندزاده! یکی من گفتم، یکی او... لابه‌لای همین حرف‌ها ، او هم گفت دلم برایت تنگ شده. اما به شیوه‌ی خاصِ خودش! با توجه کردن به تک‌تکِ جزئیاتِ شخصیتم : ) و این خیلی برایم ارزشمند بود. این که یکی، در طی دوماه آشنایی، آنقدر دقیق تو را بلد باشد، شگفت‌آور است. این که کسی صدایِ خنده‌ی تو را یادش بماند ، مدلِ کتاب خواندنت را بداند و حتی زمزمه‌هایِ سرصبحت را شنیده باشد، آنقدر زیبا و دوست‌داشتنی و وجدآور است که قابل توصیف نیست. وجودم با حرف‌هایش ، سرشار از پروانه‌های آبی شد و به این فکر کردم چقدر آدم‌های اطرافم خوش‌قلب و مهربانند🤍 و خدا را شکر کردم بابتِ رزق‌هایِ دوست‌داشتنیِ زندگی‌ام : ) امشب دلم تنگ است ، برایِ همه‌ی خاطره‌هایمان. برای هر ده نفر اتاقِ صد و یک؛ برایِ تک‌تکِ ثانیه‌هایِ زندگیِ دانشجویی... - گلنار.

ابرهایِ نارنجی : ))))))