‌

_ محبوبِ خفته‌ی من! هم‌اکنون به تک‌خطی‌ای که دیروز پشت وانتی خواندم ؛ می‌اندیشم : « آدمی‌زاد اشرف مجبورات است ؛ نه اشرف مخلوقات ! » زیاد هم بی‌راه نمی‌گفت‌ ؛ آدمیزاد مجموعه‌ای‌ست از صبرهای اجباری! صبر در وصال ؛ صبر در فراق ؛ صبر در غم ؛ صبر در درد ؛ صبر در دوری ؛ صبر در دچارشدن به فاصله‌ها ! شاید بشود گفت تمام زندگی‌اش در واژه‌ی - صبر - خلاصه می‌شود .. و تنها چیزی که در این بین مهم است یاد گرفتن ِروش صحیح صبوری‌ست! عزیزِ جان ِ بی‌رمقم ؛ اعتراف می‌کنم که من ، منِ محبوس شده در غم‌هایم ، منِ غرق شده در اقیانوس ناامیدی‌ها ، هیچ‌گاه برایش مفهومی به‌‌نام صبر معنا نیافته بود .. صبر را ، تو ، با حادثه‌ی ناگهانی آمدنت به من آموختی! با آمدنِ تو ؛ قلبِ‌کوچکِ‌من ناچار شد به آموختنِ صبر .. باید برای هربار دیدنت ، برای ثانیه‌ثانیه‌ی در آغوش کشیدنت ، برایِ لحظاتِ عطرآگینِ تماشای لبخندهایت و برای داشتن وجودِ تو کنار خودم ؛ بی‌نهایت صبر می‌کردم ! سخت‌ترین قسمت این صبوری همان‌جایی بود که نباید در این بازیِ جان‌فرسا باخت می‌دادم .. باخت من ؛ برابر بود با جان‌دادن در صبر ! و جان‌دادن در صبر ؛ برابر با مرگ ! و مرگ برابر با از دست دادنِ تو ! من از دست دادنت را نمی‌خواستم ؛ من محتاج بودم به بودنت ، به وجودت ، به حضورت ... پس مجبور بودم به صبر ! و این صبرهای اجباری ؛ گاه‌گاه مرا می‌آزرد .. تا سرحد مرگ مرا می‌آزرد ، به حدی که گاه برای نفس کشیدن اکسیژن کم می‌آوردم ! به‌حدی که گاه احساس می‌کردم چیزی به پایان عمرم نمانده‌‌ست ؛ و من از مرگ که نه ؛ از دوریِ تو می‌ترسیدم !! و این صبر که من می‌کردم ؛ افشردنِ جان بود :) - گلنار .

‍🍁 ؛

صدایِ قدم‌هایِ پاییز در کوچه‌‌پس کوچه‌های شهر پیچیده و تمامِ خیابان‌ها را بویِ پاییز برداشته! هوا مطبوع است ، بویِ باران می‌دهد . بویِ نمِ خاک .. درخت‌ها پیراهنِ سبزِ خوش‌رنگ‌شان را آهسته بیرون می‌آورند و نارنجی‌پوش می‌شوند. کافه‌ها رنگ و لُعابی دوباره می‌گیرند . لباس‌فروشی‌ها پر می‌شود از هودی و پلیور و دامنِ چهارخانه :) . میوه‌های نوبرانه از راه می‌رسند و پاییز را خواستنی‌تر می‌کنند. کولر ، کم‌کم جایش را با بخاری عوض می‌کند و خواب‌هایِ تا ظهر جایش را به کلاس و درس و مدرسه می‌دهد .. آری ، پاییز دارد از راه می‌رسد : ) پاییزی که شاید غمِ شب‌هایش گلوگیر باشد ، اما غمی‌ست دلنشین! شاید هوایش دلگیر باشد ، اما می‌ارزد به گرمایِ چله‌ی تابستان! شاید باران‌های ناگهانی داشته باشد ، اما زیباست . و همین ناگهانی بودن‌ها ، پاییز را زیبا و زنده می‌کند. حالِ دلِ پاییز ، شبیهِ حالِ دل ماست ... گاهی صاف و آفتابی ، گاهی پرتلاطم و ابری . گاهی شاد ، گاهی غمگین . گاهی امیدوار ، گاهی ناامید . پاییز به بهاری می‌ماند که عاشق شده باشد. شاید برای همین‌ست که عاشقان همیشه منتظر رسیدنِ پاییز هستند. پاییز آمیخته‌‌ای‌ست از وصال و فراق ! بعضی‌ها پاییز را بهانه‌ی آمدنشان می‌کنند ، بعضی پاییز را بهانه‌ی رفتن . . خلاصه که پاییز عجیب است ، شبیه همه‌ی آدم‌ها . . . و با وجودِ همه‌ی این‌ها ، من پاییز را با تک‌تک سلول‌هایم دوست می‌دارم و فرا رسیدنش را جشن می‌گیرم :) پاییز ِعزیزِ غم‌انگیز ، پیشاپیش خوش آمدی : ) - گلنار .

قابی‌ماندگار از شهریور ۱۴۰۴ ☁️✨

شهریور واقعاً زیبا بود : ) بوسیدنی و بغل‌کردنی🥺 آنقدر که دوست دارم روزهایش دوباره تکرار شوند ... آنقدر که باز هم دلم زندگی کردن در شهریور را می‌خواهد. شهریور بویِ پاییز می‌داد و شورِ زندگی را در من دوچندان می‌کرد. روزهایش با بهترین آدم‌هایِ زندگی‌ام گذشت و خاطره‌انگیز شد. شهریور پر از عطر نابِ غزل بود ، پر از حسِ خوبِ دوست‌داشته‌شدن . پر از تغییر و تحول. پر از بودن و ماندن : ) ممنونتم شهریورِ عزیزم ؛ روزهایت بی‌نظیر بود . . 🤍🌱 به امید پاییزی دل‌انگیزتر . .🍁 - گلنار .

عزیزِ‌ غم‌انگیزِ برگ‌ریز ؛ خوش‌آمدی : )🍂

‌