ماه داره امشب وارد اسکورپیو میشه، برای همین امشب و فردا ممکنه این احساسات خیلی شدیدتر و سنگین‌تر بشن.

لئو، تورس، آکواریس و اسکورپیو آروم پیش برو، قدم‌به‌قدم. نذار اضطراب کنترل تک‌تک فکرها، تصمیم‌ها یا واکنش‌هات رو به دست بگیره. هر ترسی الهام یا حس ششم نیست، و هر فکری که ذهنتو بهم میریزه هم لزوماً حقیقت نداره. بعضی وقتا فقط اضطرابه که داره سعی میکنه قانعت کنه همه‌چیز خیلی سنگین‌تر یا خطرناک‌تر از چیزیه که واقعاً هست. وقتی ذهنت شروع میکنه به پیچیدن و سناریو ساختن، یکم سرعتتو کم کن و سعی کن خودتو به لحظه‌ی حال برگردونی. به خودت یادآوری کن که امنی، حالت خوبه، و حتی اگه الان همه‌چیز نامطمئن به نظر میاد باز هم قراره خوب باشی. لازم نیست کل مشکلاتِ زندگیتو همین الان یک‌جا حل کنی. یه یادآوری دیگه هم هست که مراقب تنهاییِ بیش‌ازحد باشی. تنهایی می‌تونه درمان‌کننده، آروم‌کننده و لازم باشه، ولی وقتی زیادی خودتو از بقیه جدا کنی، ممکنه وارد چرخه‌ی اورتینک، خستگی احساسی و فکرهای مخرب بشی. نذار ذهنت توی سکوت، خودتو کامل درگیر خودش کنه. اشکالی نداره روی بقیه تکیه کنی. اشکالی نداره از کسی حمایت، اطمینان، آرامش یا حتی فقط حضورش کنار خودت رو بخوای وقتی داری با احساساتت کنار میای. قرار نیست همه‌چی رو تنهایی به دوش بکشی.

جمنای، ویرگو، سجتریس و پایسیز نذار گذشته‌ات حال یا آینده‌ات رو تعیین کنه. اتفاق‌هایی که افتادن، کارهایی که کردی، یا حتی چیزهایی که نتونستی انجام بدی، قرار نبوده تبدیل به زنجیری بشن که تا ابد با خودت حملشون کنی. اون لحظه‌ها متعلق به گذشته‌ان، نه چیزی که هر بار بخوای جلو بری دوباره خودتو باهاش تنبیه کنی. سعی کن با اشتباهاتت، حسرت‌هات و نسخه‌های قدیمی خودت کنار بیای عزیزم. همون نسخه‌هایی که فقط داشتن با چیزایی که اون موقع می‌دونستن بهترین کاری که می‌تونستن رو انجام میدادن. هر تجربه‌ای، چه درست چه غلط، تو رو تبدیل به آدمی کرده که الان هستی. بهت یاد داده، عوضت کرده، قوی‌ترت کرده و حتی توی سخت‌ترین لحظه‌ها نگهت داشته. وقتشه سنگینی همه‌ی اینا رو رها کنی. گذشته قرار بوده درس باشه و. تو حق داری ازش عبور کنی، خودتو ببخشی و تبدیل به آدم جدیدی بشی بدون اینکه مدام به عقب و کسی که قبلاً بودی نگاه کنی.

آریس، کنسر، لیبرا و کپریکورن اجازه بده چیزها تغییر کنن. به‌جای مقاومت کردن جلوی تغییراتی که اطرافت در جریانه، سعی کن همراهشون حرکت کنی. داری هدایت میشی که دنبال قلبت بری، به حس درونیت اعتماد کنی و به توانایی‌هات برای ساختن چیزهای خوب از فرصت‌هایی که جلوی راهت قرار می‌گیرن ایمان داشته باشی. به خودت شک نکن و مسیر طولانی‌ای که تا الان اومدی رو کوچیک نشمار. بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی رشد کردی، و هنوز کلی توانایی درونت هست که لیاقت دیده شدن داره ، هم از طرف خودت، هم از طرف بقیه. وقتی دست از این برداری که مدام از خودت بپرسی آیا به اندازه کافی خوب هستی یا نه و شروع کنی اعتباری که لایقشی رو به خودت بدی، میتونی به چیزای فوق‌العاده‌ای برسی. اجازه بده دیده بشی، با اعتمادبه‌نفس جای خودتو بگیری و بذاری بقیه استعداد، تلاش و ارزش واقعی‌ای که به دنیا میاری رو ببینن.

اگه جمنای باشی معمولاً ذهنت هیچوقت واقعاً ساکت نمیشه. انگار همیشه کلی فکر و چندتا سناریو، چندتا مکالمه و چندتا احساس مختلفِ هم‌زمان توی مغزت در حال چرخیدنن. حتی وقتی ظاهراً آرومی، مغزت هنوز داره کار میکنه. برای همین خیلی از جمنای‌ها زود از نظر ذهنی خسته میشن، حتی وقتی از بیرون پرانرژی و سرحال به نظر میان.

جمنای‌ها معمولاً سریع فکر میکنن، سریع حرف میزنن و سریع ارتباط میگیرن. خیلی راحت میتونن با آدم‌های مختلف کنار بیان، چون خوب بلدن خودشونو با فضا وفق بدن. برای همین ممکنه پیش هر آدمی یه رفتار متفاوت داشته باشن ( چون هر قسمت شخصیتشون توی یه موقعیت خاص فعال میشه )

و میدونید مشکلش چیه ؟ مشکل اینجاست که بعد یه مدت خودشون هم نمیفهمن کدوم نسخه‌‌‌ از خودشون واقعی‌تره. چون انقدر به تغییر مود و تغییر افکار و تغییر رفتار عادت دارن که نگه داشتنِ یه هویت ثابت براشون سخت میشه.

و ممکنه یه روز بخوان همه‌چیز رو جدی بگیرن و متعهد باشن، فرداش حس کنن خفه شدن و بخوان از همه‌چیز فرار کنن.