و بعله دنبال این اومده بودیم قبر پرپتوا

*همون بزرگواری که اول کوهستان دیدیم

خب‌... (خودش همین الان داستانو از استاد اولیور شنید)

اسدراس نگهبان مخصوص اعلی حضرت اسکریبار و کلیسای مادره و شاهد این خوش خدمتی هم روح خواهر مرحومش پرپتوا ست که همیشه همراهشه و در سختی ها به کمکش میاد

وقتی میریم سمت پل و کلیسای مادر اسدراس روبرومون ظاهر میشه اگر همون اول بصورت عادی میرفتیم مثل یه باس فایت معمولی شکستش میدادیم و خدافظ ولی حالا... بیاید از زبون خود پرپتوا بشنویم

پنیتنت وان، تو پیشاپیش ارامگاهی ایستاده ای که نام من بر آن حک شده است، پرپتوا، و جسمی که سالیانی دراز است که از هم گسسته البته ما قبل از این با هم آشنا شده بودیم، زخم های تن مان گواه است. و حالا جسارت ایمان تو به ما فرصت دیدار دوباره را داده است

همان دیداری که سرنوشت همه چیز را مشخص می کند. تو توانستی آن توهم که توسط اشتیاقی معجزه آسا پدیده آمده بود را شکست دهی، همان که چهره و ساز و برگ مرا مجسم ساخت... ولی دستش به صدایم نرسید. صدایم که حالا دیگر از گناه و تسلط او تهی است

وایسا... یعنی اونی که دیدیم خودش نبود؟😐

به هر حال، من در تو گناهی می بینم که وزنش هم در دلت و هم در دستانت سنگینی می کند (منظورش شمشیر گناهانه که دستمونه) و به همین خاطر شایسته ی این سلوک و رسالت مردافکن هستی

قدرت تو چنان است که برادرم، اسدراس، با این یقین که تو علیه کلیسا خواهی شورید به من دخیل بسته تا اجازه ندهد تو به این مکان مقدس برسی (چاکرم🗿🖐)